- Bonding – Όψεις σύνθετης ρητίνης
- Αισθητική Οδοντιατρική
- Δόντια που λείπουν
- Εμφυτεύματα
- Ενδοδοντία – Απονευρώσεις
- Ενημέρωση-Οδηγίες-Συμβουλές
- Ένθετα Πορσελάνης
- Εξαγωγές Δοντιών – Φρονιμίτες
- Λευκά Σφραγίσματα
- Λεύκανση
- Νόσοι του στόματος
- Οδοντιατρική ακτινογραφία
- Ολοκεραμικές στεφάνες και γέφυρες – Ζιρκονία
- Ορθοδοντική
- Όψεις Πορσελάνης
- Παιδοδοντία
- Περιοδοντολογία
- Στοματική Υγιεινή – βούρτσισμα, νήμα κ.λπ.
- Χωρίς κατηγορία
Οδηγίες για το σωστό βούρτσισμα των δοντιών
Η στοματική υγιεινή θεωρείται σήμερα αναπόσπαστο κομμάτι της φροντίδας που πρέπει να γίνεται καθημερινά στο σώμα μας. Αποσκοπεί στην αφαίρεση της μικροβιακής πλάκας από τα δόντια και τα ούλα που, όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενα σημειώματα, είναι ένα κολλώδες στρώμα βακτηρίων που σχηματίζεται διαρκώς πάνω στους ιστούς του στόματος και οδηγεί σε νόσους όπως η τερηδόνα, η ουλίτιδα και η περιοδοντίτιδα.
Το βούρτσισμα των δοντιών αποτελούσε συνήθεια από το 3000 πχ, όταν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι έφτιαχναν κατασκευές από μικρά κλαδιά και φύλλα από δέντρα για το σκοπό της υγιεινής του στόματός τους. Οι αρχαίοι Έλληνες, οι Ρωμαίοι και οι αυτόχθονες κάτοικοι της Αμερικής είχαν αναπτύξει παρόμοιες μεθόδους. Παρ’ όλα αυτά, το βούρτσισμα των δοντιών άρχισε να θεωρείται απαραίτητη καθημερινή συνήθεια του ανθρώπου στην Ευρώπη, από τα τέλη του 17ου αιώνα, με την πρώτη οδοντόβουρτσα να παράγεται μαζικά στην Αγγλία το 1780.
Το βούρτσισμα των δοντιών αποτελεί το κυριότερο μέσον στοματικής υγιεινής, που θεωρείται απαραίτητο να συμπληρώνεται και από τη χρήση οδοντικού νήματος. Υπάρχουν βέβαια και άλλες μέθοδοι υγιεινής, όπως είναι τα μεσοδόντια βουρτσάκια, οι συσκευές εκτόξευσης νερού κ.α. αλλά το βούρτσισμα παραμένει το κύριο μέσον απομάκρυνσης της μικροβιακής πλάκας.
Το βούρτσισμα των δοντιών πρέπει να γίνεται τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα, το πρωί και το βράδυ, κατά προτίμηση και μια τρίτη φορά, το μεσημέρι. Το βραδινό βούρτσισμα είναι το πιο σημαντικό γιατί κατά τη διάρκεια του ύπνου γίνεται ο μεγαλύτερος πολλαπλασιασμός των βακτηρίων, τα οποία βρίσκονται σε ένα ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξή τους. Η θερμοκρασία είναι παρόμοια με ενός επωαστικού κλιβάνου, υπάρχει τροφή από τα μικροσκοπικά υπολείμματα του φαγητού μας ενώ η ροή του σάλιου που ξεπλένει τα μικρόβια είναι μειωμένη και η γλώσσα που καθαρίζει σε ένα βαθμό τα δόντια, δεν κινείται. Η άσχημη γεύση που έχουμε πολλές φορές το πρωί όταν ξυπνάμε προέρχεται από τις μεγάλες αποικίες μικροβίων που έχουν σχηματιστεί κατά τη διάρκεια του ύπνου.
Η συχνότητα του βουρτσίσματος είναι σημαντική αλλά εξίσου σημαντική είναι και η σωστή τεχνική. Η βούρτσα είναι απλά ένα εργαλείο και καθαρίζει μόνο τις περιοχές όπου την τοποθετούμε. Είναι εξαιρετικής σημασίας λοιπόν ο σωστός τρόπος βουρτσίσματος για να έχουμε τη μέγιστη δυνατή καθαριότητα και προστασία των δοντιών μας. Στην αρχή μπορεί να χρειαστεί να ασκούμε την τεχνική μπροστά στον καθρέπτη, αλλά σύντομα, όταν μας γίνει συνήθεια, θα μπορούμε να την εφαρμόζουμε μηχανικά.
ΤΕΧΝΙΚΗ ΒΟΥΡΤΣΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ
![]() |
Τοποθετήστε τη βούρτσα στο ύψος των ούλων με γωνία 45ο, προς τα ούλα, στοχεύοντας στο θύλακο που δημιουργείται μεταξύ ούλων και δοντιού. Οι τρίχες πρέπει να ακουμπούν και την επιφάνεια του δοντιού και τα ούλα. |
![]() |
Βουρτσίστε απαλά την επιφάνεια των δοντιών και των ούλων με κυκλικές κινήσεις, μετακινώντας τη βούρτσα και καλύπτοντας 2-3 δόντια κάθε φορά. Μετά από περίπου 20 κύκλους, μετακινείστε την οδοντόβουρτσα στα επόμενα 2-3 δόντια. |
![]() |
Διατηρήστε γωνία 45ο της βούρτσας προς τα ούλα και όταν βουρτσίζετε τις εσωτερικές επιφάνειες των δοντιών, προς τον ουρανίσκο και τη γλώσσα. |
![]() |
Όταν βουρτσίζετε τα μπροστινά δόντια, γυρίστε τη βούρτσα κατακόρυφα. Κάνετε αρκετές κινήσεις της βούρτσας άνω και κάτω, χρησιμοποιώντας το μπροστινό μισό μέρος της οδοντόβουρτσας. |
![]() |
Τοποθετήστε τη βούρτσα στην μασητική, επάνω επιφάνεια των δοντιών και κινήστε την απαλά εμπρός – πίσω. Τέλος, βουρτσίστε προσεκτικά και την επάνω επιφάνεια της γλώσσας γιατί εκεί μαζεύονται πολλά από τα βακτήρια που προκαλούν κακή αναπνοή. |
Οι εικόνες αποτελούν ιδιοκτησία της εταιρείας Butler.
Μερικές συμβουλές για το αποτελεσματικό βούρτσισμα των δοντιών είναι:
- Πρέπει να βουρτσίζουμε τα δόντια μας τουλάχιστον 2 λεπτά. Πρέπει να θυμόμαστε ότι ο χρόνος παίζει ρόλο στην απομάκρυνση των βακτηρίων και όχι η δύναμη που ασκούμε. Μερικές ηλεκτρικές οδοντόβουρτσες έχουν ενσωματωμένο χρονομετρητή που μας ειδοποιεί.
- Αν και ιδανικά πρέπει να βουρτσίζουμε τα δόντια μας 3 φορές, το περισσότερο δεν φαίνεται να είναι πλεονεκτικό. Πάνω από 4 βουρτσίσματα την ημέρα μάλιστα, μπορεί να αρχίζουν να γίνονται βλαπτικά και ιδίως όταν ασκείται μεγάλη δύναμη, μπορεί να γίνουν αποτριβές στα δόντια. Το μυστικό λοιπόν είναι να βουρτσίζουμε 2-3 φορές την ημέρα, 2-3 λεπτά την κάθε φορά, χωρίς καθόλου δύναμη.
- Η σωστή επιλογή οδοντόβουρτσας και οδοντόπαστας είναι μεγάλης σημασίας αλλά θα αποτελέσουν αναλύσεις σε επόμενα σημειώματα.
- Στο βούρτσισμα πρέπει να υπάρχει μεθοδολογία. Ξεκινάμε από μια οπίσθια περιοχή και μετακινούμαστε σταδιακά προς τα εμπρός και την αντίθετη πλευρά. Περνάμε στην εσωτερική επιφάνεια και μετά στην μασητική, πριν προχωρήσουμε στην άλλη γνάθο. Εάν βουρτσίζουμε τυχαία τις διάφορες περιοχές, ειναι βέβαιο ότι κάποιες θα μείνουν λιγότερο καθαρές.
- Οι κινήσεις της βούρτσας δεν πρέπει να είναι οριζόντιες (μπρος – πίσω) αλλά κάθετες και κυκλικές.
- Το μάτωμα των ούλων δεν πρέπει να αποτελεί λόγο για να σταματήσουμε να βουρτσίζουμε κάποια περιοχή. Από τη στιγμή που δεν τραυματίζουμε τα ούλα αλλά κάνουμε απαλές κινήσεις, η απομάκρυνση των μικροβίων είναι αυτό που θα θεραπεύσει τα ούλα από την ουλίτιδα.
Σωστή διατροφή για γερά δόντια
Η σχέση της διατροφής με την υγεία των δοντιών είναι γνωστή εδώ και πάρα πολλά χρόνια, αποτελεί μάλιστα έναν από τους κύριους στόχους της προληπτικής οδοντιατρικής που εφαρμόζεται ευρέως στο εξωτερικό αλλά με μικρά βήματα και στη χώρα μας. Εδώ και δεκαετίες, η Αμερικάνικη Οδοντιατρική Ομοσπονδία προτείνει να περιορίζεται η ποσότητα της τροφής και των ποτών που καταναλώνονται μεταξύ των γευμάτων και όταν υπάρχουν τέτοια σνακ, να είναι οπωσδήποτε μη σακχαρούχα. Πλέον και στην Ελλάδα, τα κυλικεία των σχολείων απαγορεύεται να διαθέτουν οποιαδήποτε σακχαρούχο τροφή ή ποτό.
Οι διατροφικές συνήθειες καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το αν και το πότε τα δόντια ενός παιδιού ή ενός ενήλικα θα αρχίσουν να χαλάνε. Η αιτία για το σάπισμα των δοντιών, όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενη ανάρτηση, είναι η μικροβιακή πλάκα, ένα λεπτό κολλώδες στρώμα από μικρόβια που αρχίζει να σχηματίζεται αμέσως μετά το βούρτσισμα των δοντιών πάνω σε αυτά. Συγκεκριμένα βακτήρια της πλάκας, κάθε φορά που έρχονται σε επαφή με σάκχαρα, παράγουν οξέα που κάποια στιγμή είναι πιθανό να απασβεστιώσουν τα δόντια μας, με αποτέλεσμα την οδοντική τερηδόνα και τη δημιουργία κοιλοτήτων. Τα οξέα αυτά προσβάλλουν τα δόντια για τουλάχιστον 20 λεπτά μετά από την κατανάλωση ζάχαρης, ακόμη και αν η ποσότητα που έχει καταναλωθεί είναι μικρή. Είναι λοιπόν κατανοητό ότι η παρουσία οξέων που χαλάνε τα δόντια στο στόμα μας εξαρτάται περισσότερο από το χρονικό διάστημα που βρίσκεται κάτι σακχαρούχο στο στόμα μας, παρά από την ποσότητα της ζάχαρης που καταναλώνουμε.
Εάν δηλαδή κάποιος που αγαπά τα γλυκά καταναλώσει δύο μεγάλα κομμάτια τούρτας, η διάρκεια της προσβολής των δοντιών από τα οξέα που θα παραχθούν θα είναι 20 λεπτά. Εάν όμως έχει δίπλα του ένα ρόφημα με ζάχαρη που καταναλώνεται σε διάστημα μίας ώρας, κάθε φορά που θα πίνει μια γουλιά θα ξεκινά ένας νέος 20λεπτος κύκλος προσβολής των δοντιών. Επιπρόσθετα, εάν η κατανάλωση της τούρτας γίνει μετά το γεύμα, όταν υπάρχει αυξημένη ροή σάλιου που ξεπλένει τη ζάχαρη από τα δόντια, όπως και εάν τα δόντια βουρτσιστούν αμέσως μετά την κατανάλωση, η ζημιά θα είναι πολύ μικρή συγκριτικά με αυτή που θα γίνει εάν κάποιος παραγγείλει σε ένα μεσόγευμα ένα χυμό νέκταρ ή ένα μέτριο καφέ. Καταληκτικά λοιπόν, αυτό που προτείνεται είναι, οτιδήποτε σακχαρούχο να καταναλώνεται αμέσως μετά τα γεύματα και να βουρτσίζονται αμέσως μετά τα δόντια. Οτιδήποτε καταναλώνεται στα μεσογεύματα, να είναι μη σακχαρούχο. Η μείωση της ποσότητας της ζάχαρης που καταναλώνεται είναι σημαντική, αλλά ακόμη πιο σημαντική είναι η μείωση της συχνότητας της κατανάλωσης.

Κάτι άλλο που πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν μας είναι ότι σάκχαρα “κρύβονται” σε πολλές τροφές και ροφήματα που είναι φαινομενικά αθώα. Τροφές όπως η κέτσαπ, οι περισσότεροι χυμοί, τα βουτήματα, τα περισσότερα κοκτέιλ, ακόμη και κάποια φρούτα όπως η μπανάνα, είναι απλά παραδείγματα. Ας σκεφτούμε ότι ένα κουτάκι αναψυκτικού περιέχει 7 έως 11 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη! Γι’ αυτό, αυτή η κατηγορία ροφημάτων θεωρείται μια βασική πηγή παροχής άχρηστης ζάχαρης στον οργανισμό μας. Στις Η.Π.Α. κάθε χρόνο καταναλώνεται μεγαλύτερη ποσότητα αναψυκτικών από ότι γάλακτος, μπύρας, καφέ, ακόμη και νερού. Αντίθετα, καλές τροφές για τα δόντια είναι οι φυσικοί χυμοί, ιδίως των ξινών φρούτων (πχ στιμμένο πορτοκάλι), τα γαλακτοκομικά, οι σαλάτες και τα περισσότερα
φρούτα, το ψάρι και το κρέας.
Μερικά διατροφικά μυστικά για γερά δόντια είναι:
- Αντικαταστήστε τη ζάχαρη με γλυκαντικές ουσίες όπως είναι η ασπαρτάμη ή η ξυλιτόλη όταν πίνετε καφέ ή τσάι. Εάν πρέπει να καταναλώσετε κάποιο αναψυκτικό, αυτό να είναι τύπου light – η διαφορά είναι ότι αυτά περιέχουν γλυκαντικές ουσίες αντί για ζάχαρη. Η ασπαρτάμη δεν έχει καμία τερηδονογόνο δράση και απ’ ότι φαίνεται, δεν έχει κάποια παρενέργεια.
- Εάν είναι δυνατόν, τρώτε λιγότερα γλυκά, κέικ ή μπισκότα. Όταν τρώτε τέτοιες τροφές, καταναλώστε τις εφάπαξ και όχι κομμάτι κομμάτι κάθε λίγα λεπτά.
- Τρώτε φρούτα αντί για γλυκά και σοκολάτες.
- Προτιμήστε ένα φυσικό χυμό ή κάποιο συσκευασμένο χυμό που αναγράφει ότι δεν έχει προσθήκη ζάχαρης, αντί για χυμούς νέκταρ ή αναφυκτικά.
- Διαβάζετε πάντα τα περιεχόμενα των συσκευασμένων τροφών που αγοράζετε. Οτιδήποτε περιέχει ζάχαρη είναι καλό να παραμένει στα ράφια του Super Market.
- Η κατανάλωση τυριού μετά το φαγητό μειώνει την παραγωγή οξέων από τα βακτήρια της πλάκας.
- Η αυξημένη ροή σάλιου είναι ευεργετική για τα δόντια. Το σάλιο ξεπλένει τα δόντια από τα σάκχαρα και ουδετεροποιεί τα οξέα που έχουν παραχθεί. Το μάσημα τσίχλας χωρίς ζάχαρη αυξάνει τη ροή σάλιου και θεωρείται καλό, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, μετά την κατανάλωση κάποιου γλυκού όταν δεν είναι δυνατόν να βουρτσίσουμε τα δόντια μας. Εάν βέβαια η τσίχλα που καταναλώνεται περιέχει ζάχαρη, απλά επιδεινώνουμε το πρόβλημα παρέχοντας επιπλέον τροφή στα τερηδονογόνα μικρόβια.
Η ουλίτιδα και η περιοδοντίτιδα
Σήμερα, οι παθήσεις των ούλων αποτελούν το δεύτερο πιο κοινό πρόβλημα του στόματος μετά από την τερηδόνα. Ένα σημαντικό πρόβλημα με αυτές είναι ότι πολλές φορές προχωρούν αργά και χωρίς συμπτώματα όπως είναι ο πόνος.
Τα φυσιολογικά ούλα είναι ροζ, στικτά σαν τη φλούδα του πορτοκαλιού, σχηματίζουν μισοφέγγαρα γύρω από τα δόντια και δεν ματώνουν (Φωτο 1). Το οστό της φατνιακής απόφυσης που βρίσκεται κάτω από τα ούλα, καλύπτει όλη την περιοχή της ρίζας των δοντιών (Φωτο 2). Τα ούλα με τα δόντια, στο επάνω μέρος τους σχηματίζουν ένα μικρό θύλακο, σαν τσέπη, που έχει φυσιολογικά βάθος 1-3 χιλιοστά (Φωτο 3).
![]() Φωτο 1 |
![]() Φωτό 2 |
![]() Φωτο 3 |
Η ουλίτιδα είναι το πρώτο στάδιο της νόσου των ούλων, κατά την οποία τα ούλα γίνονται κόκκινα, λεία και ματώνουν εύκολα (Φωτο 4 & 5). Προκαλείται, όπως και η τερηδόνα, από βακτήρια της μικροβιακής πλάκας, διαφορετικού τύπου όμως. Σε αυτό το στάδιο, συνήθως δεν υπάρχει κανένα άλλο σύμπτωμα. Η ουλίτιδα λοιπόν είναι η φλεγμονή των ούλων και είναι αντιστρεπτή, συνήθως με έναν καθαρισμό από τον οδοντίατρο και σωστή στοματική υγιεινή από τον ασθενή. Η ουλίτιδα μπορεί να είναι εντοπισμένη, σε ένα ή λίγα μόνο δόντια, ή να είναι γενικευμένη.
![]() Φωτο 4 |
![]() Φωτο 5 |
Όταν η μικροβιακή πλάκα δεν απομακρύνεται καθημερινά, σιγά σιγά σχηματίζεται πέτρα, η οποία πλέον μπορεί να αφαιρεθεί μόνο από τον οδοντίατρο. Η πέτρα, αποτελεί έναν επιπρόσθετο παράγοντα ερεθισμού των ούλων, ιδίως όταν αρχίζει να σχηματίζεται μέσα σε αυτά, στον θύλακο που προαναφέρθηκε ότι σχηματίζουν με τα δόντια. Σιγά σιγά λοιπόν, η ουλίτιδα εξελίσσεται σε περιοδοντίτιδα, όπου όλα τα συμπτώματα της ουλίτιδας επιδεινώνονται και αρχίζει πλέον, εκτός από τα ούλα, να φλεγμένει και το οστό που κρατάει τα δόντια στη γνάθο (Φωτο 6 & 7).
![]() Φωτο 6 |
![]() Φωτο 7 |
Αποτέλεσμα της φλεγμονής είναι η απορρόφηση του οστού χάνοντας έτσι τα δόντια μέρος της στήριξής τους. Εάν τα αρχόμενα στάδια της περιοδοντίτιδας αφεθούν χωρίς θεραπεία, νέα πέτρα σχηματίζεται επάνω στην παλιά και σταδιακά τα δόντια θα αρχίσουν να κινούνται, λίγο στην αρχή και στη συνέχεια όλο και περισσότερο και τελικά μπορεί και να χαθούν, ακόμη και αν είναι τελείως γερά (Φωτο 8 – 13).
![]() Φωτο 8 |
![]() Φωτο 9 |
![]() Φωτο 10 |
![]() Φωτο 11 |
![]() Φωτο 12 |
![]() Φωτο 13 |
Συνοδά συμπτώματα της περιοδοντίτιδας είναι η κακοσμία, η απορρόφηση των ούλων και η αποκάλυψη της ρίζας των δοντιών και η επιπέδωση των ούλων, οπότε και αποκαλύπτονται μαύρες κενές περιοχές μεταξύ των δοντιών, δίπλα στα ούλα. Πολλές φορές παρουσιάζεται επίσης και μετακίνηση των δοντιών, με χαρακτηριστικότερη τη δημιουργία διαστήματος μεταξύ των κεντρικών τομέων της άνω γνάθου. Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι το κάπνισμα, αν και πολλές φορές μειώνει την αιμορραγία, αποτελεί σημαντικό επιβαρυντικό παράγοντα για τις παθήσεις των ούλων.
Τονίζεται ότι η περιοδοντίτιδα είναι μια μη αντιστρεπτή πάθηση. Η κατάλληλη θεραπεία και η σωστή στοματική υγιεινή από τον ασθενή μπορούν να σταματήσουν την εξέλιξή της αλλά δυστυχώς, το οστούν που έχει χαθεί δεν μπορεί να επανέλθει.
Η θεραπεία της περιοδοντίτιδας μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική. Στη συντηρητική θεραπεία γίνεται ένας βαθύς καθαρισμός των δοντιών ενώ η χειρουργική θεραπεία αποσκοπεί εκτός από τον καλύτερο καθαρισμό, στη μείωση του βάθους των θυλάκων ή στην εφαρμογή τεχνικών που βοηθούν στην ανάπλαση του οστού, όταν αυτό είναι εφικτό. Χημικοί παράγοντες όπως είναι διάφορα αντιβιοτικά και στοματοπλύματα πολλές φορές χρησιμοποιούνται επικουρικά στη θεραπεία της περιοδοντίτιδας. Το βασικότερο κομμάτι της θεραπείας όμως είναι η σωστή στοματική υγιεινή από τον ίδιο τον ασθενή, με τη σωστή χρήση της οδοντόβουρτσας, του οδοντικού νήματος και μεσοδοντίων βουρτσών.
Διάφορες Αισθητικές διαδικασίες
Σε αυτή την κατηγορία εντάσσονται διαδικασίες που αποσκοπούν στην αισθητική βελτίωση του χαμόγελου, χωρίς να εντάσσονται σε κάποια από τις μεγάλες κατηγορίες. Παραδείγματα αποτελούν η τοποθέτηση κοσμημάτων στα δόντια, η δοκιμαστική τοποθέτηση ρητίνης και η αδαμαντινοπλαστική.
Τα οδοντικά κοσμήματα τοποθετούνται συνήθως στους πλάγιους τομείς και ο ρόλος τους είναι καθαρά αισθητικός. Κατασκευάζονται από Οδοντιατρικές εταiρείες, από υλικά απολύτως βιοσυμβατά με τους ιστούς του στόματος. Υπάρχουν σε διάφορα σχήματα, χρώματα και μεγέθη, από απλά strass, μέχρι περίπλοκες φιγούρες.Τα κοσμήματα συγκολλούνται στο δόντι χωρίς να γίνει κανένας εκτροχισμός και μπορούν να αφαιρεθούν από εμάς σε οποιαδήποτε στιγμή. Το κόστος τους είναι σχετικά μικρό, ξεκινώντας από τα 80 ευρώ περίπου και αυξάνεται, ανάλογα με το κόσμημα που επιλέγεται. Μπορούν να τοποθετηθούν ακόμη και αληθινά μπριγιάν, αλλά σε αυτή την περίπτωση το δόντι προτείνεται να τροχιστεί ελαφρά έτσι ώστε να βελτιωθεί η συγκράτηση του κοσμήματος. Η διαδικασία είναι αποδεκτή από την Οδοντιατρική επιστήμη,σε αντίθεση με την τοποθέτηση piercing στη γλώσσα, το έδαφος του στόματος, τα χείλη κ.λπ., που είναι βλαπτικά γιατί αποτελούν εστίες μόλυνσης και αποτρίβουν τα δόντια με τα οποία έρχονται σε επαφή. Προσοχή πρέπει να δίνεται επίσης και σε κοσμήματα που τοποθετούνται από μη Οδοντιάτρους, διότι είναι πιθανό να έχουν κατασκευαστεί από υλικά βλαπτικά για το στόμα.
Η δοκιμαστική τοποθέτηση σύνθετης ρητίνης στα δόντια ή αλλιώς Mock up, είναι ένα είδος Test Drive, έτσι ώστε ο ασθενής να πάρει μια ιδέα για το πως μπορεί να τροποποιηθεί το χαμόγελό του εάν επιλέξει το σχέδιο θεραπείας που του προτείνεται. Χωρίς να τοποθετηθεί συγκολλητικός παράγοντας, τοποθετείται χονδρικά και γρήγορα κάποια ποσότητα υλικού στα δόντια έτσι ώστε να μπορέσει να γίνει μια αδρή εκτίμηση του αποτελέσματος. Εάν προτείνεται να κοντύνουν ή να τροχιστούν κάποια δόντια, μπορούν τα σημεία που θα κοπούν να βαφούν με μαύρο μαρκαδόρο, έτσι ώστε και πάλι ο ασθενής να πάρει μια αδρή ιδέα για το αποτέλεσμα. Τονίζεται ότι το Mock up μπορεί να γίνει μόνο σε συγκεκριμένα περιστατικά. Πριν φύγει ο ασθενής από το ιατρείο, τα υλικά που τοποθετήθηκαν αφαιρούνται και φεύγει όπως ακριβώς ήρθε.
Η αδαμαντινοπλαστική είναι μια απλή διαδικασία, όπου τροχίζονται κάποια σημεία των δοντιών, με σκοπό να γίνει το χαμόγελο πιο ελκυστικό. Μπορεί να αποστρογγυλευθούν κάποιες μυτερές γωνίες των κυνοδόντων, κάνοντας το χαμόγελο πιο θηλυκό ή πιο ήπιο, ή να μειωθεί η διαφορά μήκους δύο κεντρικών δοντιών. Η αδαμαντινοπλαστική είναι μια διαδικασία που δεν ακολουθείται από την τοποθέτηση όψεων πορσελάνης ή ρητίνης και έτσι μπορεί να γίνει σε περιορισμένο βαθμό, έτσι ώστε ο ασθενής να μην έχει στη συνέχεια ευαισθησία.
Ουλοπλαστική
Σε περιπτώσεις που φαίνονται υπερβολικά τα ούλα (ουλικό χαμόγελο) ή σε περιπτώσεις που έχουν απορροφηθεί, μπορεί να γίνει κάποια παρέμβαση για να αποκατασταθεί η αισθητική τους. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί η συμβολή ειδικού περιοδοντολόγου ή ορθοδοντικού. Επίσης, σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί μετά από την επέμβαση ουλοπλαστικής να γίνει και κάποιας μορφής αποκατάσταση, όπως είναι οι όψεις πορσελάνης, για να ολοκληρωθεί η αισθητική βελτίωση του χαμόγελου.
Εμφυτεύματα
Τα εμφυτεύματα αποτελούν τον καλύτερο τρόπο αποκατάστασης σε περιπτώσεις που έχει χαθεί κάποιο δόντι ή ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν υπάρχουν καθόλου δόντια στο στόμα. Είναι ό,τι πιο κοντινό στα φυσικά μας δόντια και αποτελούν συνήθως μια πολύ συντηρητική (αν και χειρουργική) θεραπεία, αφού δε χρειάζεται να τροχιστούν τα διπλανά δόντια, όπως θα γινόταν στην περίπτωση μιας γέφυρας. Στις απλές περιπτώσεις, απαιτείται ένα μικρό χειρουργείο με ελάχιστο πόνο, λιγότερο από ό,τι υπήρξε μετά την εξαγωγή του δοντιού. Από τη δεύτερη μέρα, συνήθως δε χρειάζεται ούτε καν κάποιο αναλγητικό και μετά από αναμονή κάποιου χρόνου για την ενσωμάτωση του εμφυτεύματος (συνήθως 2 μήνες), κατασκευάζεται μια αισθητική αποκατάσταση πορσελάνης.
Σε πολλές περιπτώσεις, ενδείκνυται η άμεση τοποθέτηση και φόρτιση του εμφυτεύματος, κυρίως σε πρόσθια δόντια. Δηλαδή, το εμφύτευμα τοποθετείται την ημέρα της εξαγωγής του δοντιού και άμεσα τοποθετείται σε αυτό κάποια προσωρινή αποκατάσταση, μέχρι την ενσωμάτωση του εμφυτεύματος και την τοποθέτηση της μόνιμης προσθετικής εργασίας.
Σε περισταστικά που δεν υπάρχουν δόντια και οι ασθενείς δε μπορούν να συνηθίσουν τις ολικές οδοντοστοιχίες (μασέλες), η τοποθέτηση δυο ή τεσσάρων εμφυτευμάτων μπορεί να αυξήσει σημαντικά τη συγκράτηση της οδοντοστοιχίας, άρα και την άνεση του ασθενή όπως και τη δυνατότητά του να φάει σκληρές τροφές, χωρίς τη μεγάλη οικονομική δαπάνη που απαιτείται για την τοποθέτηση ακίνητων αποκαταστάσεων επί εμφυτευμάτων (γεφυρών). Ιδίως στην κάτω γνάθο, η λύση αυτή προτείνεται ανεπιφύλακτα γιατί έχει και το επιπλέον πλεονέκτημα ότι, στα σημεία που τοποθετούνται τα εμφυτεύματα, προλαμβάνεται η απορρόφηση των ούλων, που συμβαίνει με το πέρασμα του χρόνου και έχει ως αποτέλεσμα την ακόμη χειρότερη συγκράτηση της οδοντοστοιχίας. Στην άνω γνάθο, με την τοποθέτηση τεσσάρων εμφυτευμάτων, μπορεί να κατασκευαστεί μια οδοντοστοιχία χωρίς να καλύπτει την υπερώα (ουρανίσκο).
Ένθετα πορσελάνης
Τα ένθετα πορσελάνης είναι εμφράξεις (σφραγίσματα) που κατασκευάζονται στο οδοντοτεχνικό εργαστήριο και συγκολλούνται από τον οδοντίατρο σε επόμενο ραντεβού. Προτείνονται όταν υπάρχει μεγάλη καταστροφή οδοντικής ουσίας που δε μπορεί να αντιμετωπιστεί με ένα απλό σφράγισμα. Είναι σημαντικά πιο ανθεκτικά από τις εμφράξεις και συνήθως παραμένουν στο στόμα για τουλάχιστον 7 χρόνια.
Μεταλλοκεραμικές στεφάνες και γέφυρες
Στα οπίσθια δόντια, πολλές φορές μπορεί να αποκατασταθεί πλήρως η αισθητική και η λειτουργικότητα με την τοποθέτηση μεταλλοκεραμικών στεφανών ή γεφυρών. Δεν έχουν την φυσικότητα των ολοκεραμικών συστημάτων αλλά αποτελούν μια δοκιμασμένη λύση με μακροβιότητα τουλάχιστον 15 χρόνια. Μια εναλλακτική λύση για τα οπίσθια δόντια είναι οι ολοκεραμικές στεφάνες και γέφυρες ζιρκονίας, όπου δεν υπάρχει μέταλλο.
Ολοκεραμικές στεφάνες και γέφυρες
Όταν τα δόντια είναι κατεστραμμένα σε μεγάλο βαθμό, απονευρωμένα, ή όταν υπάρχουν μεγάλες εμφράξεις (σφραγίσματα), μπορεί η λύση να βρίσκεται στην τοποθέτηση ολοκεραμικών στεφανών (θήκες) ή γεφυρών. Μπορούν να συνδυαστούν με όψεις πορσελάνης και η αισθητική που προσδίδουν είναι επίσης εξαιρετική. Σε περιπτώσεις ελλειπόντων δοντιών, όταν δεν επιλέγεται η λύση των εμφυτευμάτων, οι ολοκεραμικές γέφυρες μπορούν να λύσουν το αισθητικό και λειτουργικό πρόβλημα της έλλειψης κάποιου δοντιού.
Όψεις Πορσελάνης
Οι όψεις πορσελάνης αποτελούν την κορωνίδα της Αισθητικής Οδοντιατρικής και χρησιμοποιούνται κατά κόρον για τη δημιουργία κάποιων από τα τέλεια χαμόγελα που μερικές φορές βλέπουμε στην τηλεόραση ή στα περιοδικά. Τα δόντια τροχίζονται ελάχιστα μόνο από την μπροστινή τους πλευρά και στη συνέχεια κατασκευάζονται λεπτές φλούδες από πορσελάνη από τα οδοντοτεχνικά εργαστήρια που συνεργαζόμαστε. Πολλά αισθητικά προβλήματα μπορούν να λυθούν με τις όψεις πορσελάνης που αποτελούν τις πιο μακρόβιες οδοντιατρικές αποκαταστάσεις, όταν βέβαια κατασκευαστούν και συγκολληθούν σωστά. Μπορούν να εφαρμοστούν σε μόνο 1 δόντι αλλά πολλές φορές χρησιμοποιούνται για ολική ανακατασκευή του χαμόγελου. Έχουν την αντοχή των φυσικών δοντιών και μπορούν να μείνουν αναλλοίωτες για τουλάχιστον 10 – 15 χρόνια.
Το ιατρείο μας συνεργάζεται με επιλεγμένα εργαστήρια της Ελλάδας και των Η.Π.Α. και η διάρκεια κατασκευής τους είναι περίπου 2 – 3 εβδομάδες. Συνήθως απαιτούνται 2 ραντεβού. Κατά τη διάρκεια της κατασκευής των όψεων, στα δόντια τοποθετούνται προσωρινές αποκαταστάσεις.


















Email us
Folow us
Like us
Join us