Εισαγωγή στα Οδοντικά Εμφυτεύματα

Τα οδοντικά εμφυτεύματα αποτελούν πλέον έναν αποδεκτό και κοινό τρόπο αντικατάστασης κάποιων δοντιών που έχουν χαθεί. Θα μπορούσαμε μάλιστα να πούμε ότι αποτελούν τον καλύτερο τρόπο αντικατάστασης ελλειπόντων δοντιών, αυτόν που πλησιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο στα φυσικά δόντια που λείπουν.

Στο παρελθόν, ο μόνος τρόπος αντικατάστασης ενός ή περισσοτέρων δοντιών που έλειπαν ήταν οι ακίνητες γέφυρες, οι μερικές και οι ολικές οδοντοστοιχίες. Για να γίνει μια ακίνητη γέφυρα, ο οδοντίατρος πρέπει να τροχίσει τα διπλανά δόντια, εκατέρωθεν του κενού, τα οποία θα λειτουργήσουν ως στηρίγματα για το τεχνητό δόντι που λείπει. Τα διπλανά δόντια δηλαδή καλύπτονται με στεφάνες (θήκες), οι οποίες έχουν κολλημένο ένα τεχνητό δόντι (γεφύρωμα). Όπως εύκολα καταλαβαίνουμε, το τρόχισμα των δοντιών δεν αποτελεί συντηρητική προσέγγιση, καθότι αφαιρείται υγιής οδοντική ουσία που δεν μπορεί να αναγεννηθεί από τον οργανισμό. Οι μερικές και οι ολικές οδοντοστοιχίες είναι κινητές κατασκευές, που αφαιρούνται από τον ασθενή το βράδυ αλλά και για να καθαριστούν και αποκαθιστούν ελλείψεις πολλών ή ακόμα και όλων των δοντιών. Οι μερικές οδοντοστοιχίες είναι γνωστές πολλές φορές από το εμπορικό όνομα του πρώτου κράματος που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή τους, το Vitallium, και οι ολικές είναι οι γνωστές σε όλους μας, μασέλες. Όταν δεν υπάρχουν οπίσθια δόντια στηρίγματα, δεν είναι δυνατόν να τοποθετηθεί μια ακίνητη γέφυρα, και η μόνη διέξοδος πριν από τα εμφυτεύματα ήταν η κινητή μερική οδοντοστοιχία.
Τα οδοντικά εμφυτεύματα, αν και περιλαμβάνουν ένα μικρό χειρουργείο για την τοποθέτησή τους, δεν καταστρέφουν κάποιον υγιή ιστόκαι προσομοιάζουν τη ρίζα του δοντιού που χάθηκε. Εάν τοποθετήσουμε ένα εμφύτευμα και για κάποιο λόγο το αφαιρέσουμε, μετά από λίγο καιρό η περιοχή που τοποθετήθηκε θα έχει επουλωθεί πλήρως, σα να μην είχε τοποθετηθεί ποτέ κάτι εκεί. Συνεπώς, τα

οδοντικά εμφυτεύματα είναι μια σαφώς πιο συντηρητική προσέγγιση, αν και χειρουργική. Επίσης, αν κάποιος ασθενής δε μπορεί να συνηθίσει την εφαρμογή της κινητής οδοντοστοιχίας ή τον αποστρέφει και μόνο η ιδέα ότι θα πρέπει να αφαιρεί τα δόντια του, η μόνη άλλη λύση που διατίθεται είναι η τοποθέτηση εμφυτευμάτων. Ακόμη και να φοράει όμως κάποιος κινητή οδοντοστοιχία, η τοποθέτηση

μικρού αριθμού εμφυτευμάτων μπορεί να βελτιώσει τη συγκράτηση και τη σταθερότητά της, πράγματα που μπορούν να αλλάξουν ση

μαντικά την ποιότητα ζωής του ανθρώπου, καθότι μπορεί να επανέλθει

στις διατροφικές συνήθειες που είχε με τα φυσικά του δόντια.

Κλείνοντας το εισαγωγικό σημείωμα για τα οδοντικά εμφυτεύματα, θα πρέπει να καταλήξουμε στο ότι αυτά αποτελούν πλέον τον καλύτερο τρόπο αντικατάστασης ελλειπόντων δοντιών, είναι πλέον πολύ δοκιμασμένα, και λειτουργούν σε πάρα πολλά στόματα για δεκαετίες με μεγάλα ποσοστά επιτυχίας.

Στο επόμενο σημείωμα θα αναφερθούμε στους λόγους που πρέπει να αντικαθίστανται τα δόντια που έχουν χαθεί και στο πότε πρέπει να προτιμούνται τα οδοντικά εμφυτεύματα σε σχέση με τις άλλες θεραπευτικές επιλογές.