Οι οδοντικές όψεις είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για τη βελτίωση του χαμόγελου. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα των οδοντικών όψεων είναι ότι είναι υψηλότατης αισθητικής και μάλιστα η εμφάνισή τους είναι πάρα πολύ φυσική. Οι σωστά φτιαγμένες όψεις σχεδιάζονται έτσι ώστε να μιμούνται το σχήμα, τις διαστάσεις, το περίγραμμα και το χρώμα πολύ όμορφων φυσικών δοντιών. Μπορεί κανείς να αλλάξει το χρώμα, το σχήμα και το μέγεθος των δοντιών του, πάντα μέσα σε κάποια πλαίσια, κάνοντας έτσι μια πραγματικά ολική ανακατασκευή του χαμόγελού του.

Τα ούλα δέχονται σε γενικές γραμμές καλά τις οδοντικές όψεις και εάν γίνεται σωστή στοματική υγιεινή, δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα με αυτά. Οι όψεις πορσελάνης είναι ισχυρές με αρκετές έρευνες να μας δείχνουν ότι έχουν την αντοχή των φυσικών δοντιών ή και ακόμη μεγαλύτερη. Οι όψεις σύνθετης ρητίνης είναι λιγότερο ισχυρές αλλά συνήθως λειτουργούν και αυτές σωστά στο στόμα, χωρίς συχνά κατάγματα και ανάγκη επιδιόρθωσης. Οι όψεις πορσελάνης αντέχουν πάρα πολύ καλά στις χρωστικές από τα φαγητά, τα ποτά και το κάπνισμα ενώ οι όψεις σύνθετης ρητίνης προσροφούν περισσότερες χρωστικές. Και αυτές όμως, εάν γυαλιστούν σωστά, μπορούν να αποδώσουν για πολλά χρόνια πριν χρειαστούν κάποια συντήρηση.

Ένα μειονέκτημα είναι ότι σε περίπτωση που κάποια όψη σπάσει, είναι πιθανό να μη μπορεί να επιδιορθωθεί και να πρέπει να αντικατασταθεί. Σαφώς, κάποιος που έχει τοποθετήσει οδοντικές όψεις, δεν μπορεί να χρησιμοποιεί τα δόντια του σαν εργαλεία, να ανοίγει συσκευασίες, να κόβει κλωστές ή να δαγκώνει πάγο με αυτές. Ένα άλλο σημείο που θεωρείται μειονέκτημα είναι ότι οι όψεις δεν αποτελούν αντιστρεπτή διαδικασία. Για να αποκατασταθεί η αισθητική του χαμόγελου πολλές φορές απαιτείται να τροχιστούν τα δόντια πριν την τοποθέτηση των όψεων και έτσι κάποιος δεσμεύεται να έχει όψεις για την υπόλοιπη ζωή του. Οι όψεις πορσελάνης συνήθως χρειάζονται αντικατάσταση μετά από 15-20 χρόνια ενώ οι όψεις ρητίνης μετά από 7-10. Ένα βασικό μειονέκτημα των οδοντικών όψεων, ιδιαίτερα των όψεων πορσελάνης, είναι το κόστος τους και μάλιστα το ότι δεν καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία.

Τέλος, κάποιος που έχει τοποθετήσει στα δόντια του οδοντικές όψεις, πρέπει να είναι πιο προσεκτικός με τη στοματική υγιεινή (βούρτσισμα και νήμα) από ότι αν δεν είχε τις όψεις γιατί είναι πιο εύκολο να κάνει ουλίτιδες ή να χαλάσουν τα δόντια του στο σημείο που οι όψεις εφάπτονται με αυτά. Γι’ αυτό το λόγο απαιτούνται και τακτικοί επανέλεγχοι από τον οδοντίατρο, συνήθως ανά 6 μήνες.

Το άρθρο Οδοντικές όψεις πορσελάνης και ρητίνης – Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα εμφανίστηκε πρώτα στο Giannakopoulos Smile Clinic Blog.

Είναι αντιστρεπτή η διαδικασία των οδοντικών όψεων;

Η διαδικασία των οδοντικών όψεων δεν είναι αντιστρεπτή. Μόνο εάν το περιστατικό αφορά οδοντικές όψεις που τοποθετήθηκαν χωρίς τρόχισμα των δοντιών (τύπου Lumineers ή “φακών επαφής”) μπορούν να αφαιρεθούν και τα δόντια να μείνουν όπως ήταν πριν. Και αυτό όμως είναι θεωρητικό, γιατί οι σωστά φτιαγμένες οδοντικές όψεις ταιριάζουν χρωματικά με τα δόντια και είναι συγκολλημένες πολύ ισχυρά με αυτά, οπότε είναι πάρα πολύ δύσκολο για τον οδοντίατρο να τις αφαιρέσει και να μην ακουμπήσει καθόλου τον οδοντικό ιστό που βρίσκεται από κάτω.

Από την άλλη πλευρά βέβαια, οι όψεις τοποθετούνται για κάποιον λόγο, συνήθως τη βελτίωση της αισθητικής ή την αποκατάσταση κάποιου κατάγματος, οπότε δεν υπάρχει κανένας λόγος αφαίρεσής τους, εάν το αποτέλεσμα είναι καλό. Όταν επέλθη ο χρόνος να αντικατασταθούν, μετά από πολλά χρόνια, θα αφαιρεθούν για να τοποθετηθούν νέες.

Ουσιαστικά, με την ερώτηση που κάνουν οι ασθενείς εάν η διαδικασία των όψεων είναι αντιστρεπτή, ρωτάνε “Πως μπορώ να είμαι σίγουρος ότι θα μου άρεσουν οι όψεις μου;”. Εάν επιλέξουν κάποιον κατάλληλα εκπαιδευμένο αισθητικό οδοντίατρο, με εμπειρία σε αυτή τη θεραπεία, ο οποίος θα μπορέσει να επικοινωνήσει σωστά το τι πρόκειται να κάνει και θα δώσει ρεαλιστικά και χωρίς υπερβολές το τι μπορεί να περιμένει η ασθενής από τη θεραπεία, δεν πρόκειται κανείς να θέλει να αφαιρεθούν οι οδοντικές όψεις του. Επίσης, πριν κολληθούν οι όψεις, μπορούν να τοποθετηθούν στα δόντια με πάστες δοκιμής, έτσι ώστε η ασθενής να εκτιμήσει την αισθητική πριν να γίνει η μόνιμη συγκόλληση. Κάτι που καλό είναι να τονιστεί είναι ότι εάν για κάποιο λόγο οι όψεις είχαν κάποιο πρόβλημα στην κατασκευή τους ή κατασκευάστηκαν κακότεχνα, μπορούν να αφαιρεθούν από τον οδοντίατρο για να τοποθετηθούν νέες.

Εάν χρειαστεί να γίνει αφαίρεση κάποιας όψης, αυτή τροχίζεται και με ειδικά εργαλεία καταστρέφεται και αφαιρείται (Φωτό 2 και 3). Στη συνέχεια, εάν χρειάζεται, τροποποιείται το δόντι και λαμβάνεται αποτύπωμα για να κατασκευαστεί η καινούργια όψη από το οδοντοτεχνικό εργαστήριο. Είναι αδύνατον να αφαιρεθεί κάποια όψη χωρίς να καταστραφεί.

Γίνεται κάποια ζημιά στα δόντια μου με την τοποθέτηση οδοντικών όψεων;

Οι οδοντικές όψεις δεν κάνουν κάποια ζημιά στα δόντια. Πολλές φορές όμως, πριν τοποθετηθούν, ιδίως σε περιστατικά με στραβά δόντια, απαιτείται να αλλάξει το σχήμα των δοντιών δηλαδή να τροχιστούν, έτσι ώστε οι οδοντικές όψεις να μπορέσουν να τοποθετηθούν στη θέση που πρέπει να έχουν σε ένα όμορφο χαμόγελο. Ο σωστά εκπαιδευμένος αισθητικός οδοντίατρος μπορεί να διαγνώσει εάν το τρόχισμα των δοντιών θα προκαλέσει κάποια βλάβη και να ενημερώσει τον ασθενή πριν προχωρήσει στη διαδικασία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το τρόχισμα των δοντιών είναι ελάχιστο ή και δεν απαιτείται καθόλου.

Κάτι που επίσης πρέπει να προσέξουμε είναι ότι τα δόντια που έχουν οδοντικές όψεις είναι πιο εύκολο να τερηδονιστούν όπως και να δημιουργηθεί ουλίτιδα, γιατί απλά έχουν ένα υλικό συγκολλημένο πάνω τους, το οποίο έχει ένα σημείο ένωσης. Γι’ αυτό, απαιτείται να προσέχουμε σχολαστικά τα δόντια μας, βουρτσίζοντας σωστά, χρησιμοποιώντας οδοντικό νήμα και έχοντας τακτικά check up στον οδοντίατρο.

Το άρθρο Οδοντικές όψεις πορσελάνης και ρητίνης. Αν αλλάξω γνώμη; Γίνεται κάποια ζημιά στα δόντια μου με τις όψεις; εμφανίστηκε πρώτα στο Giannakopoulos Smile Clinic Blog.

Οι άμεσες όψεις ρητίνης έχουν κάποιο κόστος για τα υλικά που χρησιμοποιούνται, το οποίο είναι ανάλογο με την ποιότητα τους και επιπλέον, υπάρχει το κόστος του ιατρείου και η αμοιβή του οδοντιάτρου. Τα υλικά που προέρχονται από καλές εταιρείες μπορεί να έχουν πολλαπλάσιο κόστος από κάποια φθηνότερα υλικά και φυσικά η δεξιοτεχνία και η εμπειρία του οδοντιάτρου αμείβονται ανάλογα.  Το κόστος για κάθε άμεση όψη ρητίνης μπορεί να κυμαίνεται από 100 – 200 ευρώ ανάλογα με τους παραπάνω παράγοντες.

Οι όψεις πορσελάνης είναι αποκαταστάσεις υψηλού κόστους, συνήθως υψηλότερου απ’ ό,τι οι ολοκεραμικές στεφάνες. Για να γίνουν σωστά οι όψεις πορσελάνης απαιτείται γνώση και εμπειρία από τον οδοντίατρο, άριστα υλικά που χρησιμοποιούνται από εξειδικευμένους οδοντοτεχνίτες αλλά και άριστα υλικά στο ιατρείο που να είναι υψηλών προδιαγραφών για να αποδώσουν όσο καλύτερα γίνεται για πολλά χρόνια. Ανάλογα με τον αριθμό των όψεων που θα γίνουν και το περιστατικό, θα πρέπει να περιμένετε κόστος από 400 – 600 ευρώ ανά δόντι.

Στο κόστος παίζει ρόλο και ο τόπος όπου κατασκευάζονται οι όψεις. Σε μια χώρα όπως τα Σκόπια ή η Ινδία, μπορεί η κάθε όψη να στοιχίζει μόνο 80 ευρώ ενώ στις Η.Π.Α. ή στην Ελβετία, μπορεί να κοστίζει 3.000 ευρώ ή και παραπάνω.

Θα θέλαμε εδώ να σημειώσουμε ότι το χαμηλό κόστος μερικές φορές υποκρύπτει κάτι το οποίο είναι χαμηλότερης ποιότητας. Είτε τα υλικά μπορεί να είναι αγνώστου προελεύσεως και ιδιοτήτων είτε ο οδοντίατρος να μην ξοδεύει τον κατάλληλο χρόνο για να φτιάξει κάτι αξιόλογο, είτε ο οδοντοτεχνίτης να χρησιμοποιεί φθηνότερα υλικά και γρήγορες τεχνικές. Θα είμασταν πολύ επιφυλακτικοί σε κάποιο ιατρείο που χρεώνει πολύ λίγα χρήματα για κάποιες εργασίες τόσο υψηλών απαιτήσεων όπως οι οδοντικές όψεις.

Το άρθρο Κόστος οδοντικών όψεων πορσελάνης και ρητίνης εμφανίστηκε πρώτα στο Giannakopoulos Smile Clinic Blog.

Η οδοντική τερηδόνα (ή σάπισμα των δοντιών) είναι η νόσος που προκαλεί τη σταδιακή καταστροφή των σκληρών οδοντικών ιστών, δηλαδή της αδαμαντίνης (σμάλτου), της οδοντίνης και της οστεΐνης. Η τερηδόνα είναι μια νόσος που εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες και αποτελεί μια από τις συχνότερες νόσους που εμφανίζονται στον Δυτικό κόσμο.

Η τερηδόνα είναι μικροβιακής αιτιολογίας και προκαλεί την απασβεστίωση των ιστών του δοντιού, λόγω της παραγωγής οξέων από συγκεκριμένα βακτήρια όπως είναι ο στρεπτόκοκκος mutans και οι γαλακτοβάκιλλοι.  Ιδίως όταν δεν υπάρχουν προστατευτικοί χημικοί παράγοντες όπως είναι το φθόριο στο νερό και τις οδοντόπαστες, τα οξέα αυτά σταδιακά καταστρέφουν τα δόντια και οδηγούν στην ανάγκη για σφραγίσματα των δοντιών, απονευρώσεις ή ακόμη και εξαγωγές.

Η τερηδόνα αρχικά μπορεί να εμφανιστεί σαν μια λευκή κηλίδα στο δόντι, που μπορεί σύντομα να προχωρήσει σε μια μεγάλου μεγέθους κοιλότητα (φωτο 1). Άλλες φορές η τερηδόνα δεν αναγνωρίζεται παρά μόνο με ακτινογραφίες, γιατί αναπτύσσεται εκεί που ακουμπούν τα δόντια μεταξύ τους,στα σημεία επαφής, όπου ούτε ο οδοντίατρος στα αρχικά στάδια δε μπορεί να κάνει τη διάγνωση (φωτό 2 και 3).Στη σύγχρονη οδοντιατρική, εκτός από την κλινική εξέταση και την ακτινογραφία, υπάρχουν και άλλες μέθοδοι διάγνωσης της τερηδόνας, όπως κάποια είδη laser και κάποιες χημικές ουσίες που χρωματίζουν τους τερηδονισμένους ιστούς.Η τερηδόνα στα

αρχικά στάδια μπορεί να αναχαιτιστεί ή ακόμη και να αναστραφεί, αλλά όταν πια δημιουργηθεί κοιλότητα, ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης είναι με την έμφραξη του δοντιού (σφράγισμα), κάτι που δυστυχώς περιλαμβάνει την αποκοπή του χαλασμένου τμήματος του δοντιού και την αντικατάστασή του με κάποιο τεχνητό υλικό. Εάν η τερηδόνα δεν αντιμετωπιστεί νωρίς, μπορεί να φτάσει στο εσωτερικό του δοντιού, τον οδοντικό πολφό, που περιέχει νεύρα και αγγεία, με αποτέλεσμα το δόντι να χρειαστεί απονεύρωση. Πόνος άλλοτε υπάρχει από τα αρχικά στάδια και άλλοτε παρουσιάζεται πολύ αργά, με αποτέλεσμα το δόντι να έχει υποστεί μεγάλη καταστροφή.

Μικροβιακή πλάκα ονομάζεται ένα κολλώδες φιλμ που αρχίζει να σχηματίζεται σχεδόν αμέσως μετά το βούρτσισμα στα δόντια μας και είναι γεμάτο από βακτήρια.Τα βακτήρια που προκαλούν τερηδόνα, όπως αναφέρθηκε νωρίτερα, έχουν την ιδιότητα να παράγουν οξέα όταν έρχονται σε επαφή με υδρογονάνθρακες όπως η ζάχαρη (σουκρόζη), η φρουκτόζη και η γλυκόζη. Μπορούμε να πούμε λοιπόν, ότι για να χαλάσουν τα δόντια χρειάζονται ταυτόχρονα τρία πράγματα: Τερηδονογόνα μικρόβια (που υπάρχουν στα περισσότερα στόματα σε ποικίλες ποσότητες), σάκχαρα (που υπάρχουν σε πάρα πολλές τροφές) και δόντια! Υπάρχουν βέβαια και δευτερεύοντες παράγοντες που θα καθορίσουν το πόσο γρήγορα τα δόντια κάποιου θα χαλάσουν, όπως είναι η ποιότητα και η ποσότητα του σάλιου, η χρήση φθορίου, κάποιες γενικές παθήσεις κ.α. αλλά χωρίς κάποιον από τους τρείς βασικούς παράγοντες που αναφέρθηκαν, δε μπορεί να δημιουργηθεί οδοντική τερηδόνα. Η κληρονομικότητα, που ακούγεται συχνά ότι ευθύνεται για την οδοντική τερηδόνα, δεν αποδεικνύεται σε έρευνες που έχουν γίνει. Συνεπώς, θεωρούμε ότι το οικογενειακό ιστορικό παίζει ρόλο σε ότι αφορά τη διατροφή και τις συνήθειες στοματικής υγιεινής και όχι κάποιον παράγοντα αντοχής των δοντιών.

Σε ηλικιωμένα άτομα εμφανίζεται και η τερηδόνα ρίζας, που πολλές φορές καταστρέφει τα δόντια κάτω από τα ούλα και αντιμετωπίζεται δύσκολα. Δευτερογενής τερηδόνα μπορεί να εμφανιστεί και γύρω από παλιά σφραγίσματα ή στεφάνες (θήκες) και αποτελεί τον κύριο λόγο αντικατάστασης αυτών των οδοντιατρικών εργασιών.

Για την πρόληψη της τερηδόνας υπάρχουν πολλοί τρόποι. Μερικά μυστικά είναι:

• Βουρτσίζουμε τα δόντια μας 2-3 φορές την ημέρα με οδοντόπαστα που περιέχει φθόριο.
• Καθαρίζουμε τις περιοχές ανάμεσα στο δόντια μας μια φορά την ημέρα (κατά προτίμηση το βράδυ) με οδοντικό νήμα.
• Ελέγχουμε τη διατροφή μας. Οτιδήποτε σακχαρούχο, ακόμη και αν έχει “κρυμμένη” ζάχαρη, πρέπει να καταναλώνεται στο σπίτι και αμέσως μετά να βουρτσίζουμε τα δόντια μας.
• Συζητούμε με τον οδοντίατρό μας για την χρήση συμπληρωματικού φθορίου (ανάλογα με την περιοχή που ζούμε και το φθόριο που υπάρχει στο νερό) και την εφαρμογή προληπτικών σφραγισμάτων, τα οποία καλύπτουν τις οπές και σχισμές των δοντιών μας, όπου συσωρρεύονται μικρόβια και τα δόντια χαλούν συχνότερα. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στα παιδιά.
• Επισκεπτόμαστε τακτικά τον οδοντίατρο (συνήθως κάθε εξάμηνο) για καθαρισμό και προληπτικό έλεγχο. Επίσης, προτείνεται η λήψη δύο μικρών ακτινογραφιών (bitewings – οπισθομυλικές σύγκλεισης) σε τακτά χρονικά διαστήματα (κάθε 1 ή 2 χρόνια, ανάλογα με την ευαισθησία του ατόμου στην τερηδόνα).

Το άρθρο Η οδοντική τερηδόνα εμφανίστηκε πρώτα στο Giannakopoulos Smile Clinic Blog.

Ένα υγιές δόντι δεν θα επηρεαστεί από την αλλαγή στην πίεση του αέρα, ένα τερηδονισμένο δόντι όμως, ή κάποιο δόντι το οποίο έχει σφραγιστεί και έχει εγκλωβιστεί μέσα του κάποια μικρή φυσαλίδα αέρα, θα πονέσει. Όσο ο αέρας μέσα στο δόντι διογκώνεται, τόσο περισσότερο θα πονάει. Ακόμη, ένα δόντι που απλά ενοχλούσε ελαφρώς στο κρύο, το ζεστό ή το γλυκό πριν την πτήση, μπορεί να πονέσει πολύ περισσότερο μετά την απογείωση. Είναι πιθανό επίσης ένα δόντι που αρχίζει να χαλάει και δεν πονάει καθόλου στο έδαφος, να πονέσει στο αεροπλάνο.

Λόγω των οδοντικών προβλημάτων που μπορεί να παρουσιαστούν κατά τη διάρκεια των πτήσεων, αναπτύχθηκε ο κλάδος της πτητικής οδοντιατρικής (Aviation Dentistry), ο οποίος ασχολείται με την επίδραση της πτήσης και της αλλαγής της ατμοσφαιρικής πίεσης στην οδοντική υγεία.

Τι μπορούμε να κάνουμε αν έχουμε πονόδοντο ενώ πετάμε:

• Το πιο βασικό είναι να μην επιβιβαστούμε στο αεροπλάνο με κάποιο οδοντικό πρόβλημα. Πρέπει να επισκεφθούμε τον οδοντίατρό μας για να φτιάξουμε το δόντι μας, εάν έχουμε κάποιο χαλασμένο. Η πτήση είναι πιθανό να επιδεινώσει τον πονόδοντο που ήδη έχουμε. Δεν θα επιταχύνει το χάλασμα του δοντιού ούτε πρόκειται να ξεκολλήσει κάποιο σφράγισμα, αλλά θα πονάτε χωρίς λόγο.
• Εάν πονάτε πριν την πτήση, πάρετε κάποιο αναλγητικό 30 λεπτά πριν από την απογείωση έτσι ώστε να μην πονέσετε υπερβολικά. Το φάρμακο εκλογής για τον οδοντικό πόνο είναι η ιβουπροφένη.
• Αποφύγετε τα καυτά ή τα παγωμένα ροφήματα. Προτιμήστε νερό σε θερμοκρασία δωματίου.

Εάν το πρόβλημα ήταν σοβαρό, επισκεφθείτε κάποιον οδοντίατρο στην πόλη που πήγατε. Συνήθως τα ξενοδοχεία έχουν κάποιον με τον οποίο συνεργάζονται για επείγοντα περιστατικά. Εναλλακτικά, ο τοπικός οδοντιατρικός σύλλογος μπορεί να προτείνει κάποιον οδοντίατρο που θα αντιμετωπίσει το επείγον πρόβλημα. Εάν αυτό δεν είναι δυνατό, πηγαίνετε στον οδοντίατρό σας μόλις γυρίσετε στην πόλη σας. Εάν υπάρχει χαλασμένο δόντι θα πρέπει να φτιαχτεί. Εάν πρόκειται για πόνο σε σφραγισμένο δόντι που δεν είναι χαλασμένο, ίσως πρέπει να αλλαχτεί το σφράγισμα.

Το άρθρο Πόνος στα δόντια κατά τη διάρκεια πτήσης με αεροπλάνο. Γιατί μπορεί να συμβεί; εμφανίστηκε πρώτα στο Giannakopoulos Smile Clinic Blog.

Είναι μεγάλης σημασίας να δράσετε άμεσα, έτσι ώστε να αυξηθούν όσο γίνεται οι πιθανότητες να τοποθετηθεί το δόντι στη θέση του και να σωθεί. Να γνωρίζετε ότι όσο αργείτε, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να σώσετε το δόντι, το οποίο ιδανικά πρέπει να τοποθετηθεί στη θέση του τα πρώτα 5 λεπτά μετά το ατύχημα! Ιδανικά, θα έπρεπε να επισκεφθείτε αμέσως κάποιον οδοντίατρο, ο οποίος γνωρίζει τι ακριβώς πρέπει να κάνει ανάλογα με την περίπτωση. Παρ’ όλ αυτά, ο χρόνος παίζει τεράστια σημασία για την πρόγνωση και μπορεί να καθορίσει το αν τελικά το δόντι σας ή το δόντι του παιδιού σας θα σωθεί ή θα χαθεί και έτσι θα πρέπει να δώσετε τις πρώτες βοήθειες μόνοι σας (πρώτο πεντάλεπτο) και στη συνέχεια να επισκεφθείτε οδοντίατρο το συντομότερο δυνατό, μέσα σε μισή ώρα από το ατύχημα, εάν αυτό βέβαια είναι εφικτό.

Δείτε λοιπόν τις παρακάτω οδηγίες για πρώτες βοήθειες, σε περίπτωση που το δόντι σας, το δόντι του παιδιού σας ή ακόμη κ

αι κάποιου άλλου παιδιού βγήκε από το στόμα σε περίπτωση ατυχήματος. Να τονίσουμε ότι μιλάμε για περιπτώσεις όπου το δόντι ΔΕΝ έσπασε, αλλά βγήκε όλο μαζί από το φατνίο, δηλαδή από τη θέση που βρίσκεται στο στόμα.

Προτείνουμε να σώσετε τις οδηγίες στο κινητό σας, σε ένα φάκελο «Πρώτες Βοήθειες» μαζί με άλλες απαραίτητες οδηγίες για την υγεία, όπως το τι πρέπει να κάνουμε σε περιπτώσεις αλλεργίας, π.χ. από τσίμπημα μέλισσας, σε περιπτώσεις τροφικής δηλητηρίασης, σε ένα διάστρεμμα ή κάταγμα του ποδιού μας κ.α. Επίσης, προτείνουμε να έχετε αποθηκευμένα τα κινητά των γιατρών σας στον ίδιο φάκελο, τουλάχιστον του παθολόγου ή του παιδιάτρου και του οδοντιάτρου για να μπορείτε να τα βρείτε εύκολα σε περίπτωση επείγοντος.

Οδηγίες για τη «διάσωση» του δοντιού σε περίπτωση που βγήκε από τη θέση του λόγω ατυχήματος.

• Πιάστε το δόντι από την μύλη (δηλαδή από την επιφάνεια που μασάμε, που προβάλλει μέσα στο στόμα) και όχι από την ρίζα.
• Αν το δόντι είναι βρώμικο, ξεπλύνετέ το προσεκτικά με νερό. Χρησιμοποιήστε μόνο νερό (βρύσης ή εμφιαλωμένο), όχι σαπούνια ή άλλα χημικά. Δεν πρέπει να το τρίψετε κατά το καθάρισμα, ούτε να το σκουπίσετε ή να το στεγνώσετε και δεν πρέπει να το φυλάξετε μέσα σε χαρτί, πετσέτα ή ρούχο. Η ρίζα του δοντιού έχει κάποιες μικροσκοπικές περιοδοντικές ίνες οι οποίες το συνδέουν με το κόκαλο της γνάθου. Αυτές είναι που προσπαθούμε να σώσουμε και αυτές είναι που θα καθορίσουν την επιβίωση του δοντιού.
• Επανατοποθετήστε το δόντι στο φατνίο, εάν μπορέσετε. Είναι πολύ βασικό για τη διατήρηση του δοντιού να το τοποθετήσετε πίσω στη θέση του όσο πιο γρήγορα γίνεται. Έρευνες μας έχουν δείξει ότι η πρόγνωση βελτιώνεται πολύ, αν το δόντι επανατοποθετηθεί στη θέση του μέσα στα πρώτα 5 λεπτά από την στιγμή που βγήκε. Προσπαθήστε λοιπόν όσο πιο γρήγορα γίνεται εσείς ή κάποιος οικείος σας, που ίσως είναι πιο ψύχραιμος, να το τοποθετήσετε πίσω στα ούλα, στη θέση του. Πιάστε το με τα δάχτυλα και τοποθετήστε το στη θέση του απαλά. Μετά δαγκώστε, έτσι ώστε να βεβαιωθείτε ότι το δόντι πήγε στην αρχική του θέση.
• Εάν δεν μπορέσετε να το τοποθετήσετε στο στόμα, κρατήστε το δόντι υγρό συνέχεια. Σύμφωνα με μελέτες, πρέπει το δόντι να έχει πάντα μια υγρασία. Εάν δεν μπορέσετε τελικά να το βάλετε πίσω στη θέση του, τοποθετήστε  το μέσα σε γάλα (εφόσον έχετε κοντά σας) ή αφήστε το στο στόμα (ανάμεσα στο μάγουλο και στο ούλο) μέχρι να πάτε στον οδοντίατρο. Μη χρησιμοποιείτε νερό βρύσης για την φύλαξη του δοντιού, καθώς τα κύτταρα της επιφάνειας της ρίζας δεν αντέχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα σε αυτό.

Μετέπειτα, αφού βεβαιωθεί ότι το δόντι είναι στη θέση του, ο οδοντίατρος ακινητοποιεί (κολλάει) το δόντι μαζί με τα γειτονικά, κάτι που συνήθως παραμένει για 7-10 μέρες. Στις περισσότερες περιπτώσεις ακολουθεί ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση) μερικές εβδομάδες μετά την αφαίρεση της ακινητοποίησης.

Το πιο σημαντικό, όπως σε όλα τα πράγματα για την υγεία μας, είναι ότι η πρόληψη είναι πάντα καλύτερη από την θεραπεία! Ιδιαίτερη προσοχή λοιπόν πρέπει να δίνεται στην πρόληψη αυτών των τραυματισμών. Έτσι, σε παιδιά αλλά και σε ενήλικες, προτείνεται η χρήση αθλητικών ναρθήκων. Προτιμότεροι είναι οι εξατομικευμένοι, αυτοί δηλαδή που κατασκευάζονται στο οδοντιατρείο για το συγκεκριμένο στόμα και όχι των προκατασκευασμένων που πωλούνται στα καταστήματα αθλητικών ειδών ή τα φαρμακεία. Η διαδικασία απαιτεί την λήψη αποτυπώματος των δοντιών από το οποίο δημιουργείται το εκμαγείο τους και στη συνέχεια με την βοήθεια ειδικής συσκευής κατασκευάζεται ο νάρθηκας από διάφορα υλικά με τις προδιαγραφές που αφορούν το συγκεκριμένο άθλημα με το οποίο ασχολείται ο αθλούμενος. Παραδείγματα μπορείτε να δείτε στον ιστότοπό μας: https://www.smile-clinic.gr/en/sports_mouthguards

Το άρθρο Απώλεια δοντιού από ατύχημα εμφανίστηκε πρώτα στο Giannakopoulos Smile Clinic Blog.

http://localhost/bytenews/?p=222

Σε αυτό το σημείωμα θα δούμε τι συσχέτιση μπορεί να έχει αυτή η κατάσταση με τη γενικότερη υγεία μας.

1. Ροχαλητό και άπνοιες στον ύπνο. Εάν αναπνέουμε από το στόμα, κάτι που συμβαίνει όταν ροχαλίζουμε ή κάνουμε άπνοιες στον ύπνο, το στόμα στεγνώνει από το σάλιο και τα μικρόβια αναπτύσσονται ταχύτερα. Αυτά είναι υπεύθυνα για την κακή γεύση που έχουμε στο στόμα μας πολλές φορές το πρωί, ακόμη και αν έχουμε βουρτσίσει προσεκτικά τα δόντια μας την προηγούμενη βραδιά. Εάν ροχαλίζουμε ή ακόμη περισσότερο εάν κάνουμε άπνοιες πρέπει να επισκεφθούμε κάποιον πνευμονολόγο ή κάποιο από τα καλά κέντρα ύπνου που υπάρχουν στα νοσοκομεία και τις κλινικές ώστε να κάνουμε μια μελέτη ύπνου και να αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα που εκτός από την επδείνωση της ποιότητας του ύπνου και της καθημερινότητάς μας, δημιουργεί και σοβαρούς κινδύνους για την υγεία και τη ζωή μας.
2. Ουλίτιδα – Περιοδοντίτιδα. Εάν βλέπετε αλλαγές στην αρχιτεκτονική των ούλων σας ή εάν ματώνουν ή πονάνε, είναι πιθανό να έχετε ουλίτιδα ή ακόμη και περιοδοντίτιδα. Τα προβλήματα με τα ούλα είναι πιο πιθανά εάν καπνίζετε. Μια επίσκεψη στον οδοντίατρο θα βοηθήσει να διαπιστωθεί και να θεραπευτεί μια τέτοια κατάσταση η οποία αν εξελιχθεί αθεράπευτη μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε απώλεια δοντιών.
3. Γαστροσοισοφαγιγκή παλινδρόμηση. Αυτή η κατάσταση σημαίνει ότι τα υγρά του στομάχου και τροφές ανεβαίνουν μέχρι τον οισοφάγο. Πέρα από την κακή αναπνοή, κάτι τέτοιο μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στον λαιμό και το στόμα μας, όπως και στα δόντια μας.
4. Σακχαρώδης Διαβήτης (Ζάχαρο). Εάν πάσχετε από ζαχαρώδη διαβήτη μπορεί να έχετε κακή αναπνοή γιατί το σώμα σας δεν έχει την κατάλληλη ποσότητα γλυκόζης. Τα επίπεδα του ζαχάρου στο αίμα πρέπει να ρυθμιστούν με τη βοήθεια του ειδικού γιατρού.
5. Ελικοβακτήριο του πυλωρού. Πρόκειται για ένα μικρόβιο που έχει συνδεθεί με έλκη και με τον καρκίνο του στομάχου. Προκαλεί δύσοσμη αναπνοή και επίσης μπορεί να συνυπάρχει ναυτία, καούρες, πόνος στο στομάχι ή δυσπεψία. Ο γιατρός σας μπορεί να ελέγξει αν έχετε αυτό το μικρόβιο και συνήθως η κατάλληλη θεραπεία με αντιβίωση λύνει το πρόβλημα.
6. Μολύνσεις του αναπνευστικού. Πολλές φορές όταν είμαστε κρυωμένοι, βήχουμε ή έχουμε ιγμορίτιδα, μπορεί να μεταφερθεί βλέννα μολυσμένη με μικρόβια στη μύτη ή το στόμα. Αυτό φυσικά επηρεάζει την αναπνοή μας αλλά θεραπεύεται όταν περάσει το κρύωμα.
7. Λήψη φαρμάκων. Πολλά φάρμακα προκαλούν ξηροστομία (στεγνώνουν το στόμα) και ως αποτέλεσμα υπάρχει δύσοσμη αναπνοή. Άλλα φάρμακα όπως τα νιτρώδη που χρησιμοποιούνται σε καρδιοπάθειες, χημειοθεραπευτικά για τον καρκίνο ή ακόμη και κάποια φάρμακα κατά της αϋπνίας απελευθερώνουν χημικές ουσίες που μπορεί να προκαλέσουν κακή αναπνοή. Κάτι τέτοιο μπορεί να προκληθεί ακόμη και από την υπερβολική λήψη βιταμινούχων συμπληρωμάτων διατροφής.
8. Υπερτροφικές αμυγδαλές. Πολλές φορές μπορεί να κατακρατούν μικρόβια που προκαλούν δύσοσμη αναπνοή στο στόμα μας. Μιλήστε με τον γιατρό σας, ιδίως εάν παθαίνετε συχνά αμυγδαλίτιδες. Επίσης, εάν έχετε υπερτροφικές αμυγδαλές μπορείτε να κάνετε γαργάρες με αλατόνερο ή ακόμη και με σκέτο νερό μετά από τα γεύματά σας.
9. Αφυδάτωση. ‘Οταν το σώμα σας δεν έχει αρκετό νερό μπορεί να μην έχετε επαρκή παραγωγή σάλιου, το οποίο καθαρίζει και απολυμαίνει το στόμα μας. Μειωμένη ποσότητα σάλιου παρατηρείται και σε διάφορες άλλες καταστάσεις όπως είναι το σύνδρομο Sjogren, όπου και πάλι υπάρχει ως αποτέλεσμα κακή στοματική αναπνοή.
10. Μολύνσεις. Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει κάποια μόλυνση στο στόμα μας που μπορεί να συμβεί μετά από κάποιο τραύμα, μετά από εξαγωγή δοντιού ή μετά από διάφορες άλλες καταστάσεις. Ελέγξτε το στον οδοντίατρό σας γιατί είναι πιθανό να χρειάζεστε αντιβίωση. Επίσης, ξεπλένετε το στόμα σας πολλές φορές την ημέρα με χλιαρό αλατόνερο και κρατήστε το όσο πιο καθαρό γίνεται.
11. Ηπατική ανεπάρκεια. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει κακή στοματική αναπνοή (fetor hepaticus) και αποτελεί δείγμα ότι το ήπαρ μπορεί να μη λειτουργεί σωστά. Μπορεί να υπάρχουν και άλλα συμπτώματα όπως το να είναι το δέρμα ή το λευκό μέρος των ματιών κίτρινο.
12. Νεφρική ανεπάρκεια. Στοματική αναπνοή με οσμή παρόμοια με του ψαριού είναι συνηθισμένη σε προχωρημένα στάδια νεφρική ανεπάρκειας η οποία αντιμετωπίζεται με ειδική αγωγή ή και με αιμοκάθαρση.

Το άρθρο Στοματική δυσοσμία: Τι δείχνει για τη γενική μας υγεία; εμφανίστηκε πρώτα στο Giannakopoulos Smile Clinic Blog.

Τι είναι η απονεύρωση;

Με την απονεύρωση (root canal ή endodontic treatment στα Αγγλικά) θεραπεύεται το εσωτερικό του δοντιού. Για να καταλάβουμε τι είναι η απονεύρωση πρέπει πρώτα να ξέρουμε μερικά πράγματα για την ανατομία του δοντιού. Μέσα στο δόντι, κάτω από την αδαμαντίνη (σμάλτο) και την οδοντίνη, βρίσκεται ένας μαλακός ιστός που λέγεται πολφός (φωτο 1). Ο πολφός περιέχει αγγεία και νεύρα και βοηθά στην κατασκευή του δοντιού όταν αυτό διαπλάθεται. Πρόκειται για τον ιστό που κάνει ένα δόντι ζωντανό. Ο πολφός εκτείνεται από το μέρος του δοντιού που είναι ορατό στο στόμα μας μέχρι το τέλος των ριζών του δοντιού, όπου συνδέεται με τους ιστούς που είναι γύρω από τις ρίζες του. Ο πολφός σε έναν ενήλικο δεν είναι απαραίτητος για να παραμείνει το δόντι στο στόμα.

Γιατί μπορεί να χρειάζομαι απονεύρωση;

Η απονεύρωση είναι απαραίτητη όταν ο πολφός έχει κάποια φλεγμονή που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ή έχει μολυνθεί. Οι λόγοι που μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο είναι διάφοροι: Βαθιά τερηδόνα, εκτεταμμένες οδοντιατρικές εργασίες που έχουν γίνει στο δόντι, κάταγμα του δοντιού ή ακόμη και τραυματισμός του δοντιού χωρίς να σπάσει κάποιο τμήμα του, περιοδοντική νόσος (νόσος των ούλων). Οποιοσδήποτε από αυτούς τους λόγους μπορεί να οδηγήσει σε οξεία φλεγμονή του πολφού, που προκαλεί οίδημα και πίεση στο εσωτερικό του δοντιού (που δεν μπορεί να εκτονωθεί γιατί το δόντι είναι σκληρό και δεν μπορεί να πρηστεί, ακολουθώντας τον πολφό) με αποτέλεσμα να υπάρχει πόνος και τελικά, μόνιμη βλάβη του πολφού (Φωτό 2). Εάν ο πολφός δεν αφαιρεθεί από τον οδοντίατρο, θα νεκρωθεί και ο πόνος είναι πιθανό αρχικά να σταματήσει, αλλά θα εμφανιστεί και πάλι κάποια στιγμή νωρίτερα ή αργότερα, ως οξεία, επίπονη μόλυνση που θα επεκτείνεται και στους γύρω ιστούς, τα ούλα και το κόκκαλο, πολλές φορές με πρήξιμο και του προσώπου ή με την εμφάνιση συριγγίου με πύον. Μπορεί επίσης να μετατραπεί σε χρόνια μόλυνση, με συμπτώματα από ήπια έως έντονα. Σε περίπτωση λοιπόν που υπάρχει μη αντιστρεπτή (μη θεραπεύσιμη) φλεγμονή του πολφού ή μόλυνση, η απονεύρωση αποτελεί τη μοναδική δυνατότητα να σωθεί ένα δόντι και η μοναδική εναλλακτική λύση είναι η εξαγωγή του.

Ποια είναι τα συμπτώματα που δείχνουν ότι μπορεί να χρειάζομαι απονεύρωση;

Μπορεί να είναι ο πόνος, η ευαισθησία στο κρύο ή το ζεστό που διαρκεί περισσότερο από μερικά δευτερόλεπτα μετά την απομάκρυνση του ερεθίσματος, η δυσχρωμία του δοντιού, το πρήξιμο είτε της περιοχής δίπλα στο δόντι, στα ούλα ή στο οστό είτε στους λεμφαδένες. Μερικές φορές μπορεί να μην υπάρχουν συμπτώματα και να ανακαλυφθεί από τον οδοντίατρο ότι το δόντι είναι νεκρό και χρειάζεται να γίνει η θεραπεία. Ένα νεκρό δόντι δεν έχει καμία αντίδραση στα θερμικά ερεθίσματα και μπορεί να έχει κάποια αλλοίωση όπως είναι μια κύστη στο οστό, έξω από τη ρίζα του.

Πώς σώζεται το δόντι με την απονεύρωση;

Ο οδοντίατρος αφαιρεί τον μολυσμένο ή φλεγμένοντα πολφό, ή τα υπολείμματα του ήδη νεκρού πολφού, προσεκτικά καθαρίζει και δίνει το κατάλληλο σχήμα στο εσωτερικό των ριζών και τέλος γεμίζει όλο τον κενό χώρο με κάποια υλικά (Φωτό 3). Μετά το τέλος της απονεύρωσης, ο οδοντίατρος τοποθετεί ένα σφράγισμα ή μια στεφάνη στο δόντι έτσι ώστε αυτό να μπορεί να λειτουργήσει κανονικά, όπως και κάθε άλλο δόντι του στόματός σας.

Θα νιώσω πόνο κατά τη διάρκεια της απονεύρωσης;

Η απονεύρωση γίνεται για να ανακουφιστείτε από τον πόνο ή για να προλάβετε τον πόνο και σε κάποιες περιπτώσεις να χάσετε το δόντι σας, κάτι που μπορεί να είναι συνέπεια της φλεγμονής ή της μόλυνσης. Με τις σύγχρονες τεχνικές και τις μεθόδους αναισθησίας, οι περισσότεροι ασθενείς δεν πονάνε κατά τη διάρκεια της απονεύρωσης. Εάν βέβαια πάτε με πολύ έντονο πόνο στον οδοντίατρο, είναι πιθανό η αναισθησία να μην είναι απολύτως αποτελεσματική αλλά και πάλι, η θεραπεία είναι ο καλύτερος, ταχύτερος και μοναδικός τρόπος για να σώσετε το δόντι σας. Σε κάποιες περιπτώσεις πρέπει η οξεία φάση να αντιμετωπιστεί με φάρμακα και η θεραπεία να γίνει μετά από μερικές μέρες.

Τις πρώτες μέρες μετά τη θεραπεία το δόντι μπορεί να είναι ευαίσθητο και αδύναμο, ή να χρειαστεί να πάρετε κάποια αναλγητικά. Ανάμεσα στα ραντεβού της απονεύρωσης είναι ακόμη πιθανό να χρειαστεί να πάρετε αντιβίωση, αν και συνήθως αυτό δεν χρειάζεται. Μετά το τέλος της θεραπείας μπορεί να αισθάνεστε το δόντι σας διαφορετικό από τα άλλα δόντια, αλλά αν έχετε πόνο στην πίεση του δοντιού ή στη μάσηση, καλέστε τον οδοντίατρό σας.

Τα στάδια της απονεύρωσης:

Η απονεύρωση ολοκληρώνεται συνήθως σε 2-3 συνεδρίες αν και δεν αποκλείεται να γίνει σε 1 εάν το δόντι ήταν ακόμη ζωντανό και δεν ήταν μολυσμένο ή σε περισσότερες από 3 ραντεβού εάν η μόλυνση είναι επίμονη. Τα στάδια είναι τα εξής:

1. Γίνεται η εξέταση και η διάγνωση με διάφορα διαγνωστικά τεστ και οπωσδήποτε με τη λήψη ακτινογραφίας. Στη συνέχεια χορηγείται τοπικό αναισθητικό και όταν το δόντι “μουδιάσει” ο οδοντίατρος τοποθετεί ένα ελαστικό φύλλο γύρω από το δόντι σας που λέγεται απομονωτήρας. Αυτό απομονώνει το δόντι σας από το στόμα σας έτσι ώστε να μην μπορούν να μπουν μέσα στο δόντι μικρόβια από το στόμα ή σάλιο (Φωτό 4).

   

2. Γϊνεται μια διάνοιξη στο δόντι έτσι ώστε ο οδοντίατρος να αποκτήσει πρόσβαση στο εσωτερικό του δοντιού. Κάποια μικροεργαλεία σαν λεπτές βελόνες χρησιμοποιούνται για να αφαιρεθεί ο άρρωστος πολφός και να καθαριστούν τα εσωτερικά τοιχώματα του δοντιού. Στη συνέχεια, κλείνονται αντισηπτικά υλικά μέσα στο δόντι και τοποθετείται ένα προσωρινό σφράγισμα.
3. Ο χώρος όπου βρισκόταν ο πολφός γεμίζεται με διάφορες τεχνικές που ακολουθεί ο οδοντίατρός σας. Το υλικό έμφραξης λέγεται γουταπέρκα και είναι ένα φυσικό ελαστικό υλικό, παρόμοιο με το περίβλημα των καλωδίων, το οποίο συγκολλάται στο δόντι με τη χρήση κάποιου φυράματος έτσι ώστε ο κενός χώρος να γεμίσει ερμητικά. Τοποθετείται και πάλι ένα προσωρινό σφράγισμα στο δόντι σας. Αυτό θα αφαιρεθεί όταν πρόκειται να τοποθετηθεί το μόνιμο σφράγισμα.
4. Εάν λείπει μεγάλο μέρος του δοντιού σας, ο οδοντίατρός σας μπορεί να σας προτείνει να βάλετε στο δόντι σας έναν άξονα για να στηριχθεί το υλικό της ανασύστασης και μια στεφάνη. Εάν πρόκειται για οπίσθιο δόντι, η στεφάνη θεωρείται απαραίτητη γιατί τα απονευρωμένα δόντια σπάνε πιο εύκολα και κάτι τέτοιο μπορεί να καταλήξει στην εξαγωγή τους.

Πόσο στοιχίζει η απονεύρωση;

Το κόστος της απονεύρωσης εξαρτάται από το πόσο σύνθετο είναι το πρόβλημα και από το τι δόντι είναι αυτό στο οποίο χρειάζεται να γίνει η απονεύρωση. Οι γομφίοι είναι πολύ πιο δύσκολο να θεραπευτούν και γι αυτό το κόστος είναι αρκετά υψηλότερο απ’ ότι για ένα πρόσθιο δόντι. Γενικά, το κόστος της απονεύρωσης και της αποκατάστασης είναι χαμηλότερο απ΄ότι εάν επιλέξετε να βγάλετε το δόντι σας και να τοποθετήσετε μια γέφυρα ή ένα εμφύτευμα.

Υπάρχουν πιθανότητες αποτυχίας της απονεύρωσης;

Στις περισσότερες περιπτώσεις τα απονευρωμένα δόντια μπορούν να επιβιώσουν όσο και τα ζωντανά δόντια (Φωτό 5). Σε κάποιες περιπτώσεις όμως, μπορεί να παρουσιαστούν προβλήματα όπως πόνος ή οίδημα, μήνες ή ακόμη και χρόνια μετά από την ολοκλήρωση της θεραπείας. Η επανάληψη της απονεύρωσης μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Τα προβλήματα στα απονευρωμένα δόντια πολλές φορές προέρχονται από τον λόγο που οδήγησε στην απονεύρωση και όχι από την ίδια την απονεύρωση. Για παράδειγμα, ένα δόντι που έχει σπάσει μπορεί να ξανασπάσει ή ένα δόντι που είχε ένα βαθύ χάλασμα μπορεί να ξαναχαλάσει κάτω από τα ούλα και να μην μπορεί να αποκατασταθεί ώστε να λειτουργήσει κανονικά στο στόμα.

Μπορούν όλα τα δόντια να θεραπευτούν με απονεύρωση;

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι ριζοσωλήνες του δοντιού δεν είναι προσβάσιμοι ή το δόντι είναι πολύ σπασμένο, ή υπάρχει κάποια μεγάλη κύστη ή δεν υπάρχει αρκετή οστική υποστήριξη (περιοδοντική νόσος) ή για κάποιο λόγο το δόντι δεν μπορεί να αποκατασταθεί σε μια κατάσταση φυσιολογικής λειτουργίας.

Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χρειάζεται μια χειρουργική προσέγγιση που λέγεται ακρορριζεκτομή ή απλά να μην μπορεί το δόντι να σωθεί και να απαιτείται εξαγωγή του.

Το άρθρο Απονεύρωση: Τι είναι και πως γίνεται; εμφανίστηκε πρώτα στο Giannakopoulos Smile Clinic Blog.

1. Αποκατάσταση της αισθητικής των δοντιών που χάθηκε λόγω κατάγματος, ηλικίας, φθοράς ή τερηδόνας.

Μπορούν να εφαρμοστούν σε ένα μόνο δόντι ή σε περισσότερα δόντια, ανάλογα με την φύση του προβλήματος. Εάν λόγω κάποιου ατυχήματος έχει σπάσει ένα δόντι, αυτό μπορεί να αποκατασταθεί με μια μεμονωμένη όψη. Η όψη ρητίνης είναι γρηγορότερη και πολλές φορές πιο συντηρητική, δηλαδή δεν χρειάζεται καθόλου τρόχισμα του δοντιού πέρα από τη λείανση του και την λοξοτόμησή του στο σημείο του κατάγματος, μια τεχνική που εξασφαλίζει ότι δεν θα διακρίνεται το όριο αποκατάστασης – δοντιού. Επίσης, η όψη ρητίνης είναι σημαντικά πιο οικονομική. Η πορσελάνη από την άλλη μεριά, είναι ανθεκτικότερη από τη ρητίνη και αποκαθιστά το δόντι στην ισχύ που είχε πριν από το κάταγμα. Επίσης, έχει μεγαλύτερη μακροβιότητα και σταθερότερο αισθητικό αποτέλεσμα.

Όταν το πρόβλημα επεκτείνεται σε περισσότερα δόντια, όπως για παράδειγμα σε δόντια που έχουν χάσει το σχήμα τους, έχουν κοντύνει, ή δεν φαίνονται αρκετά στο χαμόγελο λόγω ηλικίας, τότε οι όψεις εφαρμόζονται σε όλη την αισθητική ζώνη, κάνοντας έτσι ένα “ Dental Lifting” χαμόγελου.

2. Βελτίωση της αισθητικής υγιών δοντιών που είναι στραβά, έχουν κενά μεταξύ τους, κακές αναλογίες και σχήμα ή προβλήματα διάπλασης.

Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν δόντια που είναι όμορφα αν τα παρατηρήσει κάποιος μεμονωμένα, αλλά είναι στραβά ή έχουν κενά μεταξύ τους, δίνοντας έτσι ένα αντιαισθητικό χαμόγελο. Εάν η ορθοδοντική αντενδείκνυται, ή εάν ο ασθενής προτιμά να έχει μια πιο γρήγορη λύση, μπορούν να τοποθετηθούν οδοντικές όψεις, οι οποίες θα βελτιώσουν την αισθητική.

Σε άλλες περιπτώσεις, κάποια δόντια μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα όμορφα από την φύση τους, είτε γιατί οι αναλογίες τους δεν είναι καλές, είτε γιατί υπήρξε κάποιο πρόβλημα κατά τη διάπλασή τους. Όλα αυτά τα προβλήματα μπορούν να λυθούν, ή τουλάχιστον να βελτιωθούν σημαντικά με τη χρήση των οδοντικών όψεων.

Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι σε κάποιες περιπτώσεις είναι πολύ σημαντικά τα πλεονεκτήματα της λύσης της ορθοδοντικής ενώ σε άλλες περιπτώσεις είναι πολύ σημαντικά τα πλεονεκτήματα της λύσης των οδοντικών όψεων. Ο ενημερωμένος αισθητικός οδοντίατρος και ο ορθοδοντικός πρέπει να αναλύσουν με όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρο τρόπο και με μοναδικό κριτήριο το καλό του ασθενή, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της κάθε προσέγγισης, έτσι ώστε ο ασθενής να μπορέσει να πάρει την καλύτερη απόφαση. Σε πολλές περιπτώσεις απαιτείται η συνεργασία του ορθοδοντικού με τον αισθητικό οδοντίατρο για να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Τέλος, υπάρχουν περιπτώσεις ατόμων που έχουν αντικειμενικά όμορφα χαμόγελα βάσει των αρχών της αισθητικής του χαμόγελου αλλά θέλουν κάτι περισσότερο, σύμφωνα με τα πρότυπα που αναπτύσσονται στις ταινίες, τα περιοδικά ή την τηλεόραση. Δόντια ολόλευκα, εντελώς ίσια και μεγάλα, που κυριαρχούν στο πρόσωπο είναι ένα πρότυπο που υπάρχει στην σύγχρονη κοινωνία και ιδιαίτερα στις Η.Π.Α. Η άποψη μας είναι ότι το χαμόγελο πρέπει να φαίνεται φυσικό, να είναι όμορφο αλλά εναρμονισμένο με το πρόσωπο και όχι αφύσικα λαμπερό και λευκό. Η απαίτηση βέβαια του καθενός είναι σεβαστή, από τη στιγμή δεν γίνεται κάποια ζημιά στα δόντια του ως αποτέλεσμα της οδοντιατρική πράξης που θα ακολουθηθεί.

Το άρθρο Ποιά προβλήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με τις οδοντικές όψεις (όψεις πορσελάνης και όψεις σύνθετης ρητίνης/Bonding); εμφανίστηκε πρώτα στο Giannakopoulos Smile Clinic Blog.

Οι όψεις πορσελάνης είναι υποχρεωτικά έμμεσες αποκαταστάσεις και αυτό σημαίνει ότι κατασκευάζονται στο οδοντοτεχνικό εργαστήριο από τον οδοντεχνίτη πάνω σε ένα εκμαγείο που έχει κατασκευαστεί από ένα αποτύπωμα που παίρνει ο οδοντίατρος από τα δόντια του ασθενή. Στο διάστημα που μεσολαβεί μέχρι να κατασκευαστούν, στα δόντια τοποθετούνται προσωρινές αποκαταστάσεις. Στη συνέχεια, ο οδοντίατρος αφού δοκιμάσει τις όψεις για να διαπιστώσει την καλή εφαρμογή και την αισθητική τους, τις συγκολλά στα δόντια. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο κατασκευάζονται και οι έμμεσες όψεις ρητίνης, που ως μοναδική διαφορά έχουν το υλικό κατασκευής.

Όψεις ρητίνης όμως μπορούν να κατασκευαστούν και απευθείας πάνω στα δόντια του ασθενή από τον οδοντίατρο, χωρίς να συμμετάσχει σε κανένα στάδιο ο οδοντοτεχνίτης. Η σύνθετη ρητίνη είναι ένα υλικό σαν πάστα, εύπλαστο, που πολυμερίζεται και σκληραίνει με το γνωστό μπλε φως που χρησιμοποιείται συχνά στα οδοντιατρεία. Σε αυτή την περίπτωση οι όψεις ρητίνης είναι άμεσες (τελειώνουν αμέσως και δεν υπάρχει αναμονή για την εργασία του οδοντοτεχνίτη, ούτε προσωρινές αποκαταστάσεις). Αυτές αναφέρονται συχνά ως bonding γιατί τα υλικά αυτά διαπλάθονται και συγκολλούνται στα δόντια ταυτόχρονα.

Οι έμμεσες όψεις είναι συνήθως ανθεκτικότερες γιατί κατασκευάζονται στο εργαστήριο από υλικά υψηλότερων προδιαγραφών αλλά χρησιμοποιούνται και μηχανήματα που δίνουν καλύτερες ιδιότητες στα υλικά, όπως για παράδειγμα οι ειδικοί φούρνοι που πολυμερίζουν καλύτερα την σύνθετη ρητίνη. Ο έλεγχος της αισθητικής είναι στον οδοντοτεχνίτη, αλλά συνήθως το τελικό αποτέλεσμα είναι καλύτερο γιατί αυτός εργάζεται πάνω σε ένα εκμαγείο, χωρίς τους περιορισμούς που υπάρχουν στο στόμα του ασθενή. Από την άλλη πλευρά, οι άμεσες όψεις είναι οικονομικότερες, τελειώνουν συνήθως σε μια συνεδρία και ο οδοντίατρος έχει τον πλήρη έλεγχο της εργασίας.

 Στο επόμενο σημείωμα θα δούμε ποιά προβλήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με τη χρήση των διαφόρων τεχνικών των οδοντικών όψεων.

Το άρθρο Έμμεσες (από το οδοντοτεχνικό εργαστήριο) και άμεσες οδοντικές όψεις (bonding); Ποιες είναι οι διαφορές τους; εμφανίστηκε πρώτα στο Giannakopoulos Smile Clinic Blog.