Αισθητική Οδοντιατρική

Μέθοδος Bonding. Παρουσιάση περιστατικού αποκατάστασης κατάγματος.

Κάταγμα άνω κεντρικού τομέα

Κάταγμα άνω κεντρικού τομέα σε νέο άτομο

Αποκατάσταση του σπασμένου δοντιού μρ τη μέθοδο Bonding

Το κάταγμα αποκατάσταθηκε σε μια συνεδρία με τη μέθοδο Bonding. Απαιτήθηκε ελάχιστο τρόχισμα του δοντιού.

Σε συνέχεια του προηγούμενου σημειώματος για τη μέθοδο Bonding, σήμερα παρουσιάζεται περιστατικό όπου έγινε αποκατάσταση κατάγματος ενός δοντιού με τη συγκεκριμένη μέθοδο.

Νέος ασθενής έσπασε τον άνω αριστερό κεντρικό τομέα του κατά τη διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας. Οι κεντρικοί τομείς είναι δόντια που έχουν υψηλή αισθητική αξία αλλά ταυτόχρονα χρησιμοποιούνται και για να κόβονται οι τροφές, κάτι που σημαίνει ότι συνήθως ασκούνται μεγάλες δυνάμεις που πολλές φορές μπορεί να οδηγούν σε σπάσιμο και της όποιας αποκατάστασης. Εδώ πρέπει να τονιστεί η σημασία της πρόληψης, καθότι τα περισσότερα από αυτά τα κατάγματα θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί εάν ο αθλητής, είτε πρόκειται για επαγγελματία, είτε για παιδί της σχολικής ηλικίας, φορούσε κατά τη διάρκεια της άθλησης έναν προστατευτικό αθλητικό νάρθηκα.

Αφού διαπιστώθηκε ότι το δόντι παρέμενε ζωντανό και δεν χρειαζόταν απονεύρωση, καταρτίστηκε το αποκαταταστατικό σχέδιο θεραπείας. Οι τρόποι που μπορεί να αντιμετωπιστεί ένα τέτοιο κάταγμα είναι:

  1. Ολομεραμική ή μεταλλοκεραμική στεφάνη (θήκη). Αυτή η μέθοδος δίνει πολύ καλά αποτελέσματα από πλευράς αντοχής και μακροβιότητας αλλά αποφεύγεται γιατί χρειάζεται πολύ τρόχισμα της εναπομείνασας οδοντικής ουσίας. Ιδίως σε ένα νεαρό άτομο, ακόμη και αν η μακροβιότητα της αποκατάστασης είναι πάνω από 15 χρόνια, είναι σημαντικό ότι έχει αφαιρεθεί πολύ οδοντική ουσία, κάτι μη αντιστρεπτό.
  2. Όψη πορσελάνης. Αποτελεί μια εξαιρετική λύση και από πλευράς μακροβιότητας και αντοχής στις δυνάμεις, ενώ ταυτόχρονα το δόντι τροχίζεται ελάχιστα. Είναι όμως αρκετά δαπανηρή, απαιτείται συνεργασία με οδοντοτεχνικό εργαστήριο και τα αποτελέσματα δεν είναι άμεσα και πολλές φορές δεν επιτυγχάνεται τέλειο αισθητικό αποτέλεσμα, εάν δεν καλυφθεί τουλάχιστον και το διπλανό δόντι ώστε να υπάρχει ομοιομορφία. Επίσης, αποφεύγεται να γίνονται αποκαταστάσεις πορσελάνης σε άτομα που δεν έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξή τους.
  3. Bonding. Η τοποθέτηση σύνθετης ρητίνης στα δόντια μπορεί να προσδώσει άριστη αισθητική, με ελάχιστη αφαίρεση οδοντικής ουσίας (ουσιαστικά γίνεται μόνο μια ελαφρά λείανση της περιοχής γύρω από το κάταγμα για να κολλήσει και να ενσωματωθεί αισθητικά καλύτερα το υλικό). Τα αποτελέσματα είναι άμεσα, σε μια συνεδρία στο ιατρείο και η μακροβιότητα είναι αποδεκτή, ιδίως αν ο ασθενής προσέχει να μην ασκεί υπερβολικές δυνάμεις στο δόντι. Η αντοχή στη θραύση είναι μικρότερη από την πορσελάνη, αλλά σε περίπτωση κατάγματος του υλικού επιδιορθώνεται εύκολα στο οδοντιατρείο. Τέλος, το κόστος είναι σημαντικά χαμηλότερο της όποιας αποκατάστασης με πορσελάνη.

Το περιστατικό που παρουσιάζεται σήμερα επιλέχθηκε να θεραπευθεί με τη μέθοδο Bonding. Αφού έγινε τοπική αναισθησία, η περιοχή του κατάγματος λειάνθηκε ελαφρά και στη συνέχεια έγινε μια διαστρωματική τοποθέτηση συνδυασμού υλικών σύνθετης ρητίνης, έτσι ώστε η αποκατάσταση να μιμείται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το δόντι που έσπασε. Στα βαθύτερα στρώματα πρέπει να τοποθετηθεί αδιαφανής ρητίνη, έτσι ώστε να μη φεγγίζει το σκούρο από το βάθος του στόματος και επιφανειακά, όπως και περιφερικά, πρέπει να τοποθετηθεί πιο διαφανές υλικό, που να μιμείται την φυσική αισθητική του σμάλτου του δοντιού. Εξαιρετικής σημασίας είναι η σωστή επιλογή του χρώματος, αλλά ακόμη περισσότερο η άριστη διαμόρφωση και λείανση της επιφάνειας, έτσι ώστε το φως να αντανακλάται με τον ίδιο τρόπο όπως και στο διπλανό, φυσικό δόντι. Τέλος δίνονται οδηγίες στον ασθενή και προτείνεται 6 – 12μηνος επανέλεγχος.

Η μέθοδος Bonding, αποτελεί μια από τις λύσεις για τα σπάσμένα δόντια, που αποκαθίστανται λειτουργικά και αισθητικά, άμεσα, σε ένα μόνο ραντεβού στο ιατρείο, σχεδόν χωρίς τρόχισμα του δοντιού που έχει απομείνει και χωρίς ιδιαίτερη οικονομική επιβάρυνση.

Παρουσίαση περιστατικού: Τροποποίηση κυνοδόντων με τη μέθοδο Bonding

Συγγενής έλλειψη πλαγίων τομέων. Οι κυνόδοντες βρίσκονται στη θέση των πλαγίων.

Συγγενής έλλειψη πλαγίων τομέων. Οι κυνόδοντες βρίσκονται στη θέση των πλαγίων.

Τροποποίηση των κυνοδόντων με τη μέθοδο Bonding

Τροποποίηση των κυνοδόντων με τη μέθοδο Bonding

Η μέθοδος Bonding είναι η τοποθέτηση σύνθετης ρητίνης στα δόντια, με σκοπό την αισθητική βελτίωσή τους. Το υλικό που τοποθετείται μπορεί να καλύπτει ολόκληρη την επιφάνεια του δοντιού που τροποποιείται (όψη ρητίνης), ή να καλύπτει μέρος αυτής. Η μέθοδος αυτή αποτελεί μια συντηρητική μέθοδο τροποποίησης των δοντιών, καθότι το υλικό που χρησιμοποιείται δεν έχει κάποιες απαιτήσεις ελάχιστου πάχους. Με άλλα λόγια, το υλικό αυτό μπορεί να τοποθετήθεί σε ελάχιστο πάχος, έτσι ώστε δεν απαιτείται να τροχιστούν τα δόντια για να μην γίνει “χοντρό” το τελικό αποτέλεσμα. Φυσικά, σε περιπτώσεις όπου τα δόντια είναι στραβά προς τα έξω, για να βελτιωθούν αισθητικά απαιτείται το τρόχισμά τους, λόγω της θέσης των δοντιών όμως και όχι του υλικού που χρησιμοποιείται.

Το περιστατικό που παρουσιάζεται εδώ, αφορά νέα κυρία με συγγενή έλλειψη πλαγίων τομέων, πρόβλημα αρκετά συνηθισμένο στον πληθυσμό. Οι πλάγιοι τομείς δηλαδή δεν βγήκαν ποτέ στο στόμα γιατί υπήρχε μια μικρή γενετική ανωμαλία και δε δόθηκε η εντολή για την κατασκευή τους από τον οργανισμό. Στο χαμόγελο αυτού του περιστατικού, οι κυνόδοντες βρίσκονται στη θέση των πλαγίων τομέων, κάτι που κάνει το χαμόγελο πιο επιθετικό και σαφώς αντιαισθητικό.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι αντιμετώπισης του συγκεκριμένου προβλήματος.

1. Γϊνεται ορθοδοντική θεραπεία για την μετακίνηση των κυνοδόντων στη σωστή τους θέση (ένα δόντι πιο πίσω από τους πλάγιους τομείς) και δημιουργία κενών, εκεί που έπρεπε να υπάρχουν οι πλάγιοι τομείς. Στη συνέχεια, τοποθετούνται εμφυτεύματα στη θέση των δοντιών που λείπουν και επιεμφυτευματικές αποκαταστάσεις πορσελάνης. Αντί για εμφυτεύματα, μπορούν να τοποθετηθούν ολοκεραμικές γέφυρες μετά πτερυγίων (θα γίνει παρουσίαση τέτοιου περιστατικού σε επόμενο σημείωμα), με μικρό τρόχισμα των διπλανών δοντιών.

2. Γϊνεται τροποποίηση των κυνοδόντων έτσι ώστε αυτοί να μοιάζουν με πλάγιοι τομείς με την προσθήκη είτε σύνθετης ρητίνης, όπως στο περιστατικό που παρουσιάζεται εδώ (Bonding), είτε με την τοποθέτηση πορσελάνης (Όψεις πορσελάνης). Επίσης, εάν χρειάζεται, τροποποιούνται και τα αμέσως πιο πίσω δόντια, οι προγόμφιοι δηλαδή, έτσι ώστε να μοιάζουν με τους κυνόδοντες.

Το περιστατικό που παρουσιάζεται εδώ, αντιμετωπίστηκε στο ιατρείο μας σε μια συνεδρία. Η ασθενής προσέρχεται και μετά την επιλογή του χρώματος γίνεται επιβεβαίωσή του με την δοκιμαστική τοποθέτηση σύνθετης ρητίνης στα δόντια. Αναισθησία δεν απαιτήθηκε γιατί δεν έγινε κανένας εκτροχισμός των δοντιών. Στη συνέχεια, γίνεται απομόνωση της περιοχής γιατί η επιμόλυνση με σάλιο δεν θα επιτρέψει τη σωστή συγκόλληση των αποκαταστάσεων. Γϊνεται η τοποθέτηση των υγρών συγκολλητικών παραγόντων και στη συνέχεια διαστρωματική τοποθέτηση συνδυασμού υλικών σύνθετης ρητίνης. Προς τα ούλα τοποθετείται πιο αδιαφανής ρητίνη, σε ελαφρώς σκουρότερο χρώμα, στο κέντρο τοποθετείται το κυρίως χρώμα του δοντιού και κοπτικά, τοποθετείται πιο διαφανές υλικό που μιμείται την φυσική αδαμαντίνη. Στη συνέχεια γίνεται η τελική διαμόρφωση και λείανση των αποκαταστάσεων, στάδιο απολύτως απαραίτητο για την σωστή αισθητική του περιστατικού, για την υγεία των ούλων αλλά και για τη διατήρηση του αποτελέσματος για πολλά χρόνια. Επίσης, ελέγχεται ο τρόπος που κλείνουν τα δόντια, έτσι ώστε να μην υπερπιέζονται τα πρόσθετα σημεία περισσότερο, η δυνατότητα να καθαρίζει τα δόντια της η ασθενής με οδοντικό νήμα, όπως θα έκανε και με τα φυσικά δόντια και δίνονται οδηγίες. Προτείνεται ο επανέλεγχος ανά 6 – 12 μήνες. Σημειώστε ότι την ημέρα που ολοκληρώνεται το περιστατικό, οι αποκαταστάσεις μπορεί να φαίνονται ελαφρά σκουρότερες από τα φυσικά δόντια, κάτι που οφείλεται στην αφυδάτωση των δοντιών κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Αυτό είναι απολύτως αντιστρεπτό σε λίγες ώρες.

Η μέθοδος που ακολουθήθηκε εδώ δίνει άμεσα αποτελέσματα, σε μια μόνο συνεδρία στο ιατρείο και εάν η ασθενής προσέχει τη στοματική υγιεινή της και δεν ασκεί υπέρμετρες δυνάμεις στα δόντια, θα έχει μακροβιότητα πολλών ετών. Επίσης, το κόστος της διαδικασίας με τη μέθοδο Bonding είναι σημαντικά χαμηλότερο από οποιαδήποτε άλλη μέθοδο λύσης του προβλήματος.

Το Botox μειώνει το τρίξιμο των δοντιών στον ύπνο

BotoxΟ βρουξισμός, ή τρίξιμο των δοντιών, είναι η πιο κοινή διαταραχή του ύπνου, που παρουσιάζεται σε πολλούς ανθρώπους που μπορεί ακόμη και να το αγνοούν, όπως σημειώνουν ερευνητές του Πανεπιστημίου του Τέξας. Μέχρι στιγμής, οι μόνες θεραπείες για τον βρουξισμό κατά τον ύπνο είναι οι νάρθηκες νυκτός και τα μυοχαλαρωτικά φάρμακα, οι οποίες μάλιστα αποτελούν συμπτωματικές θεραπείες και όχι αιτιολογικές. Αυτό σημαίνει ότι αντιμετωπίζουν το τρίξιμο των δοντιών και προλαμβάνουν τη φθορά των δοντιών αλλά όχι την αιτία που το προκαλεί, με αποτέλεσμα όταν σταματήσει ο ασθενής να φοράει το νάρθηκα, ή όταν σταματήσει να παίρνει τα φάρμακα, να ξεκινά και πάλι το πρόβλημα.

Δύο έρευνες που παρουσιάστηκαν πρόσφατα στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικάνικης Ακαδημίας Νευρολογίας, δείχνουν ότι είναι πιθανό η χρήση ενέσιμου Botox να αντιμετωπίζει το τρίξιμο των δοντιών κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Στην πρώτη έρευνα συμμετείχαν 23 άτομα που ανέφεραν νυκτερινό βρουξισμό με πόνο στην κροταφογναθική άρθρωση. Μετά από καταγραφή του προβλήματος και πλήρη μελέτη του ύπνου των ασθενών, έγιναν ενέσεις είτε με Botox είτε με placebo (δηλαδή με φάρμακο που δεν έχει καμία επίδραση στον ασθενή) στους κροταφίτες και τους μασητήρες μυς. Η επιλογή των ασθενών που πήραν το Botox και αυτών που πήραν το placebo ήταν τυχαία. Μετά από 4 εβδομάδες εκτιμήθηκε η κατάσταση των ασθενών και βρέθηκε ότι αυτοί στους οποίους έγιναν ενέσεις Botox παρουσίασαν μείωση στο τρίξιμο των δοντιών κατά τον ύπνο και στον πόνο που είχαν.

Στην δεύτερη εργασία, οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν επί 8 χρόνια, στα οποία ελάμβαναν κάθε 6 μήνες ενέσεις με Botox και βρέθηκε επίσης ότι ο νυκτερινός βρουξισμός αντιμετωπίστηκε.

Botox injectionΗ βοτουλινική τοξίνη (Botox) είναι μια ουσία που αποδυναμώνει και ηρεμεί προσωρινά τους μυς, οπότε το αποτέλεσμα που βρέθηκε στις έρευνες εξηγείται λογικά. Χρειάζονται βέβαια κι άλλες μελέτες, με περισσότερους ασθενείς, έτσι ώστε να αναπτυχθεί το κατάλληλο πρωτόκολλο σχετικά με τη δοσολογία και τα διαστήματα στα οποία πρέπει να χορηγείται το Botox για να υπάρχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Από τις πρώτες ενδείξεις που προσφέρει η επιστήμη, φαίνεται ότι το Botox αποτελεί ένα πιθανό βοήθημα στην αντιμετώπιση του τριξίματος των δοντιών κατά τον ύπνο.

Οδοντικά εμφυτεύματα: Πόσο στοιχίζουν;

Dollars flyingΤα οδοντικά εμφυτεύματα αποτελούν μια εξαιρετική λύση για την αντικατάσταση δοντιών που λείπουν αλλά αναμφισβήτητα έχουν υπολογίσιμο κόστος, πολλές φορές απαγορευτικό.

Το κόστος της αποκατάστασης εξαρτάται κατ’ αρχήν από το πόσα δόντια πρόκειται να αντικατασταθούν. Η ακριβότερη περίπτωση είναι η αντικατάσταση ενός μεμονωμένου δοντιού. Όσο περισσότερα δόντια λείπουν, τόσο μειώνεται το κόστος ανά εμφύτευμα γιατί, επί παραδείγματι, για να τοποθετηθούν 10 δόντια μπορεί να αρκούν 4 ή 5 εμφυτεύματα. Σε περιπτώσεις όπου γίνεται άμεση τοποθέτηση του εμφυτεύματος (το εμφύτευμα τοποθετείται την ημέρα της εξαγωγής του δοντιού) και άμεση φόρτιση (την ίδια μέρα της τοποθέτησης του εμφυτεύματος εφαρμόζεται και κάποιο προσωρινό δόντι σε αυτό), θα πρέπει να περιμένετε ένα υψηλότερο κόστος.

Σε περιπτώσεις που λείπουν όλα τα δόντια, μπορούν να γίνουν επένθετες κινητές οδοντοστοιχίες επί εμφυτευμάτων, έτσι ώστε να μειωθεί σημαντικά το κόστος. Στην πιο απλή περίπτωση, κατασκευάζεται μια κανονική οδοντοστοιχία (μασέλα), η οποία όταν τοποθετείται στο στόμα κουμπώνει σε δύο εμφυτεύματα, έτσι ώστε αυξάνεται η σταθερότητά της. Πρόκειται για αποκατάσταση που μπορεί να αλλάξει σημαντικά την ποιότητα της ζωής κάποιου ανθρώπου που δεν έχει δόντια, ιδίως στην κάτω γνάθο, όπου οι οδοντοστοιχίες έχουν χειρότερη συγκράτηση. Εάν τοποθετηθούν τέσσερα εμφυτεύματα, η οδοντοστοιχία είναι πολύ πιο σταθερή και μπορεί πλέον να μην επεκτείνεται πολύ προς τα ούλα, κάτι που οπωσδήποτε αυξάνει την άνεση του ανθρώπου που τη φοράει. Υπάρχουν και πολλά άλλα είδη κατασκευών επί εμφυτευμάτων, που μειώνουν το κόστος σε σχέση με μια κλασσική αποκατάσταση με πολλά εμφυτεύματα και γέφυρες πορσελάνης.

Straumann implantΤο κόστος των εμφυτευμάτων εξαρτάται επίσης από το σύστημα που επιλέγεται. Οι καλύτερες εταιρείες πρωτοπορούν στην έρευνα και την εξέλιξη και ακολουθούν άρτιες διαδικασίες και αυστηρά πρωτόκολλα για την κατασκευή των εμφυτευμάτων και των προσθετικών εξαρτημάτων τους. Υποστηρίζουν τα προϊόντα τους για πολλά χρόνια, εξασφαλίζοντας ότι θα υπάρχουν ανταλλακτικά εξαρτήματα όποτε χρειαστούν, ακόμη και δεκαετίες μετά την τοποθέτησή τους, και πολλές φορές δίνουν ακόμη και εγγύηση αντικατάστασης, για την περίπτωση που κάποιο εμφύτευμα αποτύχει.

Τέλος, η εμπειρία και η εκπαίδευση του γιατρού είναι βασική για το κόστος της αποκατάστασης, αλλά είναι παράγοντας που πρέπει να εκτιμηθεί οπωσδήποτε πριν γίνει η επιλογή της τοποθέτησης εμφυτευμάτων.

Σε γενικές γραμμές, στην Ελληνική αγορά, για ένα εμφύτευμα θα πρέπει να περιμένετε κόστος από 1.200 έως 1.800 ευρώ, μαζί με την προσθετική αποκατάσταση (ενός δοντιού). Όσο περισσότερα δόντια λείπουν, όπως προαναφέρθηκε, το κόστος ανά δόντι μειώνεται, καθότι απαιτούνται λιγότερα εμφυτεύματα από τα ελλείποντα δόντια. Μια επένθετη οδοντοστοιχία επί δύο εμφυτευμάτων μπορεί να κοστίζει από 3.000 ως 4.000 ευρώ και επί τεσσάρων εμφυτευμάτων από 4.000 έως 6.000. Εάν λείπουν όλα τα δόντια και τοποθετηθούν για παράδειγμα 6 εμφυτεύματα στην κάτω γνάθο και 8 στην άνω, το κόστος μπορεί να προσεγγίσει τις 20.000, συμπεριλαμβάνοντας πλήρεις προσθετικές αποκαταστάσεις που δεν αφαιρούνται από τον ασθενή. Τα παραπάνω κοστολόγια είναι ενδεικτικά και αναφέρονται με κάθε επιφύλαξη. Για να μπορέσετε να υπολογίσετε το κόστος για τη δική σας αποκατάσταση, θα πρέπει να απευθυνθείτε στον οδοντίατρο που θα κάνει τη διάγνωση και θα σας προτείνει τα διάφορα σχέδια θεραπείας που ενδείκνυνται για εσάς.

Η μέρα της τοποθέτησης του οδοντικού εμφυτεύματος

3i implantΤα οδοντικά εμφυτεύματα είναι κατασκευασμένα από τιτάνιο, ένα μέταλλο το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως και σε άλλες προσθετικές αποκαταστάσεις στον ανθρώπινο οργανισμό, όπως είναι η αποκατάσταση του ισχύου και του γόνατου. Το τιτάνιο, μετά από ειδική επεξεργασία που δέχεται, είναι όχι μόνο βιοσυμβατό (καλά ανεκτό από τον οργανισμό) αλλά και βιοενεργό. Αυτό σημαίνει ότι κινητοποιεί τα οστεοκύτταρα του οργανισμού, έτσι ώστε  τα εμφυτεύματα, σε διάστημα μερικών μηνών να ενσωματώνονται στο κόκκαλο της γνάθου, με τα οστικά κύτταρα να αναπτύσσονται πάνω στην επιφάνεια του μετάλλου έχοντας έτσι την αντοχή να φορτιστούν με δόντια τα οποία να λειτουργούν κανονικά στη μάσηση, περίπου όπως και τα φυσικά δόντια. Το οδοντικό εμφύτευμα τοποθείται χειρουργικά και μετά από 3 – 6 μήνες είναι έτοιμο για να λειτουργήσει μέσα στο στόμα. Τότε, βιδώνεται πάνω σε αυτό ένα εξάρτημα που εξέχει από τα ούλα, πάνω στο οποίο εφαρμόζεται η προσθετική αποκατάσταση, είτε πρόκειται για μια μεμονωμένη θήκη από πορσελάνη, είτε για μια γέφυρα που στηρίζεται σε περισσότερα εμφυτεύματα.

Η τοποθέτηση του εμφυτεύματος, όπως προαναφέρθηκε, είναι χειρουργική. Για να γίνει, απαιτείται τοπική αναισθησία, παρόμοια με αυτή που χορηγείται για να γίνει η εξαγωγή ενός δοντιού ή ένα απλό σφράγισμα. Συνήθως, η τοποθέτηση του εμφυτεύματος είναι απλούστερη από τη χειρουργική διαδικασία εξαγωγής του δοντιού που αντικαθιστά. Για κάποιους αγχώδεις ασθενείς μπορεί να γίνει κάποια ήπια μέθη κατά τη διάρκεια του χειρουργείου ή σε μεγάλες περιπτώσεις, όπου για παράδειγμα λείπουν όλα τα δόντια, μπορεί να γίνει με γενική αναισθησία, έτσι ώστε να μην υπάρξει ταλαιπωρία του ασθενή.

Κοινή ερώτηση των ασθενών που ενδιαφέρονται για την τοποθέτηση οδοντικών εμφυτευμάτων είναι αν υπάρχει πόνος. Η αλήθεια είναι ότι δεν πρέπει να υπάρχει καθόλου πόνος κατά τη διάρκεια του χειρουργείου, αλλά και μετά από αυτό, συνήθως η πορεία είναι καλύτερη από ότι περιμένει κανείς. Ο πόνος είναι ήπιος και χρειάζονται απλά αναλγητικά (πχ Depon ή Lonarid) για μια με δύο μέρες μετά την τοποθέτηση. Πάντα υπάρχει κάποιο οίδημα, το οποίο μειώνεται σημαντικά εάν ο ασθενής κρατήσει κάποιο παγωμένο επίθεμα στην περιοχή για μερικές ώρες μετά το χειρουργείο. Σε μια εβδομάδα με 10 μέρες αφαιρούνται τα ράμματα και ο ασθενής ξεχνάει ότι έγινε η τοποθέτηση του εμφυτεύματος, μέχρι να έρθει η ώρα της αποκάλυψης και της προσθετικής αποκατάστασης, όπου πλέον δεν απαιτείται ούτε η χρήση αναισθησίας.

Τα ποσοστά επιτυχίας των εμφυτευμάτων είναι από 85 – 99%, ανάλογα με τη γενική υγεία του ασθενή και την περιοχή στην οποία τοποθετείται το εμφύτευμα. Το κάπνισμα αποτελεί επίσης έναν παράγοντα μείωσης της πρόγνωσης των εμφυτευμάτων. Επίσης, η καλή στοματική υγιεινή αποτελεί βασικότατη παράμετρο για την υγεία των εμφυτευμάτων και τη διατήρησή τους για δεκαετίες μέσα στο στόμα του ασθενή.

Συμπερασματικά, τα οδοντικά εμφυτεύματα τοποθετούνται με ένα μικρό χειρουργείο, συνήθως στο οδοντιατρείο, με μικρή ταλαιπωρία την ημέρα του χειρουργείου αλλά και μετεγχειρητικά. Η κατάλληλη επιλογή του γιατρού αλλά και η χρήση ενός καλού συστήματος από κάποια αξιόπιστη εταιρεία είναι βέβαια θεμελιώδους σημασίας, έτσι ώστε η τοποθέτηση να γίνει γρήγορα, και χωρίς επιπλοκές.

Μπορώ να βάλω οδοντικά εμφυτεύματα για κάποιο δόντι που λείπει;

implant xrayΤα οδοντικά εμφυτεύματα δεν μπορούν να τοποθετηθούν σε όλες τις θέσεις όπου έχουν χαθεί δοντια, ούτε είναι για όλους τους ανθρώπους.

Αν ένα δόντι έχει χαθεί πολύ καιρό πριν, είναι πιθανό να έχει απορροφηθεί τόσο πολύ το κόκκαλο της γνάθου που να μην υπάρχει ο απαραίτητος χώρος για να τοποθετηθεί ένα εμφύτευμα. Το ίδιο μπορεί να συμβαίνει εάν το δόντι έχει χαθεί λόγω περιοδοντικής νόσου, όπου και πάλι έχει προκληθεί μεγάλη απώλεια του οστού στήριξης του δοντιού. Πολλές φορές το πρόβλημα μπορεί να λυθεί με μια επιπλέον χειρουργική διαδικασία, όπου τοποθετείται στη θέση που λείπει το δόντι κάποιο μόσχευμα, με σκοπό να αυξηθεί ο όγκος του οστού και να μπορέσει να τοποθετηθεί το εμφύτευμα είτε την ίδια στιγμή με την τοποθέτηση του μοσχεύματος είτε, σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, λίγους μήνες μετά, σε ένα δεύτερο στάδιο. Κάποιες φορές όμως, κυρίως στην κάτω γνάθο, είναι αδύνατον να δημιουργηθεί ο απαραίτητος χώρος και η τοποθετήση εμφυτευμάτων αποκλείεται. Ο οδοντίατρος μπορεί, με τη βοήθεια της πανοραμικής ακτινογραφίας και της αξονικής τομογραφίας, να υπολογίσει τον διαθέσιμο χώρο έτσι ώστε η όποια πράξη να γίνει με ασφάλεια για τον ασθενή.  Ο ιδανικός χρόνος τοποθέτησης ενός εμφυτεύματος είναι 1,5 – 2 μήνες μετά την εξαγωγή του δοντιού, πριν αρχίσει να γίνεται η απορρόφηση του οστού.

Κάποιες ιατρικές καταστάσεις επίσης μειώνουν την πρόγνωση των εμφυτευμάτων ή δημιουργούν προβλήματα κατά την τοποθέτησή τους. Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί μια νόσο που μειώνει σημαντικά την πρόγνωση των εμφυτευμάτων. Η οστεοπόρωση, η λήψη διφωσφωνικών φαρμάκων  και καταστάσεις υγείας που καθιστούν δύσκολη μια χειρουργική επέμβαση, αποτελούν παραδείγματα που μπορεί να μην επιτρέπουν την τοποθέτηση εμφυτευμάτων. Ιδιαίτερα πρέπει να σημειωθεί ο ρόλος του καπνίσματος στην τοποθετήση οδοντικών εμφυτευμάτων καθότι αυτή η κακή συνήθεια μειώνει σημαντικά την πρόγνωση και την επιβίωση των εμφυτευμάτων στο στόμα.

γιατρος και ασθενηςΓενικά μιλώντας, κατάλληλοι για οδοντικά εμφυτεύματα είναι ασθενείς με καλή γενική υγεία, υγιή ούλα και διάθεση να κάνουν καλή στοματική υγιεινή έτσι ώστε τα εμφυτεύματά τους να λειτουργήσουν άριστα για πολλά χρόνια στο στόμα τους.

Στο επόμενο σημείωμα θα αναφερθούμε στη χειρουργική διαδικασία τοποθέτησης των οδοντικών εμφυτευμάτων.

Απώλεια δοντιών: Γιατί πρέπει να αντικαθίστανται?

Amy missing toothΈνα δόντι που λείπει είναι χαριτωμένο αισθητικά μόνο σε κάποιο παιδάκι που περιμένει το μόνιμο να βγει αλλά στους ενήλικες, εκτός από την αισθητική, υπάρχουν και πολλά άλλα προβλήματα υγείας που συνοδεύουν την απώλεια ενός δοντιού.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους κάποιος μπορεί να χάσει ένα δόντι. Τα περισσότερα ατυχήματα σε αθλητικές δραστηριότητες αλλά και τα τροχαία αφορούν την περιοχή του στοματογναθικού συστήματος και είναι σύνηθες κάποιο δόντι να έχει σπάσει ή να έχει εκγομφωθεί (να έχει φύγει τελείως από το στόμα), χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα επανόρθωσης. Πετραδάκια στη σαλάτα, κόκκαλα από μπριζόλες και πολλές άλλες σκληρές τροφές που δεν περιμένουμε ότι μπορεί να δημιουργήσουν πρόβλημα, μπορεί επίσης να προκαλέσουν το κάταγμα και την απώλεια κάποιου δοντιού. Ακόμη, μπορεί κάποιο δόντι να είναι τόσο τερηδονισμένο, που ο οδοντίατρος να μη μπορεί να το φτιάξει και να πρέπει να εξαχθεί ή να υπάρχει κάποια πάθηση των ούλων (περιοδοντίτιδα) που να προκάλεσε κινητικότητα και στη συνέχεια απώλεια ενός δοντιού. Βέβαια, όσο ο άνθρωπος μεγαλώνει ηλικιακά, τόσο περισσότερα δόντια έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους και έχουν χαθεί. Ποιές είναι όμως οι επιπτώσεις στην υγεία μας από την απώλεια ενός ή περισσοτέρων δοντιών;

Μάσηση

Τα δόντια υπάρχουν για να κόβουμε τις τροφές και να μασάμε. Η απώλεια κάθε δοντιού μειώνει την αποτελεσματικότητα του στόματος στη μάσηση. Πολλοί άνθρωποι μπορεί να συνηθίζουν και να μασούν ακόμη και σκληρές τροφές με λίγα δόντια, αλλά ουσιαστικά καταπίνουν αμάσητες τις τροφές, προκαλώντας πολλά προβλήματα στον οργανισμό τους.

Μετακινήση διπλανών και απέναντι δοντιών

Όταν ένα δόντι χάνεται, τα διπλανά στο κενό έχουν την τάση να κλείσουν το κενό με αποτέλεσμα να γέρνουν και να μη συγκλείνουν πλέον με σωστό τρόπο με τα αντίστοιχα δόντια της άλλης γνάθου. Επίσης, ο ανταγωνιστής του δοντιού που χάθηκε (το δόντι που δάγκωνε με αυτό), υπερεκφύεται, δηλαδή “φυτρώνει”παραπάνω μέσα στο στόμα, ψάχνοντας να βρει το αντίστοιχό του δόντι για να επιτελέσει τη λειτουργία της μάσησης. Έτσι, προκαλείται μια αποδιοργάνωση του τρόπου που κλείνουν τα δόντια, με αποτέλεσμα να μην είναι τόσο αποτελεσματική η μάσηση αλλά και να δημιουργούνται προβλήματα στην άρθρωση.

Απορρόφηση οστού

Όταν ένα δόντι χάνεται, το οστούν που το κρατούσε στη θέση του αρχίζει σταδιακά να απορροφάται, καθότι δεν επιτελεί πλέον κάποιο έργο. Αυτό δε συμβαίνει από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά μπορεί να καταστήσει προβληματική την τοποθέτηση εμφυτευμάτων στο μέλλον. Γι΄αυτό, ο ιδανικός χρόνος τοποθέτησης ενός εμφυτεύματος είναι 1,5 – 2 μήνες από την εξαγωγή του δοντιού. Όταν έχει ήδη γίνει αυτή η απώλεια οστού, είναι πιθανό να μπορεί να λυθεί το πρόβλημα με την τοποθέτηση κάποιου μοσχεύματος. Σημειώνεται ότι οι γέφυρες και οι μερικές και ολικές οδοντοστοιχίες δεν προλαμβάνουν την απώλεια του οστού που στήριζε τα δόντια.

Αισθητική και ψυχολογία

Boy missing toothΠεριττεύει η αναφορά στην αισθητική ενός δοντιού που λείπει, όπως και στην ψυχολογία του ασθενούς που έχασε ένα κομμάτι από τον εαυτό του. Η αντικατάσταση του δοντιού με ένα εμφύτευμα, αποτελεί ότι πιο κοντινό στο φυσικό δόντι.

Στο επόμενο σημείωμα θα αναφερθούμε στην τοποθέτηση των εμφυτευμάτων και στους παράγοντες που την καθιστούν εύκολη ή την επιπλέκουν, όπως επίσης και στις γενικότερες καταστάσεις της υγείας του ασθενούς που μπορεί να μειώνουν την πρόγνωση.

Εισαγωγή στα Οδοντικά Εμφυτεύματα

Implant

Οδοντικό Εμφύτευμα

Τα οδοντικά εμφυτεύματα αποτελούν πλέον έναν αποδεκτό και κοινό τρόπο αντικατάστασης κάποιων δοντιών που έχουν χαθεί. Θα μπορούσαμε μάλιστα να πούμε ότι αποτελούν τον καλύτερο τρόπο αντικατάστασης ελλειπόντων δοντιών, αυτόν που πλησιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο στα φυσικά δόντια που λείπουν.

Γέφυρα

Μια ακίνητη γέφυρα με δύο στηρίγματα και ένα γεφύρωμα (τεχνητό δόντι)

Στο παρελθόν, ο μόνος τρόπος αντικατάστασης ενός ή περισσοτέρων δοντιών που έλειπαν ήταν οι ακίνητες γέφυρες, οι μερικές και οι ολικές οδοντοστοιχίες. Για να γίνει μια ακίνητη γέφυρα, ο οδοντίατρος πρέπει να τροχίσει τα διπλανά δόντια, εκατέρωθεν του κενού, τα οποία θα λειτουργήσουν ως στηρίγματα για το τεχνητό δόντι που λείπει. Τα διπλανά δόντια δηλαδή καλύπτονται με στεφάνες (θήκες), οι οποίες έχουν κολλημένο ένα τεχνητό δόντι (γεφύρωμα). Όπως εύκολα καταλαβαίνουμε, το τρόχισμα των δοντιών δεν αποτελεί συντηρητική προσέγγιση, καθότι αφαιρείται υγιής οδοντική ουσία που δεν μπορεί να αναγεννηθεί από τον οργανισμό. Οι μερικές και οι ολικές οδοντοστοιχίες είναι κινητές κατασκευές, που αφαιρούνται από τον ασθενή το βράδυ αλλά και για να καθαριστούν και αποκαθιστούν ελλείψεις πολλών ή ακόμα και όλων των δοντιών. Οι μερικές οδοντοστοιχίες είναι γνωστές πολλές φορές από το εμπορικό όνομα του πρώτου κράματος που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή τους, το Vitallium, και οι ολικές είναι οι γνωστές σε όλους μας, μασέλες. Όταν δεν υπάρχουν οπίσθια δόντια στηρίγματα, δεν είναι δυνατόν να τοποθετηθεί μια ακίνητη γέφυρα, και η μόνη διέξοδος πριν από τα εμφυτεύματα ήταν η κινητή μερική οδοντοστοιχία.
Τα οδοντικά εμφυτεύματα, αν και περιλαμβάνουν ένα μικρό χειρουργείο για την τοποθέτησή τους, δεν καταστρέφουν κάποιον υγιή ιστόκαι προσομοιάζουν τη ρίζα του δοντιού που χάθηκε. Εάν τοποθετήσουμε ένα εμφύτευμα και για κάποιο λόγο το αφαιρέσουμε, μετά από λίγο καιρό η περιοχή που τοποθετήθηκε θα έχει επουλωθεί πλήρως, σα να μην είχε τοποθετηθεί ποτέ κάτι εκεί. Συνεπώς, τα

οδοντικά εμφυτεύματα είναι μια σαφώς πιο συντηρητική προσέγγιση, αν και χειρουργική. Επίσης, αν κάποιος ασθενής δε μπορεί να συνηθίσει την εφαρμογή της κινητής οδοντοστοιχίας ή τον αποστρέφει και μόνο η ιδέα ότι θα πρέπει να αφαιρεί τα δόντια του, η μόνη άλλη λύση που διατίθεται είναι η τοποθέτηση εμφυτευμάτων. Ακόμη και να φοράει όμως κάποιος κινητή οδοντοστοιχία, η τοποθέτηση

μικρού αριθμού εμφυτευμάτων μπορεί να βελτιώσει τη συγκράτηση και τη σταθερότητά της, πράγματα που μπορούν να αλλάξουν ση

μαντικά την ποιότητα ζωής του ανθρώπου, καθότι μπορεί να επανέλθει

στις διατροφικές συνήθειες που είχε με τα φυσικά του δόντια.

Εξαγωγή δοντιού

Σχηματική αναπαράσταση ελλείποντος κεντρικού τομέα της άνω γνάθου

Κλείνοντας το εισαγωγικό σημείωμα για τα οδοντικά εμφυτεύματα, θα πρέπει να καταλήξουμε στο ότι αυτά αποτελούν πλέον τον καλύτερο τρόπο αντικατάστασης ελλειπόντων δοντιών, είναι πλέον πολύ δοκιμασμένα, και λειτουργούν σε πάρα πολλά στόματα για δεκαετίες με μεγάλα ποσοστά επιτυχίας.

Στο επόμενο σημείωμα θα αναφερθούμε στους λόγους που πρέπει να αντικαθίστανται τα δόντια που έχουν χαθεί και στο πότε πρέπει να προτιμούνται τα οδοντικά εμφυτεύματα σε σχέση με τις άλλες θεραπευτικές επιλογές.

 

Τοποθέτηση οδοντικού εμφυτεύματος

Σχηματικά, μετά την τοποθέτηση ενός οδοντικού εμφυτεύματος και της προσθετικής αποκατάστασης σε αυτό

Σφραγίσματα οπών και σχισμών

Pit and Fissure Sealant

Η κάλυψη των οπών και των σχισμών του δοντιού γίνεται με λευκό ρητινώδες υλικό

Οι εμφράξεις οπών και σχισμών (Sealants) τοποθετούνται στις μασητικές επιφάνειες των πίσω δοντιών και καλύπτουν τις σχισμές και τις μικρές οπές που έχουν τα δόντια από τη διάπλασή τους. Έτσι, αποτελούν ένα φραγμό για τα μικρόβια, που όταν μπαίνουν σε αυτές τις περιοχές ειναι πολύ δύσκολο να καθαριστούν και προκαλούν τερηδόνα. Για την τοποθέτηση τους δεν τροχίζονται καθόλου τα δόντια και εφαρμόζονται με κάποιο πινελάκι, σαν μπογιά.Το χρώμα τους είναι λευκό.

Από τη δεκαετία του 1970 ο δείκτης τερηδόνας στα παιδιά μειώθηκε λόγω της διάδοσης της χρήσης του φθορίου στο νερό, τις οδοντόπαστες κ.α., ουσία που κάνει τα δόντια πιο ανθεκτικά στην τερηδόνα.  Στην δεκαετία του 1980, περίπου το 90% της τερηδόνας στα δόντια των παιδιών γινόταν στις περιοχές όπου υπήρχαν οπές και σχισμές, με τα 2/3 να ανευρίσκονται στις μασητικές επιφάνειες των οπισθίων δοντιών. Οι εμφράξεις οπών και σχισμών προτείνονται ακριβώς γι’ αυτές τις περιοχές και έχει αποδειχθεί ότι πράγματι προλαμβάνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό τις τερηδόνες σε αυτές τις περιοχές. Τα Sealants προτείνονται εδώ και πολλά χρόνια από τους Οδοντιατρικούς οργανισμούς και τους κρατικούς οργανισμούς δημόσιας υγείας παγκοσμίως.

Πότε πρέπει να γίνουν εμφράξεις οπών και σχισμών στο παιδί μου;

Οι πρώτοι μόνιμοι γομφίοι ανατέλλουν περίπου στην ηλικία των 6 ετών. Η τοποθέτηση προληπτικών εμφράξεων οπών και σχισμών σύντομα μετά την πλήρη ανατολή τους στο στόμα προστατεύει αυτά τα δόντια από την τερηδόνα, ιδίως αν αναλογιστούμε ότι τα παιδιά σε αυτή την ηλικία δε μπορούν ακόμη να βουρτσίσουν καλά τα δόντια τους, ακόμη και με τη βοήθεια των γονέων τους. Εάν τοποθετούνταν Sealants σε όλα τα παιδιά τη στιγμή που πρέπει, σε συνδυασμό με τη σωστή χρήση φθορίου, η μεγαλύτερη πλειοψηφία της τερηδόνας στα παιδιά θα μπορούσε να προληφθεί.

Οι δεύτεροι μόνιμοι γομφίοι ανατέλλουν περίπου στην ηλικία των 12 ετών και φυσικά αυτά τα δόντια παραμένουν το ίδιο ευαίσθητα στην τερηδόνα με τους πρώτους γομφίους. Συνεπώς, Sealants θα πρέπει να τοποθετούνται και στους εφήβους, λίγο αφού βγουν οι δεύτεροι γομφίοι τους στο στόμα.

Pit and Fissure Sealant 2Οι εμφράξεις οπών και σχισμών είναι μόνο για τα παιδιά;

Από τη στιγμή που βγαίνουν τα δόντια στο στόμα εκτίθενται στα μικρόβια που προκαλούν τερηδόνα, οπότε τα παιδιά και οι έφηβοι είναι οι πρώτοι υποψήφιοι για την τοποθέτηση τέτοιων σφραγισμάτων. Παρ’ όλ’ αυτά, πολλοί ενήλικοι, ιδίως κάποιοι με υψηλό δείκτη τερηδόνας μπορούν να προστατεύσουν τα δόντια τους με την τοποθέτησή τους. Ο Οδοντίατρός σας μπορεί να σας συμβουλεύσει για το αν πρέπει να γίνει μια τέτοια εργασία στο στόμα σας.

Η τοποθέτηση Sealants αντικαθιστά τη χρήση φθορίου, το βούρτσισμα και το οδοντικό νήμα;

Όχι. Το φθόριο που υπάρχει στο νερό, την οδοντόπαστα, τα στοματοπλύματα κ.λπ. επίσης βοηθά στην πρόληψη της τερηδόνας. Επίσης, η άσκηση σωστής στοματικής υγιεινής με βούρτσισμα τουλάχιστον 2 φορές την ημέρα με τον σωστό τρόπο και η χρήση οδοντικού νήματος 1 φορά την ημέρα παραμένουν το βασικότερο μέτρο πρόληψης, παράλληλα με τον έλεγχο της διατροφής (αποφυγή ζάχαρης, ιδίως στα μεσογεύματα).

Τα Sealants αποτρέπουν την είσοδο μικροβίων στις οπές και τις σχισμές των δοντιών. Λειτουργούν ως μέσα πρόληψης παράλληλα με τα υπόλοιπα που προαναφέρθηκαν.

Τοποθέτηση των εμφράξεων οπών και σχισμών

Pit and Fissure Sealant 3

Απαραίτητη είναι η απομόνωση του δοντιού κατά την τοποθέτηση του Sealant.

Για την τοποθέτηση των Sealants δεν γίνεται κανένα τρόχισμα των δοντιών και δεν απαιτείται αναισθησία. Ο Οδοντίατρος καθαρίζει καλά τα δόντια και στη συνέχεια τα απομονώνει, κατά προτίμηση με έναν ελαστικό απομονωτήρα ώστε να μην πάει σάλιο κατά τη διάρκεια της τοποθέτησης.

Στη συνέχεια εφαρμόζει για μισό περίπου λεπτό ένα υγρό το οποίο προετοιμάζει την οδοντική επιφάνεια για τη συγκόλληση του Sealant, το ξεπλένει, στεγνώνει το δόντι και μετά τοποθετεί με ένα πινελάκι το υλικό. Αφού το πολυμερίσει με ένα μηχάνημα που εκπέμπει μπλε φως, ελέγχει εάν είναι τελείως λείο και αν παρεμβάλλεται όταν κλείνουν τα δόντια.

Οι οπές και οι σχισμές έχουν πλέον εμφραχθεί, το δόντι είναι λείο και μπορεί να καθαρίζεται εύκολα.

Οι προληπτικές εμφράξεις δεν διαρκούν για πάντα. Έχουν μακροβιότητα 5 – 10 χρόνια και μπορούν να επιδιορθωθούν ή να επανεφαρμοσθούν. Ο Οδοντίατρος επιβάλλεται να ελέγχει τα Sealants αλλά και γενικότερα τα δόντια κάθε 6 μήνες, ώστε να διαπιστώνεται οποιαδήποτε πρόβλημα ή φθορά τους.

Όψεις πορσελάνης – Παρουσίαση περιστατικού

Οι όψεις πορσελάνης αποτελούν την κορωνίδα της Αισθητικής Οδοντιατρικής και χρησιμοποιούνται κατά κόρον για τη δημιουργία κάποιων από τα τέλεια χαμόγελα που μερικές φορές βλέπουμε στην τηλεόραση ή στα περιοδικά. Τα δόντια τροχίζονται μόνο από την μπροστινή τους πλευρά, συνήθως ελάχιστα ή και καθόλου και στη συνέχεια κατασκευάζονται λεπτές φλούδες από πορσελάνη στο οδοντοτεχνικό εργαστήριο.

Πολλά αισθητικά προβλήματα μπορούν να λυθούν με τις όψεις πορσελάνης που αποτελούν τις πιο μακρόβιες οδοντιατρικές αποκαταστάσεις, όταν βέβαια κατασκευαστούν και συγκολληθούν σωστά. Μπορούν να εφαρμοστούν σε μόνο 1 δόντι αλλά πολλές φορές χρησιμοποιούνται για ολική ανακατασκευή του χαμόγελου. Έχουν την αντοχή των φυσικών δοντιών και μπορούν να μείνουν αναλλοίωτες για τουλάχιστον 10 – 15 χρόνια.

Στο σημερινό σημείωμα παρουσιάζεται περιστατικό όψεων πορσελάνης με έντονη στρεβλοφυία. Αποτελεί ένα από τα πιο ακραία περιστατικά που μπορούν να αντιμετωπιστούν με όψεις πορσελάνης. Οδοντιατρος – Αισθητικη Οδοντιατρικη

Χαμόγελο πριν τη θεραπεία

Το χαμόγελο του ασθενούς πριν τη θεραπεία όπου φαίνεται η έντονη στρεβλοφυία και κάταγμα του άνω αριστερού κεντρικού τομέα.

Χαμόγελο μετά τη θεραπεία

Το χαμόγελο του ασθενούς μετά την τοποθέτηση όψεων πορσελάνης στα άνω δόντια. Πριν την τοποθέτηση των όψεων έγινε ουλοπλαστική και λεύκανση των δοντιών.

Χαμόγελο δεξιά πριν

Η δεξιά πλευρά του χαμόγελου πριν τη θεραπεία

Χαμόγελο δεξιά μετά

Η δεξιά πλευρά του χαμόγελου μετά τη θεραπεία

 

Η δεξιά πλευρά του χαμόγελου πριν τη θεραπεία

Η αριστερή πλευρά του χαμόγελου πριν τη θεραπεία

 

 

Χαμογελο δεξιά μετά

Η αριστερή πλευρά του χαμόγελου μετά τη θεραπεία

 

 

 

 

Με απώθηση πριν

Τα δόντια του ασθενή πριν τη θεραπεία

Με απώθηση μετά

Μετά την τοποθέτηση όψεων πορσελάνης

 

 

Με απώθηση δεξιά πριν

Τα δόντια δεξιά πριν τη θεραπεία

Με απώθηση δεξιά μετά

Τα δόντια δεξιά μετά τη θεραπεία

 

 

 

 

 

 

Με απώθηση αριστερά πριν

Τα δόντια αριστερά πριν τη θεραπεία

 

Με απώθηση αριστερά μετά

Τα δόντια δεξιά μετά τη θεραπεία

 

Για συνεχείς ενημερώσεις εγγραφείτε στο Newsletter του smile-clinic.gr

Follow Us