Η σχέση της διατροφής με την υγεία των δοντιών είναι γνωστή εδώ και πάρα πολλά χρόνια, αποτελεί μάλιστα έναν από τους κύριους στόχους της προληπτικής οδοντιατρικής που εφαρμόζεται ευρέως στο εξωτερικό αλλά με μικρά βήματα και στη χώρα μας. Εδώ και δεκαετίες, η Αμερικάνικη Οδοντιατρική Ομοσπονδία προτείνει να περιορίζεται η ποσότητα της τροφής και των ποτών που καταναλώνονται μεταξύ των γευμάτων και όταν υπάρχουν τέτοια σνακ, να είναι οπωσδήποτε μη σακχαρούχα. Πλέον και στην Ελλάδα, τα κυλικεία των σχολείων απαγορεύεται να διαθέτουν οποιαδήποτε σακχαρούχο τροφή ή ποτό.

Οι διατροφικές συνήθειες καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το αν και το πότε τα δόντια ενός παιδιού ή ενός ενήλικα θα αρχίσουν να χαλάνε. Η αιτία για το σάπισμα των δοντιών, όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενη ανάρτηση, είναι η μικροβιακή πλάκα, ένα λεπτό κολλώδες στρώμα από μικρόβια που αρχίζει να σχηματίζεται αμέσως μετά το βούρτσισμα των δοντιών πάνω σε αυτά. Συγκεκριμένα βακτήρια της πλάκας, κάθε φορά που έρχονται σε επαφή με σάκχαρα, παράγουν οξέα που κάποια στιγμή είναι πιθανό να απασβεστιώσουν τα δόντια μας, με αποτέλεσμα την οδοντική τερηδόνα και τη δημιουργία κοιλοτήτων. Τα οξέα αυτά προσβάλλουν τα δόντια για τουλάχιστον 20 λεπτά μετά από την κατανάλωση ζάχαρης, ακόμη και αν η ποσότητα που έχει καταναλωθεί είναι μικρή. Είναι λοιπόν κατανοητό ότι η παρουσία οξέων που χαλάνε τα δόντια στο στόμα μας εξαρτάται περισσότερο από το χρονικό διάστημα που βρίσκεται κάτι σακχαρούχο στο στόμα μας, παρά από την ποσότητα της ζάχαρης που καταναλώνουμε.

Εάν δηλαδή κάποιος που αγαπά τα γλυκά καταναλώσει δύο μεγάλα κομμάτια τούρτας, η διάρκεια της προσβολής των δοντιών από τα οξέα που θα παραχθούν θα είναι 20 λεπτά. Εάν όμως έχει δίπλα του ένα ρόφημα με ζάχαρη που καταναλώνεται σε διάστημα μίας ώρας, κάθε φορά που θα πίνει μια γουλιά θα ξεκινά ένας νέος 20λεπτος κύκλος προσβολής των δοντιών. Επιπρόσθετα, εάν η κατανάλωση της τούρτας γίνει μετά το γεύμα, όταν υπάρχει αυξημένη ροή σάλιου που ξεπλένει τη ζάχαρη από τα δόντια, όπως και εάν τα δόντια βουρτσιστούν αμέσως μετά την κατανάλωση, η ζημιά θα είναι πολύ μικρή συγκριτικά με αυτή που θα γίνει εάν κάποιος παραγγείλει σε ένα μεσόγευμα ένα χυμό νέκταρ ή ένα μέτριο καφέ. Καταληκτικά λοιπόν, αυτό που προτείνεται είναι, οτιδήποτε σακχαρούχο να καταναλώνεται αμέσως μετά τα γεύματα και να βουρτσίζονται αμέσως μετά τα δόντια. Οτιδήποτε καταναλώνεται στα μεσογεύματα, να είναι μη σακχαρούχο. Η μείωση της ποσότητας της ζάχαρης που καταναλώνεται είναι σημαντική, αλλά ακόμη πιο σημαντική είναι η μείωση της συχνότητας της κατανάλωσης.