Κάταγμα άνω κεντρικού τομέα σε νέο άτομο

Το κάταγμα αποκατάσταθηκε σε μια συνεδρία με τη μέθοδο Bonding. Απαιτήθηκε ελάχιστο τρόχισμα του δοντιού.

Σε συνέχεια του προηγούμενου σημειώματος για τη μέθοδο Bonding, σήμερα παρουσιάζεται περιστατικό όπου έγινε αποκατάσταση κατάγματος ενός δοντιού με τη συγκεκριμένη μέθοδο.

Νέος ασθενής έσπασε τον άνω αριστερό κεντρικό τομέα του κατά τη διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας. Οι κεντρικοί τομείς είναι δόντια που έχουν υψηλή αισθητική αξία αλλά ταυτόχρονα χρησιμοποιούνται και για να κόβονται οι τροφές, κάτι που σημαίνει ότι συνήθως ασκούνται μεγάλες δυνάμεις που πολλές φορές μπορεί να οδηγούν σε σπάσιμο και της όποιας αποκατάστασης. Εδώ πρέπει να τονιστεί η σημασία της πρόληψης, καθότι τα περισσότερα από αυτά τα κατάγματα θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί εάν ο αθλητής, είτε πρόκειται για επαγγελματία, είτε για παιδί της σχολικής ηλικίας, φορούσε κατά τη διάρκεια της άθλησης έναν προστατευτικό αθλητικό νάρθηκα.

Αφού διαπιστώθηκε ότι το δόντι παρέμενε ζωντανό και δεν χρειαζόταν απονεύρωση, καταρτίστηκε το αποκαταταστατικό σχέδιο θεραπείας. Οι τρόποι που μπορεί να αντιμετωπιστεί ένα τέτοιο κάταγμα είναι:

1. Ολομεραμική ή μεταλλοκεραμική στεφάνη (θήκη). Αυτή η μέθοδος δίνει πολύ καλά αποτελέσματα από πλευράς αντοχής και μακροβιότητας αλλά αποφεύγεται γιατί χρειάζεται πολύ τρόχισμα της εναπομείνασας οδοντικής ουσίας. Ιδίως σε ένα νεαρό άτομο, ακόμη και αν η μακροβιότητα της αποκατάστασης είναι πάνω από 15 χρόνια, είναι σημαντικό ότι έχει αφαιρεθεί πολύ οδοντική ουσία, κάτι μη αντιστρεπτό.
2. Όψη πορσελάνης. Αποτελεί μια εξαιρετική λύση και από πλευράς μακροβιότητας και αντοχής στις δυνάμεις, ενώ ταυτόχρονα το δόντι τροχίζεται ελάχιστα. Είναι όμως αρκετά δαπανηρή, απαιτείται συνεργασία με οδοντοτεχνικό εργαστήριο και τα αποτελέσματα δεν είναι άμεσα και πολλές φορές δεν επιτυγχάνεται τέλειο αισθητικό αποτέλεσμα, εάν δεν καλυφθεί τουλάχιστον και το διπλανό δόντι ώστε να υπάρχει ομοιομορφία. Επίσης, αποφεύγεται να γίνονται αποκαταστάσεις πορσελάνης σε άτομα που δεν έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξή τους.
3. Bonding. Η τοποθέτηση σύνθετης ρητίνης στα δόντια μπορεί να προσδώσει άριστη αισθητική, με ελάχιστη αφαίρεση οδοντικής ουσίας (ουσιαστικά γίνεται μόνο μια ελαφρά λείανση της περιοχής γύρω από το κάταγμα για να κολλήσει και να ενσωματωθεί αισθητικά καλύτερα το υλικό). Τα αποτελέσματα είναι άμεσα, σε μια συνεδρία στο ιατρείο και η μακροβιότητα είναι αποδεκτή, ιδίως αν ο ασθενής προσέχει να μην ασκεί υπερβολικές δυνάμεις στο δόντι. Η αντοχή στη θραύση είναι μικρότερη από την πορσελάνη, αλλά σε περίπτωση κατάγματος του υλικού επιδιορθώνεται εύκολα στο οδοντιατρείο. Τέλος, το κόστος είναι σημαντικά χαμηλότερο της όποιας αποκατάστασης με πορσελάνη.

Το περιστατικό που παρουσιάζεται σήμερα επιλέχθηκε να θεραπευθεί με τη μέθοδο Bonding. Αφού έγινε τοπική αναισθησία, η περιοχή του κατάγματος λειάνθηκε ελαφρά και στη συνέχεια έγινε μια διαστρωματική τοποθέτηση συνδυασμού υλικών σύνθετης ρητίνης, έτσι ώστε η αποκατάσταση να μιμείται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το δόντι που έσπασε. Στα βαθύτερα στρώματα πρέπει να τοποθετηθεί αδιαφανής ρητίνη, έτσι ώστε να μη φεγγίζει το σκούρο από το βάθος του στόματος και επιφανειακά, όπως και περιφερικά, πρέπει να τοποθετηθεί πιο διαφανές υλικό, που να μιμείται την φυσική αισθητική του σμάλτου του δοντιού. Εξαιρετικής σημασίας είναι η σωστή επιλογή του χρώματος, αλλά ακόμη περισσότερο η άριστη διαμόρφωση και λείανση της επιφάνειας, έτσι ώστε το φως να αντανακλάται με τον ίδιο τρόπο όπως και στο διπλανό, φυσικό δόντι. Τέλος δίνονται οδηγίες στον ασθενή και προτείνεται 6 – 12μηνος επανέλεγχος.

Η μέθοδος Bonding, αποτελεί μια από τις λύσεις για τα σπάσμένα δόντια, που αποκαθίστανται λειτουργικά και αισθητικά, άμεσα, σε ένα μόνο ραντεβού στο ιατρείο, σχεδόν χωρίς τρόχισμα του δοντιού που έχει απομείνει και χωρίς ιδιαίτερη οικονομική επιβάρυνση.