Πριν πάρουμε την απόφαση να προχωρήσουμε στην αφαίρεση των φρονιμιτών συνήθως έχουμε ταλαιπωρηθεί πολλές φορές με φλεγμονές, πρήξιμο και πόνο. Άλλοτε όμως, προτείνεται από τον οδοντίατρο να εξαχθούν χωρίς εμείς να έχουμε κάποιο σύμπτωμα, οπότε η απόφαση για να προχωρήσουμε σε αυτή τη χειρουργική επέμβαση γίνεται δυσκολότερη. Τι πρέπει να σκεφτούμε λοιπόν πριν πάρουμε την απόφαση?

Οι φρονιμίτες εξάγονται είτε για να διορθωθεί κάποιο ήδη υπάρχον πρόβλημα είτε για να προληφθεί η δημιουργία προβλημάτων στο μέλλον. Στο προηγούμενο σημείωμα στο blog μας αναφέρονται αναλυτικά τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν από τους φρονιμίτες.

Μια τέτοια χειρουργική επέμβαση, όπως κάθε χειρουργείο, έχει κάποια περίοδο επούλωσης, όπου συνήθως ο ασθενής ταλαιπωρείται με πόνο, οίδημα κ.λπ. μέχρι να γίνει μια αρχική επούλωση του τραύματος. Ποιά είναι όμως τα πιθανά προβλήματα που μπορεί να προέλθουν από την εξαγωγή των φρονιμιτών που δεν έχουν να κάνουν με τη φυσιολογική διαδικασία επούλωσης από το χειρουργείο?

• Βλάβες σε διπλανά δόντια είτε από τη διαδικασία της εξαγωγής είτε επειδή απλά ο φρονιμίτης ήταν πολύ κοντά σε αυτά και τα τραυμάτισε βγαίνοντας.
• Βλάβες σε οδοντιατρικές εργασίες (σφραγίσματα, στεφάνες κ.λπ.) κατά την εξαγωγή των φρονιμιτών.
• Τραυματισμός του κάτω φατνιακού νεύρου, κάτι που μπορεί να είναι παροδικό και να επανέλθει σε διάστημα έως 6 μηνών ή μπορεί και να είναι μόνιμο. Κάτι τέτοιο βέβαια είναι σπάνιο αλλά προκαλεί μια αναπηρία, όπου ο ασθενής δεν αισθάνεται το χείλος και τη μια πλευρά του στόματός του.
• Αιμορραγία που δε σταματά για πάνω από 24 ώρες.
• Ξηρό φατνίο. Πρόκειται για μια κατάσταση άγνωστης αιτιολογίας, κατά την οποία το φατνίο (η τρύπα που έχει μείνει μετά την αφαίρεση του δοντιού) δε γεμίζει με αίμα. Προκαλεί έντονο πόνο για διάστημα περίπου 10 ημερών.
• Μόλυνση λόγω της εισόδου μικροβίων στο χειρουργικό πεδίο. Μπορεί να προκαλέσει έντονο πόνο, οίδημα και καθυστέρηση της επούλωσης.
• Σπάνια, μπορεί να συμβεί κάταγμα της γνάθου ή κάποια επικοινωνία με το ιγμόρειο, όταν ο φρονιμίτης που εξάγεται είναι στην άνω γνάθο.
• Προβλήματα με την αναισθησία, η οποία όμως είναι ίδια με αυτή που χορηγείται για ένα απλό σφράγισμα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι φρονιμίτες πολλές φορές ανατέλλουν κανονικά και λειτουργούν όπως όλα τα δόντια μας, βοηθώντας στη μάσηση, χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος για την αφαίρεσή τους. Όταν όμως ο οδοντίατρός μας προτείνει για κάποιους λόγους την εξαγωγή τους, χωρίς αυτοί να έχουν κανένα σύμπτωμα, αφού μας εξετάσει κλινικά και δει μια πανοραμική ακτινογραφία του στόματός μας, πέρα από την εμπιστοσύνη που πρέπει να έχουμε στην επιστημονική άποψή του, τι θα πρέπει να σκεφτούμε για να προχωρήσουμε στο χειρουργείο?

• Είναι πιθανό τα προβλήματα για τα οποία προσπαθούμε να κάνουμε πρόληψη να μην εμφανιστούν ποτέ στη ζωή μας. Αυτό βέβαια δε μπορούμε να το ξέρουμε εκ των προτέρων.
• Είναι εξαιρετικά σπάνιο να προκληθεί κάποια σοβαρή βλάβη στην υγεία μας από την εξαγωγή των φρονιμιτών, πέρα από τη φυσιολογική ταλαιπωρία μετά από ένα χειρουργείο. Παρ’ όλα αυτά, κάθε χειρουργείο έχει ρίσκα και πρέπει να γίνεται μόνο όταν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις.
•  Στην εφηβεία και μέχρι περίπου τα 25, οι ρίζες των φρονιμιτών δεν έχουν διαπλαστεί πλήρως και το κόκκαλο της γνάθου είναι λιγότερο πυκνό, οπότε η εξαγωγή γίνεται ευκολότερα. Το πόσο εύκολα γίνεται η εξαγωγή έχει να κάνει με το πόσο έντονα θα είναι τα συμπτώματα κατά την επούλωση του χειρουργείου.
• Τα περισσότερα προβλήματα με τους φρονιμίτες παρουσιάζονται πριν την ηλικία των 25.
• Εάν υπάρχει κάποιο άλλο ιατρικό πρόβλημα που μπορεί να επιδεινωθεί μεγαλώνοντας, είναι καλύτερο να εξαχθούν νωρίτερα οι φρονιμίτες ώστε να μην επιβαρύνουν τη γενική κατάσταση της υγείας με επαναλαμβανόμενες φλεγμονές και μολύνσεις.

Τέλος, πριν πάρετε την απόφαση για την εξαγωγή των φρονιμιτών σας, ο οδοντίατρός σας θα πρέπει μετά την κλινική και ακτινογραφική εξέταση του στόματός σας να σας έχει ενημερώσει πλήρως για την κατάσταση και τα πιθανά προβλήματα που υπάρχουν σε σχέση με τους φρονιμίτες, όπως και τα πιθανά ρίσκα που εμπλέκονται στο χειρουργείο. Μη διστάσετε να κάνετε ερωτήσεις, στις οποίες πρέπει να πάρετε ικανοποιητικές απαντήσεις.

Στο επόμενο σημείωμα θα ασχοληθούμε με την εξαγωγή των φρονιμιτών και το τι πρέπει να περιμένουμε κατά την εξαγωγή και στην μετεγχειρητική πορεία.

Τι αποτελεί οδοντιατρικό επείγον? Στο ιατρείο μας θεωρούμε ως καταστάσεις που απαιτούν επείγουσα αντιμετώπιση τον πονόδοντο, τα αποστήματα και τα τραύματα στα δόντια και το στόμα γενικότερα. Τέλος, επείγον θεωρείται και ένα κάταγμα δοντιού ή οδοντιατρικού υλικού στην αισθητική ζώνη, που ακόμα και αν δεν πονάει, αποτελεί πρόβλημα για τον ασθενή ο οποίος δεν μπορεί να συνεχίσει ομαλά την κοινωνική και επαγγελματική του ζωή με αυτό το σημαντικό αισθητικό πρόβλημα. Σε τελική ανάλυση, ο ίδιος ο ασθενής αποφασίζει τι είναι για αυτόν επείγον και χρειάζεται άμεση οδοντιατρική αντιμετώπιση.

Τα περισσότερα επείγοντα που βλέπει ένας οδοντίατρος θα μπορούσαν να έχουν προληφθεί εάν ο ασθενής πήγαινε τακτικά για έλεγχο στον οδοντιατρο, με τη σωστή στοματική υγιεινή (βούρτσισμα και οδοντικό νήμα) και με μια δίαιτα χωρίς πολλά σάκχαρα που μπορούν να προκαλέσουν τερηδόνα. Η τερηδόνα, αποτελεί αναμφισβήτητα την κυριότερη αιτία επείγουσας προσέλευσης των ασθενών στο οδοντιατρείο. Είναι πολύ συνηθισμένο μια τερηδονική αλλοίωση που χρειάζεται ένα απλό σφράγισμα να μην διαγνωσθεί εάν τα δόντια δεν ελεγχθούν από τον οδοντίατρο. Στη συνέχεια και αφού η κοιλότητα μεγαλώσει, αρχίσει να υπάρχει ευαισθησία στο κρύο, τα γλυκά και τα ζεστά, ανάλογα πάντα με την ένταση της αίσθησης του πόνου που έχει ο κάθε άνθρωπος. Εάν και αυτό αφεθεί χωρίς θεραπεία, κάποια στιγμή η τερηδόνα θα φτάσει κοντά στο νεύρο του δοντιού ή ακόμη και θα νεκρωθεί, με συνακόλουθο σύμπτωμα τον έντονότατο πόνο και το πρήξιμο. Ακόμη και αν ο πόνος φύγει, χωρίς να έχει γίνει κάποια θεραπεία, είναι σχεδόν πάντα νομοτελειακό ότι θα επιστρέψει κάποια στιγμή, κατά πάσα πιθανότητα ακόμα εντονότερος.

Τα επείγοντα βέβαια συνήθως συμβαίνουν τις χειρότερες στιγμές, όπως όταν είμαστε διακοπές ή το Σαββατοκύριακο, όταν είναι δύσκολο να βρούμε κάποιον οδοντίατρο. Σκεφτείτε λοιπόν να είστε κάπου στο εξωτερικό, στα μέσα του Αυγούστου, ή σε κάποιο χιονοδρομικό κέντρο στις διακοπές των Χριστουγέννων και αντί να απολαμβάνετε τις σπάνιες μέρες ξεκούρασης που έχετε χαρίσει στον εαυτό σας, να ψάχνετε να βρείτε οδοντίατρο για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του επείγοντος που σας έχει προκύψει.

Ο καλύτερος τρόπος λοιπόν για να αποφευχθούν οι επείγουσες καταστάσεις στην περιοχή των δοντιών και του στόματος είναι η πρόληψη. Τακτικές επισκέψεις στον οδοντίατρο για να διαγνωσθεί κάποιο πρόβλημα όταν είναι ακόμη μικρό, αθλητικοί νάρθηκες για την πρόληψη καταγμάτων κατά την άσκηση των διαφόρων αθλημάτων και καλή στοματική υγιεινή και διατροφή, όπως έχει εκτενώς αναφερθεί σε άλλα σημειώματα στο blog μας.

Μερικές συμβουλές που μπορείτε να ακολουθήσετε αν προκύψει οδοντιατρικό επείγον είναι οι εξής:

• Καθαρίστε την περιοχή που πονάει. Αυτό γίνεται με απαλό βούρτσισμα, με μαλακή οδοντόβουρτσα και ήπια χρήση οδοντικού νήματος.
• Ξεπλύνετε δυνατά με χλιαρό αλατόνερο. Αποτελεί ένα ήπιο αντισηπτικό για το στόμα, που μπορούμε να κάνουμε όσο συχνά θέλουμε. Σημειώνουμε ότι δεν προτείνεται σε καμία περίπτωση το βούρτσισμα με αλάτι, παρά μόνο οι πλύσεις (μπουκώματα) με αλατόνερο. Πέρα από την αντισηψία, το αλατόνερο μπορεί να βοηθήσει να απομακρυνθεί κάποιο υπόλειμμα τροφής που έχει παραμείνει και ερεθίζει την περιοχή. Βάλτε σε ένα μπρίκι με νερό ένα κουταλάκι με αλάτι και ζεστάνετέ το μέχρι θερμοκρασία που να είναι ανεκτή στο στόμα σας.
• Μην βάζετε ποτέ ασπιρίνη, ούζο ή οτιδήποτε άλλο στην περιοχή που πονάει. Δεν πρόκειται να βοηθήσει και θα προκαλέσει επιπρόσθετα χημικό έγκαυμα στην περιοχή.
• Εφαρμόζοντας μια κρύα κομπρέσα εξωτερικά (στο μάγουλο, ή στα χείλη) στην περιοχή που πονάει, μπορεί να ανακουφιστείτε και να μειώσετε το πρήξιμο.
• Πάρτε κάποιο αντιφλεγμονώδες αναλγητικό. Η ιβουπροφένη και η νιμεσουλίδη αποτελούν δυνατά αναλγητικά, κατάλληλα για τον ισχυρό οδοντικό πόνο. Σε καμία περίπτωση βέβαια μην ξεπεράσετε τη μέγιστη δοσολογία που αναφέρεται στο κουτί.
• Προσπαθήστε να επικοινωνήσετε τηλεφωνικά με τον οδοντίατρό σας, εάν δεν είναι δυνατόν να σας δει. Αυτός έχει το πλήρες ιστορικό σας διαθέσιμο ανά πάσα στιγμή και μπορεί ίσως να σας κατευθύνει για να πάρετε κάποια άλλα φάρμακα όπως είναι τα αντιβιοτικά ή να κάνετε κάτι άλλο που θα σας βοηθήσει. Είναι καλό πάντα να έχετε το τηλέφωνο του οδοντιάτρου αποθηκευμένο στη μνήμη του κινητού σας. Ποτέ δεν ξέρετε πότε θα σας χρειαστεί!

Τέλος, αναζητήστε κάποιον οδοντίατρο που μπορεί να αντιμετωπίσει επείγοντα στην περιοχή που βρίσκεστε. Όλα τα καλά ξενοδοχεία μπορούν να προτείνουν κάποιους οδοντιάτρους. Επίσης, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον τοπικό οδοντιατρικό σύλλογο, ο οποίος συνήθως έχει κάποια λίστα εφημερευόντων οδοντιάτρων. Ο Οδοντιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης (www.osth.gr) για παράδειγμα προσφέρει αυτή την υπηρεσία στο κοινό του νομού.

Ένα δόντι που μετακινείται ή ακόμη και βγαίνει από το στόμα λόγω ατυχήματος (εκγόμφωση), πρέπει να αντιμετωπιστεί το συντομότερο δυνατόν από τον Οδοντίατρο. Ανάλογα με την περίπτωση, υπάρχουν πιθανότητες να σωθεί, αν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα άμεσα.

Εάν μετά από ένα ατύχημα στην γναθοπρωπική περιοχή διαπιστώσουμε ότι κάποιο δόντι έχει βγει από το στόμα μας, αρχικά, ασκούμε ελαφριά πίεση στην περιοχή του εξαχθέντος δοντιού με μια καθαρή γάζα ή έστω με ένα χαρτομάντηλο. Το δόντι που βγήκε είναι πιθανό να έχει αφήσει μια πληγή που να αιμορραγεί σημαντικά, οπότε πρέπει να αντιμετωπιστεί πρώτα η αιμορραγία.

Εάν βρείτε το δόντι και έχετε σταματήσει την αιμορραγία στο στόμα σας ή στο στόμα του παιδιού σας, παρατηρείστε προσεκτικά τη ρίζα του δοντιού για να διαπιστώσετε εάν είναι σπασμένη. Εάν η ρίζα φαίνεται ακέραια και λεία, κατά πάσα πιθανότητα δεν είναι σπασμένη. Εάν το δόντι είναι βρόμικο από την επαφή του με το χώμα κ.λπ. ξεπλύνετέ το σε ένα ποτηράκι όπου έχετε βάλει σάλιο από το στόμα σας. Αν και ακούγεται λίγο περίεργο, το καλύτερο περιβάλλον για να αυξηθούν οι πιθανότητες να επιβιώσει το δόντι είναι το φυσικό του, που είναι το σάλιο σας. Δεν πρέπει βέβαια να τρίψετε τη ρίζα του δοντιού, απλά να την ξεπλύνετε απαλά. Εναλλακτικά, μπορείτε να ξεπλύνετε το δόντι σε τρεχούμενο νερό ή με φυσιολογικό ορό. Σε καμία περίπτωση μην ακουμπήσετε τη ρίζα του δοντιού με τα χέρια σας. Κρατήστε το από τη μύλη, το τμήμα δηλαδή του δοντιού που είναι ορατό στο στόμα.

Το επόμενο βήμα είναι για κάποιους που έχουν το θάρρος να ενεργήσουν, γιατί πραγματικά η βασικότερη παράμετρος για να σωθεί το δόντι είναι ο χρόνος που θα περάσει μέχρι να επανατοποθετηθεί στη θέση του. Προσπαθήστε λοιπόν να τοποθετήσετε προσεκτικά το δόντι πίσω στην τρύπα (φατνίο) που έμεινε στα ούλα μετά από την εκγόμφωσή του. Αυτό ονομάζεται επανεμφύτευση. Μια απαλή δύναμη με τα δάχτυλα θα πρέπει να είναι αρκετή για να επανέλθει το δόντι στην αρχική του θέση. Εάν έχει ήδη δημιουργηθεί θρόμβος αίματος, ξεπλύνετε δυνατά το στόμα σας με νερό για να φύγει και τοποθετήστε το δόντι στη θέση του. Ιδανικά, το δόντι πρέπει να επανεμφυτευθεί πριν περάσουν 30 – 60 λεπτά της ώρας από το ατύχημα. Αφού τοποθετήσετε το δόντι στη θέση του, δαγκώστε απαλά σε μια γάζα και επισκεφθείτε τον οδοντίατρο άμεσα. Εάν δεν μπορείτε να επανεμφυτεύσετε το δόντι, βάλτε το σε ένα καθαρό δοχείο με γάλα και πηγαίνετε άμεσα στον οδοντίατρο.

Μετά την επανεμφύτευση, ο οδοντίατρος πρέπει να ναρθηκοποιήσει (κολλήσει) το επανεμφυτευμένο δόντι με τα διπλανά του με συγκολλητικούς παράγοντες και ρητίνες, έτσι ώστε να μην υπάρχει καμία απολύτως κινητικότητα του δοντιού μέσα στο φατνίο του (στην υποδοχή του μέσα στα ούλα και το οστούν της γνάθου). Στη συνέχεια και σε τακτά χρονικά διαστήματα, θα παρακολουθεί το δόντι για να δει την πορεία του. Αρκετά από αυτά τα δόντια τελικά επιβιώνουν μέσα στο στόμα, σχεδόν πάντα βέβαια αφού έχει γίνει σε αυτά απονεύρωση. Σε κάποιες πολύ σπάνιες περιπτώσεις, το δόντι και οι ιστοί θα επουλωθούν και δε θα χρειαστεί ούτε αυτό.

Εάν η ρίζα του δοντιού έχει σπάσει, το δόντι δυστυχώς δεν έχει ελπίδες να διατηρηθεί στο στόμα σας και το μόνο για το οποίο μπορεί να χρησιμεύσει είναι ως προσωρινό, μέχρι να κατασκευαστεί κάποια αποκατάσταση για εσάς. Αν δεν είστε σίγουροι για την κατάσταση της ρίζας και πάλι φυλάξτε το βγαλμένο δόντι μέσα σε γάλα, ή μια ποσότητα σάλιου σας που να το καλύπτει και επισκεφθείτε τον οδοντίατρο το συντομότερο δυνατό.

Όσο και αν σας ακούγεται τρομακτικό το σενάριο που περιγράφεται στο σημερινό σημείωμα, ο καλύτερος τρόπος για να χειριστείτε μια επείγουσα κατάσταση είναι η ενημέρωσή σας, που θα σας επιτρέψει να ενεργήσετε σωστά, λογικά και γρήγορα εάν προκύψει ανάγκη.

Το στεγνό στόμα ή όπως ονομάζεται επιστημονικά ξηροστομία, αποτελεί τη δυσάρεστη κατάσταση της αίσθησης ότι το στόμα δεν έχει αρκετό σάλιο. Όλοι νιώθουμε πολλές φορές την αίσθηση του στεγνού στόματος όταν είμαστε νευρικοί ή όταν έχουμε έντονο άγχος. Εάν όμως η αίσθηση αυτή υπάρχει συχνά, τότε όχι μόνο μπορεί να είναι πολύ δυσάρεστη, αλλά μπορεί και να οδηγήσει σε μια σειρά προβλημάτων υγείας ή να αποτελεί ένα από τα πρώτα σημεία εκδήλωσης κάποιας πάθησης ή συνδρόμου. Το στεγνό στόμα επηρεάζει το 20 – 40% του ενήλικου πληθυσμού, με 1 στους 10 να παρουσιάζει επίμονα συμπτώματα. Το 40% του πληθυσμού άνω των 55 ετών παρουσιάζει στεγνό στόμα, αν και πρόκειται για μια κατάσταση που δεν συμβαίνει φυσιολογικά κατά τη γήρανση του ανθρώπου.

Το στεγνό στόμα μειώνει την αίσθηση της γεύσης, δυσκολεύει το μάσημα, την κατάποση και την ομιλία και αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες τερηδονισμού των δοντιών, όπως και την πρόκληση μολύνσεων στο στόμα. Οι πάσχοντες θα πρέπει να αναζητήσουν συμβουλή από τον οδοντίατρο και τον γιατρό τους, καθότι υπάρχουν πολλά που μπορούν να κάνουν για να αντιμετωπίσουν ή έστω να βελτιώσουν αυτή την κατάσταση.

Τα συμπτώματα του στεγνού στόματος περιλαμβάνουν:

• Την αίσθηση ότι το στόμα μας “κολλάει”, επειδή είναι στεγνό.
• Δυσκολία στις φυσιολογικές λειτουργίες του στόματος, όπως είναι η μάσηση, η κατάποση, η γεύση, η ομιλία.
• Αίσθημα καψίματος στο στόμα.
• Αίσθηση ότι ο λαιμός μας είναι στεγνός.
• Σκασμένα χείλη.
• Πληγές στο στόμα.
• Άλλες μολύνσεις στο στόμα.

Το σάλιο έχει ευεργετική δράση στο στόμα μας και κάνει πολύ περισσότερα από το να το κρατάει υγρό. Πρώτα απ’ όλα βοηθά στην πέψη των τροφών και προστατεύει τα δόντια μας από τα οξέα που παράγονται από τα μικρόβια του στόματος και έχουν ως αποτέλεσμα την τερηδόνα. Έχει λοιπόν αντιμικροβιακές δράσεις, που κρατάνε χαμηλά την συγκέντρωση μικροβίων και μυκήτων στο στόμα. Τέλος, καθιστά εφικτή τη μάσηση της τροφής, τη δημιουργία βλωμού και την κατάποσή της.

Κάποιοι άνθρωποι νιώθουν ότι έχουν στεγνό στόμα, ενώ οι σιελογόνοι αδένες τους λειτουργούν κανονικά. Συνήθως όμως, το πρόβλημα προέρχεται γιατί δεν παράγεται φυσιολογική ποσότητα σάλιου.Υπάρχουν διάφοροι λόγοι που οδηγούν στη δυσλειτουργία των σιελογόνων αδένων και την μικρότερη του κανονικού παραγωγή σάλιου:

• Φάρμακα. Περισσότερα από 400 διαφορετικά φάρμακα σχετίζονται με το στεγνό στόμα. Για παράδειγμα, φάρμακα για την υψηλή πίεση ή αντικαταθλιπτικά, μπορεί να προκαλέσουν ξηροστομία.Το 63% των 200 πιο συχνά συνταγογραφούμενων φαρμάκων έχουν την πιθανότητα να προκαλέσουν στεγνό στόμα, με το 50% των ασθενών που παίρνουν πάνω από 3 φάρμακα να παραπονούνται για αυτή την κατάσταση.
• Διάφορα νοσήματα όπως το σύνδρομο Sjogren, το AIDS και ο σακχαρώδης διαβήτης συμπεριλαμβάνουν στα συμπτώματά τους το στεγνό στόμα.
• Ακτινοβολίες που γίνονται για θεραπεία του καρκίνου μπορεί να προκαλέσει παροδική ή και μόνιμη δυσλειτουργία των σιελογόνων αδένων. Παρόμοια δράση μπορούν να έχουν και οι χημειοθεραπείες.
• Νευροπάθειες ή τραύματα στην περιοχή του τραχήλου και του αυχένα μπορεί να προκαλέσουν μειωμένη παραγωγή σάλιου.

Η θεραπεία του στεγνού στόματος εξαρτάται από την αιτία πρόκλησης του προβλήματος. Εάν η αιτία είναι κάποιο φάρμακο, ίσως ο γιατρός σας προτείνει κάποιο εναλλακτικό, που δε θα δημιουργήσει ξηροστομία. Εάν οι σιελογόνοι αδένες υπολειτουργούν, ο γιατρός ή ο οδοντίατρός σας μπορούν να σας συνταγογραφήσουν φάρμακα για τη σωστότερη λειτουργία τους. Επίσης, μπορεί να συνταγογραφηθεί τεχνητό σάλιο που θα κρατάει το στόμα σας υγρό.

Κάποιες συμβουλές για άτομα που πάσχουν από στεγνό στόμα είναι:

• Πίνετε πολύ νερό και ροφήματα χωρίς ζάχαρη.
• Αποφύγετε ποτά με καφεΐνη, όπως ο καφές, το τσάι και κάποια αναψυκτικά. Η καφεΐνη προκαλεί στεγνό στόμα.
• Πίνετε νερό κατά τη διάρκεια των γευμάτων. Αυτό θα κάνει το μάσημα και την κατάποση των τροφών ευκολότερα. Επίσης, θα βοηθήσει στην βελτίωση της αίσθησης της γεύσης.
• Μασάτε τσίχλα χωρίς ζάχαρη για να αυξήσετε την παραγωγή σάλιου. Καραμέλες χωρίς ζάχαρη με γεύση λεμονιού, κίτρου και γενικότερα ξινών φρούτων επίσης προκαλούν αύξηση της παραγωγής σάλιου.
• Μην καταλώνετε αλκοόλ και μην καπνίζετε. Στεγνώνουν το στόμα.
• Τα πικάντικα και τα αλμυρά φαγητά μπορούν να προκαλέσουν πόνο σε κάποιον που πάσχει από στεγνό στόμα.
• Χρησιμοποιήστε αφυγραντήρα στο δωμάτιό σας κατά τη διάρκεια της νύχτας.
• Θυμηθείτε, εάν έχετε στεγνό στόμα, υπάρχουν ιδιαίτερα αυξημένες πιθανότητες να χαλάσουν τα δόντια σας. Έτσι, εάν υποφέρετε από αυτή την πάθηση πρέπει να βουρτσίζετε τα δόντια σας τουλάχιστον 2 φορές ημερησίως. Χρησιμοποιείτε οδοντόπαστα με φθόριο και αποφεύγετε κολλώδεις τροφές με ζάχαρη. Εάν τυχόν φάτε κάποια τέτοια τροφή, βουρτσίστε αμέσως τα δόντια σας.
• Επισκεφθείτε τον οδοντίατρό σας για έναν έλεγχο δύο φορές το χρόνο.