Μηνιαία Αρχεία: Οκτώβριος 2012

Οδηγίες για το σωστό βούρτσισμα των δοντιών

ΟικογένειαΗ στοματική υγιεινή θεωρείται σήμερα αναπόσπαστο κομμάτι της φροντίδας που πρέπει να γίνεται καθημερινά στο σώμα μας. Αποσκοπεί στην αφαίρεση της μικροβιακής πλάκας από τα δόντια και τα ούλα που, όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενα σημειώματα, είναι ένα κολλώδες στρώμα βακτηρίων που σχηματίζεται διαρκώς πάνω στους ιστούς του στόματος και οδηγεί σε νόσους όπως η τερηδόνα, η ουλίτιδα και η περιοδοντίτιδα.

Το βούρτσισμα των δοντιών αποτελούσε συνήθεια από το 3000 πχ, όταν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι έφτιαχναν κατασκευές από μικρά κλαδιά και φύλλα από δέντρα για το σκοπό της υγιεινής του στόματός τους. Οι αρχαίοι Έλληνες, οι Ρωμαίοι και οι αυτόχθονες κάτοικοι της Αμερικής είχαν αναπτύξει παρόμοιες μεθόδους. Παρ’ όλα αυτά, το βούρτσισμα των δοντιών άρχισε να θεωρείται απαραίτητη καθημερινή συνήθεια του ανθρώπου στην Ευρώπη, από τα τέλη του 17ου αιώνα, με την πρώτη οδοντόβουρτσα να παράγεται μαζικά στην Αγγλία το 1780.

Το βούρτσισμα των δοντιών αποτελεί το κυριότερο μέσον στοματικής υγιεινής, που θεωρείται απαραίτητο να συμπληρώνεται και από τη χρήση οδοντικού νήματος. Υπάρχουν βέβαια και άλλες μέθοδοι υγιεινής, όπως είναι τα μεσοδόντια βουρτσάκια, οι συσκευές εκτόξευσης νερού κ.α. αλλά το βούρτσισμα παραμένει το κύριο μέσον απομάκρυνσης της μικροβιακής πλάκας.

Το βούρτσισμα των δοντιών πρέπει να γίνεται τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα, το πρωί και το βράδυ, κατά προτίμηση και μια τρίτη φορά, το μεσημέρι. Το βραδινό βούρτσισμα είναι το πιο σημαντικό γιατί κατά τη διάρκεια του ύπνου γίνεται ο μεγαλύτερος πολλαπλασιασμός των βακτηρίων, τα οποία βρίσκονται σε ένα ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξή τους. Η θερμοκρασία είναι παρόμοια με ενός επωαστικού κλιβάνου, υπάρχει τροφή από τα μικροσκοπικά υπολείμματα του φαγητού μας ενώ η ροή του σάλιου που ξεπλένει τα μικρόβια είναι μειωμένη και η γλώσσα που καθαρίζει σε ένα βαθμό τα δόντια, δεν κινείται. Η άσχημη γεύση που έχουμε πολλές φορές το πρωί όταν ξυπνάμε προέρχεται από τις μεγάλες αποικίες μικροβίων που έχουν σχηματιστεί κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Η συχνότητα του βουρτσίσματος είναι σημαντική αλλά εξίσου σημαντική είναι και η σωστή τεχνική. Η βούρτσα είναι απλά ένα εργαλείο και καθαρίζει μόνο τις περιοχές όπου την τοποθετούμε. Είναι εξαιρετικής σημασίας λοιπόν ο σωστός τρόπος βουρτσίσματος για να έχουμε τη μέγιστη δυνατή καθαριότητα και προστασία των δοντιών μας. Στην αρχή μπορεί να χρειαστεί να ασκούμε την τεχνική μπροστά στον καθρέπτη, αλλά σύντομα, όταν μας γίνει συνήθεια, θα μπορούμε να την εφαρμόζουμε μηχανικά.

 

ΤΕΧΝΙΚΗ ΒΟΥΡΤΣΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ

Οδηγίες στοματικής υγιεινής 1 Τοποθετήστε τη βούρτσα στο ύψος των ούλων με γωνία 45ο, προς τα ούλα, στοχεύοντας στο θύλακο που δημιουργείται μεταξύ ούλων και δοντιού. Οι τρίχες πρέπει να ακουμπούν και την επιφάνεια του δοντιού και τα ούλα.
Οδηγίες στοματικής υγιεινής 2 Βουρτσίστε απαλά την επιφάνεια των δοντιών και των ούλων με κυκλικές κινήσεις, μετακινώντας τη βούρτσα και καλύπτοντας 2-3 δόντια κάθε φορά. Μετά από περίπου 20 κύκλους, μετακινείστε την οδοντόβουρτσα στα επόμενα 2-3 δόντια.
Οδηγίες στοματικής υγιεινής 3 Διατηρήστε γωνία 45ο της βούρτσας προς τα ούλα και όταν βουρτσίζετε τις εσωτερικές επιφάνειες των δοντιών, προς τον ουρανίσκο και τη γλώσσα.
Οδηγίες στοματικής υγιεινής 4 Όταν βουρτσίζετε τα μπροστινά δόντια, γυρίστε τη βούρτσα κατακόρυφα. Κάνετε αρκετές κινήσεις της βούρτσας άνω και κάτω, χρησιμοποιώντας το μπροστινό μισό μέρος της οδοντόβουρτσας.
Οδηγίες στοματικής υγιεινής Τοποθετήστε τη βούρτσα στην μασητική, επάνω επιφάνεια των δοντιών και κινήστε την απαλά εμπρός – πίσω. Τέλος, βουρτσίστε προσεκτικά και την επάνω επιφάνεια της γλώσσας γιατί εκεί μαζεύονται πολλά από τα βακτήρια που προκαλούν κακή αναπνοή.

                                                                      Οι εικόνες αποτελούν ιδιοκτησία της εταιρείας Butler.

 

Μερικές συμβουλές για το αποτελεσματικό βούρτσισμα των δοντιών είναι:

  • Πρέπει να βουρτσίζουμε τα δόντια μας τουλάχιστον 2 λεπτά. Πρέπει να θυμόμαστε ότι ο χρόνος παίζει ρόλο στην απομάκρυνση των βακτηρίων και όχι η δύναμη που ασκούμε. Μερικές ηλεκτρικές οδοντόβουρτσες έχουν ενσωματωμένο χρονομετρητή που μας ειδοποιεί.
  • Αν και ιδανικά πρέπει να βουρτσίζουμε τα δόντια μας 3 φορές, το περισσότερο δεν φαίνεται να είναι πλεονεκτικό. Πάνω από 4 βουρτσίσματα την ημέρα μάλιστα, μπορεί να αρχίζουν να γίνονται βλαπτικά και ιδίως όταν ασκείται μεγάλη δύναμη, μπορεί να γίνουν αποτριβές στα δόντια. Το μυστικό λοιπόν είναι να βουρτσίζουμε 2-3 φορές την ημέρα, 2-3 λεπτά την κάθε φορά, χωρίς καθόλου δύναμη.
  • Η σωστή επιλογή οδοντόβουρτσας και οδοντόπαστας είναι μεγάλης σημασίας αλλά θα αποτελέσουν αναλύσεις σε επόμενα σημειώματα.
  • Στο βούρτσισμα πρέπει να υπάρχει μεθοδολογία. Ξεκινάμε από μια οπίσθια περιοχή και μετακινούμαστε σταδιακά προς τα εμπρός και την αντίθετη πλευρά. Περνάμε στην εσωτερική επιφάνεια και μετά στην μασητική, πριν προχωρήσουμε στην άλλη γνάθο. Εάν βουρτσίζουμε τυχαία τις διάφορες περιοχές, ειναι βέβαιο ότι κάποιες θα μείνουν λιγότερο καθαρές.
  • Οι κινήσεις της βούρτσας δεν πρέπει να είναι οριζόντιες (μπρος – πίσω) αλλά κάθετες και κυκλικές.
  • Το μάτωμα των ούλων δεν πρέπει να αποτελεί λόγο για να σταματήσουμε να βουρτσίζουμε κάποια περιοχή. Από τη στιγμή που δεν τραυματίζουμε τα ούλα αλλά κάνουμε απαλές κινήσεις, η απομάκρυνση των μικροβίων είναι αυτό που θα θεραπεύσει τα ούλα από την ουλίτιδα.

Σωστή διατροφή για γερά δόντια

Fruit for the teeth!Η σχέση της διατροφής με την υγεία των δοντιών είναι γνωστή εδώ και πάρα πολλά χρόνια, αποτελεί μάλιστα έναν από τους κύριους στόχους της προληπτικής οδοντιατρικής που εφαρμόζεται ευρέως στο εξωτερικό αλλά με μικρά βήματα και στη χώρα μας. Εδώ και δεκαετίες, η Αμερικάνικη Οδοντιατρική Ομοσπονδία προτείνει να περιορίζεται η ποσότητα της τροφής και των ποτών που καταναλώνονται μεταξύ των γευμάτων και όταν υπάρχουν τέτοια σνακ, να είναι οπωσδήποτε μη σακχαρούχα. Πλέον και στην Ελλάδα, τα κυλικεία των σχολείων απαγορεύεται να διαθέτουν οποιαδήποτε σακχαρούχο τροφή ή ποτό.

Οι διατροφικές συνήθειες καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το αν και το πότε τα δόντια ενός παιδιού ή ενός ενήλικα θα αρχίσουν να χαλάνε. Η αιτία για το σάπισμα των δοντιών, όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενη ανάρτηση, είναι η μικροβιακή πλάκα, ένα λεπτό κολλώδες στρώμα από μικρόβια που αρχίζει να σχηματίζεται αμέσως μετά το βούρτσισμα των δοντιών πάνω σε αυτά. Συγκεκριμένα βακτήρια της πλάκας, κάθε φορά που έρχονται σε επαφή με σάκχαρα, παράγουν οξέα που κάποια στιγμή είναι πιθανό να απασβεστιώσουν τα δόντια μας, με αποτέλεσμα την οδοντική τερηδόνα και τη δημιουργία κοιλοτήτων. Τα οξέα αυτά προσβάλλουν τα δόντια για τουλάχιστον 20 λεπτά μετά από την κατανάλωση ζάχαρης, ακόμη και αν η ποσότητα που έχει καταναλωθεί είναι μικρή. Είναι λοιπόν κατανοητό ότι η παρουσία οξέων που χαλάνε τα δόντια στο στόμα μας εξαρτάται περισσότερο από το χρονικό διάστημα που βρίσκεται κάτι σακχαρούχο στο στόμα μας, παρά από την ποσότητα της ζάχαρης που καταναλώνουμε.

Εάν δηλαδή κάποιος που αγαπά τα γλυκά καταναλώσει δύο μεγάλα κομμάτια τούρτας, η διάρκεια της προσβολής των δοντιών από τα οξέα που θα παραχθούν θα είναι 20 λεπτά. Εάν όμως έχει δίπλα του ένα ρόφημα με ζάχαρη που καταναλώνεται σε διάστημα μίας ώρας, κάθε φορά που θα πίνει μια γουλιά θα ξεκινά ένας νέος 20λεπτος κύκλος προσβολής των δοντιών. Επιπρόσθετα, εάν η κατανάλωση της τούρτας γίνει μετά το γεύμα, όταν υπάρχει αυξημένη ροή σάλιου που ξεπλένει τη ζάχαρη από τα δόντια, όπως και εάν τα δόντια βουρτσιστούν αμέσως μετά την κατανάλωση, η ζημιά θα είναι πολύ μικρή συγκριτικά με αυτή που θα γίνει εάν κάποιος παραγγείλει σε ένα μεσόγευμα ένα χυμό νέκταρ ή ένα μέτριο καφέ. Καταληκτικά λοιπόν, αυτό που προτείνεται είναι, οτιδήποτε σακχαρούχο να καταναλώνεται αμέσως μετά τα γεύματα και να βουρτσίζονται αμέσως μετά τα δόντια. Οτιδήποτε καταναλώνεται στα μεσογεύματα, να είναι μη σακχαρούχο. Η μείωση της ποσότητας της ζάχαρης που καταναλώνεται είναι σημαντική, αλλά ακόμη πιο σημαντική είναι η μείωση της συχνότητας της κατανάλωσης.

Fruit better than candy

Κάτι άλλο που πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν μας είναι ότι σάκχαρα “κρύβονται” σε πολλές τροφές και ροφήματα που είναι φαινομενικά αθώα. Τροφές όπως η κέτσαπ, οι περισσότεροι χυμοί, τα βουτήματα, τα περισσότερα κοκτέιλ, ακόμη και κάποια φρούτα όπως η μπανάνα, είναι απλά παραδείγματα. Ας σκεφτούμε ότι ένα κουτάκι αναψυκτικού περιέχει 7 έως 11 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη! Γι’ αυτό, αυτή η κατηγορία ροφημάτων θεωρείται μια βασική πηγή παροχής άχρηστης ζάχαρης στον οργανισμό μας. Στις Η.Π.Α. κάθε χρόνο καταναλώνεται μεγαλύτερη ποσότητα αναψυκτικών από ότι γάλακτος, μπύρας, καφέ, ακόμη και νερού. Αντίθετα, καλές τροφές για τα δόντια είναι οι φυσικοί χυμοί, ιδίως των ξινών φρούτων (πχ στιμμένο πορτοκάλι), τα γαλακτοκομικά, οι σαλάτες και τα περισσότερα
φρούτα, το ψάρι και το κρέας.

Μερικά διατροφικά μυστικά για γερά δόντια είναι:

  • Αντικαταστήστε τη ζάχαρη με γλυκαντικές ουσίες όπως είναι η ασπαρτάμη  ή η ξυλιτόλη όταν πίνετε καφέ ή τσάι. Εάν πρέπει να καταναλώσετε κάποιο αναψυκτικό, αυτό να είναι τύπου light – η διαφορά είναι ότι αυτά περιέχουν γλυκαντικές ουσίες αντί για ζάχαρη. Η ασπαρτάμη δεν έχει καμία τερηδονογόνο δράση και απ’ ότι φαίνεται, δεν έχει κάποια παρενέργεια.
  • Εάν είναι δυνατόν, τρώτε λιγότερα γλυκά, κέικ ή μπισκότα. Όταν τρώτε τέτοιες τροφές, καταναλώστε τις εφάπαξ και όχι κομμάτι κομμάτι κάθε λίγα λεπτά.
  • Τρώτε φρούτα αντί για γλυκά και σοκολάτες.
  • Προτιμήστε ένα φυσικό χυμό ή κάποιο συσκευασμένο χυμό που αναγράφει ότι δεν έχει προσθήκη ζάχαρης, αντί για χυμούς νέκταρ ή αναφυκτικά.
  • Διαβάζετε πάντα τα περιεχόμενα των συσκευασμένων τροφών που αγοράζετε. Οτιδήποτε περιέχει ζάχαρη είναι καλό να παραμένει στα ράφια του Super Market.
  • Η κατανάλωση τυριού μετά το φαγητό μειώνει την παραγωγή οξέων από τα βακτήρια της πλάκας.
  • Η αυξημένη ροή σάλιου είναι ευεργετική για τα δόντια. Το σάλιο ξεπλένει τα δόντια από τα σάκχαρα και ουδετεροποιεί τα οξέα που έχουν παραχθεί. Το μάσημα τσίχλας χωρίς ζάχαρη αυξάνει τη ροή σάλιου και θεωρείται καλό, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, μετά την κατανάλωση κάποιου γλυκού όταν δεν είναι δυνατόν να βουρτσίσουμε τα δόντια μας. Εάν βέβαια η τσίχλα που καταναλώνεται περιέχει ζάχαρη, απλά επιδεινώνουμε το πρόβλημα παρέχοντας επιπλέον τροφή στα τερηδονογόνα μικρόβια.

Η ουλίτιδα και η περιοδοντίτιδα

 

Σήμερα, οι παθήσεις των ούλων αποτελούν το δεύτερο πιο κοινό πρόβλημα του στόματος μετά από την τερηδόνα. Ένα σημαντικό πρόβλημα με αυτές είναι ότι πολλές φορές προχωρούν αργά και χωρίς συμπτώματα όπως είναι ο πόνος.

Τα φυσιολογικά ούλα είναι ροζ, στικτά σαν τη φλούδα του πορτοκαλιού, σχηματίζουν μισοφέγγαρα γύρω από τα δόντια και δεν ματώνουν (Φωτο 1). Το οστό της φατνιακής απόφυσης που βρίσκεται κάτω από τα ούλα, καλύπτει όλη την περιοχή της ρίζας των δοντιών (Φωτο 2). Τα ούλα με τα δόντια, στο επάνω μέρος τους σχηματίζουν ένα μικρό θύλακο, σαν τσέπη, που έχει φυσιολογικά βάθος 1-3 χιλιοστά (Φωτο 3).

Υγιή ούλα

Φωτο 1

Υγιές περιοδόντιο

Φωτό 2

Φυσιολογικός θύλακος

Φωτο 3

 

Η ουλίτιδα είναι το πρώτο στάδιο της νόσου των ούλων, κατά την οποία τα ούλα γίνονται κόκκινα, λεία και ματώνουν εύκολα (Φωτο 4 & 5). Προκαλείται, όπως και η τερηδόνα, από βακτήρια της μικροβιακής πλάκας, διαφορετικού τύπου όμως. Σε αυτό το στάδιο, συνήθως δεν υπάρχει κανένα άλλο σύμπτωμα. Η ουλίτιδα λοιπόν είναι η φλεγμονή των ούλων και είναι αντιστρεπτή, συνήθως με έναν καθαρισμό από τον οδοντίατρο και σωστή στοματική υγιεινή από τον ασθενή. Η ουλίτιδα μπορεί να είναι εντοπισμένη, σε ένα ή λίγα μόνο δόντια, ή να είναι γενικευμένη.

Ουλίτιδα σχηματικά

Φωτο 4

Ουλίτιδα

Φωτο 5

 

Όταν η μικροβιακή πλάκα δεν απομακρύνεται καθημερινά, σιγά σιγά σχηματίζεται πέτρα, η οποία πλέον μπορεί να αφαιρεθεί μόνο από τον οδοντίατρο. Η πέτρα, αποτελεί έναν επιπρόσθετο παράγοντα ερεθισμού των ούλων, ιδίως όταν αρχίζει να σχηματίζεται μέσα σε αυτά, στον θύλακο που προαναφέρθηκε ότι σχηματίζουν με τα δόντια. Σιγά σιγά λοιπόν, η ουλίτιδα εξελίσσεται σε περιοδοντίτιδα, όπου όλα τα συμπτώματα της ουλίτιδας επιδεινώνονται και αρχίζει πλέον, εκτός από τα ούλα, να φλεγμένει και το οστό που κρατάει τα δόντια στη γνάθο (Φωτο 6 & 7).

Αρχόμενη περιοδοντίτιδα

Φωτο 6

Αρχόμενη περιοδοντίτιδα

Φωτο 7

 

Αποτέλεσμα της φλεγμονής είναι η απορρόφηση του οστού χάνοντας έτσι τα δόντια μέρος της στήριξής τους. Εάν τα αρχόμενα στάδια της περιοδοντίτιδας αφεθούν χωρίς θεραπεία, νέα πέτρα σχηματίζεται επάνω στην παλιά και σταδιακά τα δόντια θα αρχίσουν να κινούνται, λίγο στην αρχή και στη συνέχεια όλο και περισσότερο και τελικά μπορεί και να χαθούν, ακόμη και αν είναι τελείως γερά (Φωτο 8 – 13).

Μέσου βαθμού περιοδοντίτιδα

Φωτο 8

Μέσου βαθμού περιοδοντίτιδα

Φωτο 9

Υποουλική τρυγία (πέτρα)

Φωτο 10

Προχωρημένη περιοδοντίτιδα

Φωτο 11

Προχωρημένη περιοδοντίτιδα

Φωτο 12

Υποουλική τρυγία (πέτρα)

Φωτο 13

 

Συνοδά συμπτώματα της περιοδοντίτιδας είναι η κακοσμία, η απορρόφηση των ούλων και η αποκάλυψη της ρίζας των δοντιών και η επιπέδωση των ούλων, οπότε και αποκαλύπτονται μαύρες κενές περιοχές μεταξύ των δοντιών, δίπλα στα ούλα. Πολλές φορές παρουσιάζεται επίσης και μετακίνηση των δοντιών, με χαρακτηριστικότερη τη δημιουργία διαστήματος μεταξύ των κεντρικών τομέων της άνω γνάθου. Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι το κάπνισμα, αν και πολλές φορές μειώνει την αιμορραγία, αποτελεί σημαντικό επιβαρυντικό παράγοντα για τις παθήσεις των ούλων.

Τονίζεται ότι η περιοδοντίτιδα είναι μια μη αντιστρεπτή πάθηση. Η κατάλληλη θεραπεία και η σωστή στοματική υγιεινή από τον ασθενή μπορούν να σταματήσουν την εξέλιξή της αλλά δυστυχώς, το οστούν που έχει χαθεί δεν μπορεί να επανέλθει.

Η θεραπεία της περιοδοντίτιδας μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική. Στη συντηρητική θεραπεία γίνεται ένας βαθύς καθαρισμός των δοντιών ενώ η χειρουργική θεραπεία αποσκοπεί εκτός από τον καλύτερο καθαρισμό, στη μείωση του βάθους των θυλάκων ή στην εφαρμογή τεχνικών που βοηθούν στην ανάπλαση του οστού, όταν αυτό είναι εφικτό. Χημικοί παράγοντες όπως είναι διάφορα αντιβιοτικά και στοματοπλύματα πολλές φορές χρησιμοποιούνται επικουρικά στη θεραπεία της περιοδοντίτιδας. Το βασικότερο κομμάτι της θεραπείας όμως είναι η σωστή στοματική υγιεινή από τον ίδιο τον ασθενή, με τη σωστή χρήση της οδοντόβουρτσας, του οδοντικού νήματος και μεσοδοντίων βουρτσών.

Η οδοντική τερηδόνα

Τερηδονική κοιλότητα

Φωτο 1

Η οδοντική τερηδόνα (ή σάπισμα των δοντιών) είναι η νόσος που προκαλεί τη σταδιακή καταστροφή των σκληρών οδοντικών ιστών, δηλαδή της αδαμαντίνης (σμάλτου), της οδοντίνης και της οστεΐνης. Η τερηδόνα είναι μια νόσος που εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες και αποτελεί μια από τις συχνότερες νόσους που εμφανίζονται στον Δυτικό κόσμο.

Η τερηδόνα είναι μικροβιακής αιτιολογίας και προκαλεί την απασβεστίωση των ιστών του δοντιού, λόγω της παραγωγής οξέων από συγκεκριμένα βακτήρια όπως είναι ο στρεπτόκοκκος mutans και οι γαλακτοβάκιλλοι.  Ιδίως όταν δεν υπάρχουν προστατευτικοί χημικοί παράγοντες όπως είναι το φθόριο στο νερό και τις οδοντόπαστες, τα οξέα αυτά σταδιακά καταστρέφουν τα δόντια και οδηγούν στην ανάγκη για σφραγίσματα των δοντιών, απονευρώσεις ή ακόμη και εξαγωγές.

Ακτινογραφική απεικόνιση τερηδόνας

Φωτο 2

Η τερηδόνα αρχικά μπορεί να εμφανιστεί σαν μια λευκή κηλίδα στο δόντι, που μπορεί σύντομα να προχωρήσει σε μια μεγάλου μεγέθους κοιλότητα (φωτο 1). Άλλες φορές η τερηδόνα δεν αναγνωρίζεται παρά μόνο με ακτινογραφίες, γιατί αναπτύσσεται εκεί που ακουμπούν τα δόντια μεταξύ τους,στα σημεία επαφής, όπου ούτε ο οδοντίατρος στα αρχικά στάδια δε μπορεί να κάνει τη διάγνωση (φωτό 2 και 3).Στη σύγχρονη οδοντιατρική, εκτός από την κλινική εξέταση και την ακτινογραφία, υπάρχουν και άλλες μέθοδοι διάγνωσης της τερηδόνας, όπως κάποια είδη laser και κάποιες χημικές ουσίες που χρωματίζουν τους τερηδονισμένους ιστούς.Η τερηδόνα στα

Τερηδόνα όμορων επιφανειών

Φωτο 3

αρχικά στάδια μπορεί να αναχαιτιστεί ή ακόμη και να αναστραφεί, αλλά όταν πια δημιουργηθεί κοιλότητα, ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης είναι με την έμφραξη του δοντιού (σφράγισμα), κάτι που δυστυχώς περιλαμβάνει την αποκοπή του χαλασμένου τμήματος του δοντιού και την αντικατάστασή του με κάποιο τεχνητό υλικό. Εάν η τερηδόνα δεν αντιμετωπιστεί νωρίς, μπορεί να φτάσει στο εσωτερικό του δοντιού, τον οδοντικό πολφό, που περιέχει νεύρα και αγγεία, με αποτέλεσμα το δόντι να χρειαστεί απονεύρωση. Πόνος άλλοτε υπάρχει από τα αρχικά στάδια και άλλοτε παρουσιάζεται πολύ αργά, με αποτέλεσμα το δόντι να έχει υποστεί μεγάλη καταστροφή.

Μικροβιακή πλάκα ονομάζεται ένα κολλώδες φιλμ που αρχίζει να σχηματίζεται σχεδόν αμέσως μετά το βούρτσισμα στα δόντια μας και είναι γεμάτο από βακτήρια.Τα βακτήρια που προκαλούν τερηδόνα, όπως αναφέρθηκε νωρίτερα, έχουν την ιδιότητα να παράγουν οξέα όταν έρχονται σε επαφή με υδρογονάνθρακες όπως η ζάχαρη (σουκρόζη), η φρουκτόζη και η γλυκόζη. Μπορούμε να πούμε λοιπόν, ότι για να χαλάσουν τα δόντια χρειάζονται ταυτόχρονα τρία πράγματα: Τερηδονογόνα μικρόβια (που υπάρχουν στα περισσότερα στόματα σε ποικίλες ποσότητες), σάκχαρα (που υπάρχουν σε πάρα πολλές τροφές) και δόντια! Υπάρχουν βέβαια και δευτερεύοντες παράγοντες που θα καθορίσουν το πόσο γρήγορα τα δόντια κάποιου θα χαλάσουν, όπως είναι η ποιότητα και η ποσότητα του σάλιου, η χρήση φθορίου, κάποιες γενικές παθήσεις κ.α. αλλά χωρίς κάποιον από τους τρείς βασικούς παράγοντες που αναφέρθηκαν, δε μπορεί να δημιουργηθεί οδοντική τερηδόνα. Η κληρονομικότητα, που ακούγεται συχνά ότι ευθύνεται για την οδοντική τερηδόνα, δεν αποδεικνύεται σε έρευνες που έχουν γίνει. Συνεπώς, θεωρούμε ότι το οικογενειακό ιστορικό παίζει ρόλο σε ότι αφορά τη διατροφή και τις συνήθειες στοματικής υγιεινής και όχι κάποιον παράγοντα αντοχής των δοντιών.

Σε ηλικιωμένα άτομα εμφανίζεται και η τερηδόνα ρίζας, που πολλές φορές καταστρέφει τα δόντια κάτω από τα ούλα και αντιμετωπίζεται δύσκολα. Δευτερογενής τερηδόνα μπορεί να εμφανιστεί και γύρω από παλιά σφραγίσματα ή στεφάνες (θήκες) και αποτελεί τον κύριο λόγο αντικατάστασης αυτών των οδοντιατρικών εργασιών.

Για την πρόληψη της τερηδόνας υπάρχουν πολλοί τρόποι. Μερικά μυστικά είναι:

  • Βουρτσίζουμε τα δόντια μας 2-3 φορές την ημέρα με οδοντόπαστα που περιέχει φθόριο.
  • Καθαρίζουμε τις περιοχές ανάμεσα στο δόντια μας μια φορά την ημέρα (κατά προτίμηση το βράδυ) με οδοντικό νήμα.
  • Ελέγχουμε τη διατροφή μας. Οτιδήποτε σακχαρούχο, ακόμη και αν έχει “κρυμμένη” ζάχαρη, πρέπει να καταναλώνεται στο σπίτι και αμέσως μετά να βουρτσίζουμε τα δόντια μας.
  • Συζητούμε με τον οδοντίατρό μας για την χρήση συμπληρωματικού φθορίου (ανάλογα με την περιοχή που ζούμε και το φθόριο που υπάρχει στο νερό) και την εφαρμογή προληπτικών σφραγισμάτων, τα οποία καλύπτουν τις οπές και σχισμές των δοντιών μας, όπου συσωρρεύονται μικρόβια και τα δόντια χαλούν συχνότερα. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στα παιδιά.
  • Επισκεπτόμαστε τακτικά τον οδοντίατρο (συνήθως κάθε εξάμηνο) για καθαρισμό και προληπτικό έλεγχο. Επίσης, προτείνεται η λήψη δύο μικρών ακτινογραφιών (bitewings – οπισθομυλικές σύγκλεισης) σε τακτά χρονικά διαστήματα (κάθε 1 ή 2 χρόνια, ανάλογα με την ευαισθησία του ατόμου στην τερηδόνα).

Για συνεχείς ενημερώσεις εγγραφείτε στο Newsletter του smile-clinic.gr

Κριτικές Google
Alkioni Xristod
Alkioni Xristod

5 out of 5 stars

posted 1 month ago

Εξαιρετικές συμβουλές, πάντα στα πλαίσια του θεμιτού και της επαγγελματικής δεοντολογίας. Ιδιαίτερα άμεσες απαντήσεις, με ευγένεια και σεβασμό. Μακάρι να μπορούσα να βαθμολογήσω με περισσότερα αστέρια.

Μαρια Ματσουκατιδου
Μαρια Ματσουκατιδου

5 out of 5 stars

posted 5 months ago

Πολυ ευχαριστο κλιμα!!!

Magdalena Tsekou
Magdalena Tsekou

5 out of 5 stars

posted 1 year ago

Η αστείρευτη γνώση σε συνδυασμό με την αφιλοκερδή συμβουλευτική περί οποιουδήποτε προβλήματος στοματικής υγείας, σου προκαλεί απλά μεγάλη εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του κου Γιαννακόπουλου.

Follow Us