Δόντια που λείπουν

Απώλεια δοντιού από ατύχημα

image2Σύμφωνα με έρευνες, έχει διαπιστωθεί η απώλεια περισσοτέρων από 5.000 δοντιών τον χρόνο, μετά από ατυχήματα σε παιδιά και ενήλικες, με τα δόντια που χάνονται πιο συχνά να είναι τα άνω πρόσθια, σε παιδιά ηλικίας 8-14 ετών. Όταν συμβεί κάποιο ατύχημα, είτε τροχαίο είτε κατά τη διάρκεια άθλησης, το παιδί, ο γονέας ή και ο προπονητής, μπορεί να μην γνωρίζουν πως να αντιδράσουν ή ακόμη και να βρίσκονται σε πανικό. Πως λοιπόν πρέπει να αντιμετωπίσετε αυτή την κατάσταση εκείνη τη στιγμή;

Είναι μεγάλης σημασίας να δράσετε άμεσα, έτσι ώστε να αυξηθούν όσο γίνεται οι πιθανότητες να τοποθετηθεί το δόντι στη θέση του και να σωθεί. Να γνωρίζετε ότι όσο αργείτε, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να σώσετε το δόντι, το οποίο ιδανικά πρέπει να τοποθετηθεί στη θέση του τα πρώτα 5 λεπτά μετά το ατύχημα! Ιδανικά, θα έπρεπε να επισκεφθείτε αμέσως κάποιον οδοντίατρο, ο οποίος γνωρίζει τι ακριβώς πρέπει να κάνει ανάλογα με την περίπτωση. Παρ’ όλ αυτά, ο χρόνος παίζει τεράστια σημασία για την πρόγνωση και μπορεί να καθορίσει το αν τελικά το δόντι σας ή το δόντι του παιδιού σας θα σωθεί ή θα χαθεί και έτσι θα πρέπει να δώσετε τις πρώτες βοήθειες μόνοι σας (πρώτο πεντάλεπτο) και στη συνέχεια να επισκεφθείτε οδοντίατρο το συντομότερο δυνατό, μέσα σε μισή ώρα από το ατύχημα, εάν αυτό βέβαια είναι εφικτό.

Δείτε λοιπόν τις παρακάτω οδηγίες για πρώτες βοήθειες, σε περίπτωση που το δόντι σας, το δόντι του παιδιού σας ή ακόμη κ

Epanemfiteusi donation

Εάν ένα δόντι βγει λόγω ατυχήματος από το στόμα πρέπει να επανατοποθετηθεί στη θέση του στα πρώτα 5 λεπτά

αι κάποιου άλλου παιδιού βγήκε από το στόμα σε περίπτωση ατυχήματος. Να τονίσουμε ότι μιλάμε για περιπτώσεις όπου το δόντι ΔΕΝ έσπασε, αλλά βγήκε όλο μαζί από το φατνίο, δηλαδή από τη θέση που βρίσκεται στο στόμα.

Προτείνουμε να σώσετε τις οδηγίες στο κινητό σας, σε ένα φάκελο «Πρώτες Βοήθειες» μαζί με άλλες απαραίτητες οδηγίες για την υγεία, όπως το τι πρέπει να κάνουμε σε περιπτώσεις αλλεργίας, π.χ. από τσίμπημα μέλισσας, σε περιπτώσεις τροφικής δηλητηρίασης, σε ένα διάστρεμμα ή κάταγμα του ποδιού μας κ.α. Επίσης, προτείνουμε να έχετε αποθηκευμένα τα κινητά των γιατρών σας στον ίδιο φάκελο, τουλάχιστον του παθολόγου ή του παιδιάτρου και του οδοντιάτρου για να μπορείτε να τα βρείτε εύκολα σε περίπτωση επείγοντος.

 

Οδηγίες για τη «διάσωση» του δοντιού σε περίπτωση που βγήκε από τη θέση του λόγω ατυχήματος.

  • Πιάστε το δόντι από την μύλη (δηλαδή από την επιφάνεια που μασάμε, που προβάλλει μέσα στο στόμα) και όχι από την ρίζα.
  • Αν το δόντι είναι βρώμικο, ξεπλύνετέ το προσεκτικά με νερό. Χρησιμοποιήστε μόνο νερό (βρύσης ή εμφιαλωμένο), όχι σαπούνια ή άλλα χημικά. Δεν πρέπει να το τρίψετε κατά το καθάρισμα, ούτε να το σκουπίσετε ή να το στεγνώσετε και δεν πρέπει να το φυλάξετε μέσα σε χαρτί, πετσέτα ή ρούχο. Η ρίζα του δοντιού έχει κάποιες μικροσκοπικές περιοδοντικές ίνες οι οποίες το συνδέουν με το κόκαλο της γνάθου. Αυτές είναι που προσπαθούμε να σώσουμε και αυτές είναι που θα καθορίσουν την επιβίωση του δοντιού.
  • Επανατοποθετήστε το δόντι στο φατνίο, εάν μπορέσετε. Είναι πολύ βασικό για τη διατήρηση του δοντιού να το τοποθετήσετε πίσω στη θέση του όσο πιο γρήγορα γίνεται. Έρευνες μας έχουν δείξει ότι η πρόγνωση βελτιώνεται πολύ, αν το δόντι επανατοποθετηθεί στη θέση του μέσα στα πρώτα 5 λεπτά από την στιγμή που βγήκε. Προσπαθήστε λοιπόν όσο πιο γρήγορα γίνεται εσείς ή κάποιος οικείος σας, που ίσως είναι πιο ψύχραιμος, να το τοποθετήσετε πίσω στα ούλα, στη θέση του. Πιάστε το με τα δάχτυλα και τοποθετήστε το στη θέση του απαλά. Μετά δαγκώστε, έτσι ώστε να βεβαιωθείτε ότι το δόντι πήγε στην αρχική του θέση.
  • Εάν δεν μπορέσετε να το τοποθετήσετε στο στόμα, κρατήστε το δόντι υγρό συνέχεια. Σύμφωνα με μελέτες, πρέπει το δόντι να έχει πάντα μια υγρασία. Εάν δεν μπορέσετε τελικά να το βάλετε πίσω στη θέση του, τοποθετήστε  το μέσα σε γάλα (εφόσον έχετε κοντά σας) ή αφήστε το στο στόμα (ανάμεσα στο μάγουλο και στο ούλο) μέχρι να πάτε στον οδοντίατρο. Μη χρησιμοποιείτε νερό βρύσης για την φύλαξη του δοντιού, καθώς τα κύτταρα της επιφάνειας της ρίζας δεν αντέχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα σε αυτό.
Επανεμφύτευση δοντιού

Για να επανατοποθετηθεί το βγαλμένο δόντι στη θέση του το πιάνουμε από την μύλη και όχι από τη ρίζα και το σπρώχνουμε απαλά στο φατνίο του.

Μετέπειτα, αφού βεβαιωθεί ότι το δόντι είναι στη θέση του, ο οδοντίατρος ακινητοποιεί (κολλάει) το δόντι μαζί με τα γειτονικά, κάτι που συνήθως παραμένει για 7-10 μέρες. Στις περισσότερες περιπτώσεις ακολουθεί ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση) μερικές εβδομάδες μετά την αφαίρεση της ακινητοποίησης.

Το πιο σημαντικό, όπως σε όλα τα πράγματα για την υγεία μας, είναι ότι η πρόληψη είναι πάντα καλύτερη από την θεραπεία! Ιδιαίτερη προσοχή λοιπόν πρέπει να δίνεται στην πρόληψη αυτών των τραυματισμών. Έτσι, σε παιδιά αλλά και σε ενήλικες, προτείνεται η χρήση αθλητικών ναρθήκων. Προτιμότεροι είναι οι εξατομικευμένοι, αυτοί δηλαδή που κατασκευάζονται στο οδοντιατρείο για το συγκεκριμένο στόμα και όχι των προκατασκευασμένων που πωλούνται στα καταστήματα αθλητικών ειδών ή τα φαρμακεία. Η διαδικασία απαιτεί την λήψη αποτυπώματος των δοντιών από το οποίο δημιουργείται το εκμαγείο τους και στη συνέχεια με την βοήθεια ειδικής συσκευής κατασκευάζεται ο νάρθηκας από διάφορα υλικά με τις προδιαγραφές που αφορούν το συγκεκριμένο άθλημα με το οποίο ασχολείται ο αθλούμενος. Παραδείγματα μπορείτε να δείτε στον ιστότοπό μας: https://www.smile-clinic.gr/en/sports_mouthguards

Συγγενής έλλειψη πλαγίων τομέων: Παρουσίαση περιστατικού συντηρητικής αντιμετώπισης

Η συγγενής έλλειψη πλαγίων τομέων, ιδιαίτερα στην άνω γνάθο, είναι ένα συχνό πρόβλημα όπου απλά δεν έχει δοθεί γενετικά η εντολή να κατασκευαστούν από τον οργανισμό μας αυτά τα δόντια. Πρόκειται για ένα σημαντικό αισθητικό αλλά και λειτουργικό πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί σε μικρή σχετικά ηλικία, πριν ο ασθενής ενηλικιωθεί. ΤΙς περισσότερες φορές η αντιμετώπιση του προβλήματος γίνεται με τον συνδυασμό ορθοδοντικής και προσθετικής θεραπείας.

Οι τρόποι αντιμετώπισης της συγγενούς έλλειψης πλαγίων τομέων είναι τρεις:

1. Ορθοδοντική μετακίνηση των κυνοδόντων στη θέση των πλαγίων τομέων  και τροποποίηση του σχήματος αυτών ώστε να μοιάζουν με πλάγιους τομείς. Επίσης, τροποποιείται το σχήμα των πρώτων προγομφίων, ώστε να μοιάζουν και αυτοί αισθητικά με τους κυνόδοντες.

2. Ορθοδοντική μετακίνηση των δοντιών εάν χρειάζεται, ώστε να υπάρχει κανονικά το κενό ανάμεσα στους κυνόδοντες και τους κεντρικούς τομείς και τοποθέτηση οδοντικού εμφυτεύματος. Αυτή η λύση, αν και πολύ καλή και με ιδιαίτερα καλή πρόγνωση έχει μερικά προβλήματα: α. Συνήθως δεν υπάρχει αρκετός χώρος στο οστό της γνάθου για την τοποθέτηση του εμφυτεύματος και απαιτείται κάποια επιπλέον χειρουργική διαδικασία οστικής αναγέννησης. β. Είναι πιθανό να αποκαλυφθεί το πάνω μέρος του εμφυτεύματος και να φαίνεται μια μεταλλική γραμμή δίπλα στα ούλα, κάτι που αποτελεί ένα σημαντικό αισθητικό πρόβλημα. γ. Δεν μπορεί να γίνει σε μικρούς ασθενείς.

3. Τοποθέτηση μιας ολοκεραμικής ή μεταλλοκεραμικής γέφυρας. Με άλλα λόγια, τροχίζονται τα δόντια δίπλα στο κενό και εφαρμόζεται μια κλασσική προσθετική εργασία που αντικαθιστά το δόντι που λείπει.

Στο σημερινό σημείωμα παρουσιάζεται ένας νέος τρόπος αντιμετώπισης της συγγενούς έλλειψης πλάγιων τομέων με την τοποθέτηση συντηρητικής ολοκεραμική γέφυρας με πτερύγια. Μετά την ορθοδοντική θεραπεία που αποσκοπούσε στην διευθέτηση του χώρου αλλά και στη λύση άλλων προβλημάτων με τη σύγκλειση της νεαρής ασθενούς, έγινε ελάχιστο τρόχισμα των κυνοδόντων και των κεντρικών τομέων, μόνο από την εσωτερική πλευρά. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια σύγχρονων συγκολλητικών συστημάτων συγκολλήθηκε η γέφυρα, λύνοντας το πρόβλημα της ασθενούς.

Αυτές οι γέφυρες δεν είναι ακόμη τόσο δοκιμασμένες όσο οι κλασσικές προσθετικές εργασίες, αλλά αποτελούν μια επιλογή εύκολη και σχετικά ανέξοδη, που επιτρέπει να λυθεί το πρόβλημα της συγγενούς έλλειψης ενός προσθίου δοντιού. Μπορεί να εφαρμοστεί και σε άλλες περιπτώσεις, όπου ένας πλάγιος τομέας έχει χαθεί λόγω τραύματος ή τερηδόνας και δε λείπει συγγενώς.

Συγγενης ελλειψη πλαγιων τομεων

Νεαρή ασθενής με συγγενή έλλειψη πλαγίων τομέων. Η φωτογραφία έχει ληφθεί μόλις τελείωσε η ορθοδοντική θεραπεία.

Ολοκεραμικες γεφυρες με πτερυγια τυπου Maryland

Στις ολοκεραμικές γέφυρες με πτερύγια τύπου Maryland τα δόντια δεν τροχίζονται καθόλου από την μπροστινή πλευρά.

Οι ολοκεραμικες γεφυρες τοποθετημενες

Οι ολοκεραμικές γέφυρες αποκαθιστούν το περιστατικό αισθητικά και λειτουργικά.

Απώλεια δοντιών: Γιατί πρέπει να αντικαθίστανται?

Amy missing toothΈνα δόντι που λείπει είναι χαριτωμένο αισθητικά μόνο σε κάποιο παιδάκι που περιμένει το μόνιμο να βγει αλλά στους ενήλικες, εκτός από την αισθητική, υπάρχουν και πολλά άλλα προβλήματα υγείας που συνοδεύουν την απώλεια ενός δοντιού.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους κάποιος μπορεί να χάσει ένα δόντι. Τα περισσότερα ατυχήματα σε αθλητικές δραστηριότητες αλλά και τα τροχαία αφορούν την περιοχή του στοματογναθικού συστήματος και είναι σύνηθες κάποιο δόντι να έχει σπάσει ή να έχει εκγομφωθεί (να έχει φύγει τελείως από το στόμα), χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα επανόρθωσης. Πετραδάκια στη σαλάτα, κόκκαλα από μπριζόλες και πολλές άλλες σκληρές τροφές που δεν περιμένουμε ότι μπορεί να δημιουργήσουν πρόβλημα, μπορεί επίσης να προκαλέσουν το κάταγμα και την απώλεια κάποιου δοντιού. Ακόμη, μπορεί κάποιο δόντι να είναι τόσο τερηδονισμένο, που ο οδοντίατρος να μη μπορεί να το φτιάξει και να πρέπει να εξαχθεί ή να υπάρχει κάποια πάθηση των ούλων (περιοδοντίτιδα) που να προκάλεσε κινητικότητα και στη συνέχεια απώλεια ενός δοντιού. Βέβαια, όσο ο άνθρωπος μεγαλώνει ηλικιακά, τόσο περισσότερα δόντια έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους και έχουν χαθεί. Ποιές είναι όμως οι επιπτώσεις στην υγεία μας από την απώλεια ενός ή περισσοτέρων δοντιών;

Μάσηση

Τα δόντια υπάρχουν για να κόβουμε τις τροφές και να μασάμε. Η απώλεια κάθε δοντιού μειώνει την αποτελεσματικότητα του στόματος στη μάσηση. Πολλοί άνθρωποι μπορεί να συνηθίζουν και να μασούν ακόμη και σκληρές τροφές με λίγα δόντια, αλλά ουσιαστικά καταπίνουν αμάσητες τις τροφές, προκαλώντας πολλά προβλήματα στον οργανισμό τους.

Μετακινήση διπλανών και απέναντι δοντιών

Όταν ένα δόντι χάνεται, τα διπλανά στο κενό έχουν την τάση να κλείσουν το κενό με αποτέλεσμα να γέρνουν και να μη συγκλείνουν πλέον με σωστό τρόπο με τα αντίστοιχα δόντια της άλλης γνάθου. Επίσης, ο ανταγωνιστής του δοντιού που χάθηκε (το δόντι που δάγκωνε με αυτό), υπερεκφύεται, δηλαδή “φυτρώνει»παραπάνω μέσα στο στόμα, ψάχνοντας να βρει το αντίστοιχό του δόντι για να επιτελέσει τη λειτουργία της μάσησης. Έτσι, προκαλείται μια αποδιοργάνωση του τρόπου που κλείνουν τα δόντια, με αποτέλεσμα να μην είναι τόσο αποτελεσματική η μάσηση αλλά και να δημιουργούνται προβλήματα στην άρθρωση.

Απορρόφηση οστού

Όταν ένα δόντι χάνεται, το οστούν που το κρατούσε στη θέση του αρχίζει σταδιακά να απορροφάται, καθότι δεν επιτελεί πλέον κάποιο έργο. Αυτό δε συμβαίνει από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά μπορεί να καταστήσει προβληματική την τοποθέτηση εμφυτευμάτων στο μέλλον. Γι΄αυτό, ο ιδανικός χρόνος τοποθέτησης ενός εμφυτεύματος είναι 1,5 – 2 μήνες από την εξαγωγή του δοντιού. Όταν έχει ήδη γίνει αυτή η απώλεια οστού, είναι πιθανό να μπορεί να λυθεί το πρόβλημα με την τοποθέτηση κάποιου μοσχεύματος. Σημειώνεται ότι οι γέφυρες και οι μερικές και ολικές οδοντοστοιχίες δεν προλαμβάνουν την απώλεια του οστού που στήριζε τα δόντια.

Αισθητική και ψυχολογία

Boy missing toothΠεριττεύει η αναφορά στην αισθητική ενός δοντιού που λείπει, όπως και στην ψυχολογία του ασθενούς που έχασε ένα κομμάτι από τον εαυτό του. Η αντικατάσταση του δοντιού με ένα εμφύτευμα, αποτελεί ότι πιο κοντινό στο φυσικό δόντι.

Στο επόμενο σημείωμα θα αναφερθούμε στην τοποθέτηση των εμφυτευμάτων και στους παράγοντες που την καθιστούν εύκολη ή την επιπλέκουν, όπως επίσης και στις γενικότερες καταστάσεις της υγείας του ασθενούς που μπορεί να μειώνουν την πρόγνωση.

Εισαγωγή στα Οδοντικά Εμφυτεύματα

Implant

Οδοντικό Εμφύτευμα

Τα οδοντικά εμφυτεύματα αποτελούν πλέον έναν αποδεκτό και κοινό τρόπο αντικατάστασης κάποιων δοντιών που έχουν χαθεί. Θα μπορούσαμε μάλιστα να πούμε ότι αποτελούν τον καλύτερο τρόπο αντικατάστασης ελλειπόντων δοντιών, αυτόν που πλησιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο στα φυσικά δόντια που λείπουν.

Γέφυρα

Μια ακίνητη γέφυρα με δύο στηρίγματα και ένα γεφύρωμα (τεχνητό δόντι)

Στο παρελθόν, ο μόνος τρόπος αντικατάστασης ενός ή περισσοτέρων δοντιών που έλειπαν ήταν οι ακίνητες γέφυρες, οι μερικές και οι ολικές οδοντοστοιχίες. Για να γίνει μια ακίνητη γέφυρα, ο οδοντίατρος πρέπει να τροχίσει τα διπλανά δόντια, εκατέρωθεν του κενού, τα οποία θα λειτουργήσουν ως στηρίγματα για το τεχνητό δόντι που λείπει. Τα διπλανά δόντια δηλαδή καλύπτονται με στεφάνες (θήκες), οι οποίες έχουν κολλημένο ένα τεχνητό δόντι (γεφύρωμα). Όπως εύκολα καταλαβαίνουμε, το τρόχισμα των δοντιών δεν αποτελεί συντηρητική προσέγγιση, καθότι αφαιρείται υγιής οδοντική ουσία που δεν μπορεί να αναγεννηθεί από τον οργανισμό. Οι μερικές και οι ολικές οδοντοστοιχίες είναι κινητές κατασκευές, που αφαιρούνται από τον ασθενή το βράδυ αλλά και για να καθαριστούν και αποκαθιστούν ελλείψεις πολλών ή ακόμα και όλων των δοντιών. Οι μερικές οδοντοστοιχίες είναι γνωστές πολλές φορές από το εμπορικό όνομα του πρώτου κράματος που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή τους, το Vitallium, και οι ολικές είναι οι γνωστές σε όλους μας, μασέλες. Όταν δεν υπάρχουν οπίσθια δόντια στηρίγματα, δεν είναι δυνατόν να τοποθετηθεί μια ακίνητη γέφυρα, και η μόνη διέξοδος πριν από τα εμφυτεύματα ήταν η κινητή μερική οδοντοστοιχία.
Τα οδοντικά εμφυτεύματα, αν και περιλαμβάνουν ένα μικρό χειρουργείο για την τοποθέτησή τους, δεν καταστρέφουν κάποιον υγιή ιστόκαι προσομοιάζουν τη ρίζα του δοντιού που χάθηκε. Εάν τοποθετήσουμε ένα εμφύτευμα και για κάποιο λόγο το αφαιρέσουμε, μετά από λίγο καιρό η περιοχή που τοποθετήθηκε θα έχει επουλωθεί πλήρως, σα να μην είχε τοποθετηθεί ποτέ κάτι εκεί. Συνεπώς, τα

οδοντικά εμφυτεύματα είναι μια σαφώς πιο συντηρητική προσέγγιση, αν και χειρουργική. Επίσης, αν κάποιος ασθενής δε μπορεί να συνηθίσει την εφαρμογή της κινητής οδοντοστοιχίας ή τον αποστρέφει και μόνο η ιδέα ότι θα πρέπει να αφαιρεί τα δόντια του, η μόνη άλλη λύση που διατίθεται είναι η τοποθέτηση εμφυτευμάτων. Ακόμη και να φοράει όμως κάποιος κινητή οδοντοστοιχία, η τοποθέτηση

μικρού αριθμού εμφυτευμάτων μπορεί να βελτιώσει τη συγκράτηση και τη σταθερότητά της, πράγματα που μπορούν να αλλάξουν ση

μαντικά την ποιότητα ζωής του ανθρώπου, καθότι μπορεί να επανέλθει

στις διατροφικές συνήθειες που είχε με τα φυσικά του δόντια.

Εξαγωγή δοντιού

Σχηματική αναπαράσταση ελλείποντος κεντρικού τομέα της άνω γνάθου

Κλείνοντας το εισαγωγικό σημείωμα για τα οδοντικά εμφυτεύματα, θα πρέπει να καταλήξουμε στο ότι αυτά αποτελούν πλέον τον καλύτερο τρόπο αντικατάστασης ελλειπόντων δοντιών, είναι πλέον πολύ δοκιμασμένα, και λειτουργούν σε πάρα πολλά στόματα για δεκαετίες με μεγάλα ποσοστά επιτυχίας.

Στο επόμενο σημείωμα θα αναφερθούμε στους λόγους που πρέπει να αντικαθίστανται τα δόντια που έχουν χαθεί και στο πότε πρέπει να προτιμούνται τα οδοντικά εμφυτεύματα σε σχέση με τις άλλες θεραπευτικές επιλογές.

 

Τοποθέτηση οδοντικού εμφυτεύματος

Σχηματικά, μετά την τοποθέτηση ενός οδοντικού εμφυτεύματος και της προσθετικής αποκατάστασης σε αυτό

Μετεγχειρητικές οδηγίες μετά την αφαίρεση φρονιμιτών

ΟδηγίεςΣε συνέχεια των προηγούμενων σημειωμάτων, σήμερα θα δούμε τις οδηγίες που δίνονται στον ασθενή μετά την ολοκλήρωση της χειρουργικής διαδικασίας αφαίρεσης φρονιμιτών. Οι οδηγίες κατά προτίμηση δίνονται προφορικά αλλά και γραπτά, έτσι ώστε να μην παραλειφθεί κάτι.

 

 

 

 

Πρώτο 24ωρο:

  • Καταπίνετε κανονικά. Στο στόμα σας υπάρχει μόνο το σάλιο σας και ίσως ελάχιστο από το αίμα σας.
  • Δαγκώστε τη γάζα που τοποθετήθηκε στο στόμα σας για μισή ώρα. Εάν υπάρχει αιμορραγία μετά, διπλώστε και τοποθετήστε μια γάζα από αυτές που σας δώσαμε και δαγκώστε απαλά. Αλλάζετε τη γάζα κάθε μια ώρα μέχρι να σταματήσει τελείως η αιμορραγία.
  • Όσο είστε μουδιασμένος/η, προσέξτε να μη δαγκωθείτε στα χείλη, το μάγουλο ή τη γλώσσα.
  • Τοποθετείστε εξωτερικά πάγο. Όσο περισσότερο πάγο βάλετε την πρώτη μέρα, τόσο ευκολότερη θα είναι η μετεγχειρητική πορεία και τόσο λιγότερο θα πρηστείτε. Μπορείτε να βάλετε κάποιο σκεύασμα έτοιμου, ξηρού πάγου, κάποια κρύα κομπρέσα, ή να τυλίξετε μερικά παγάκια σε ένα λεπτό πανάκι και να το τοποθετείτε για 5 λεπτά στην περιοχή. Μετά από αναμονή 5 λεπτών ξανατοποθετούμε τον πάγο για άλλα 5 λεπτά κ.ο.κ.
  • Μην σκύβετε, φωνάζετε ή μιλάτε πολύ. Προσπαθείστε να κάνετε ήπιες δραστηριότητες. Όταν ξαπλώσετε βάλτε ένα μαξιλάρι παραπάνω για να μείνει το κεφάλι σας λίγο πιο ψηλά από το υπόλοιπο σώμα σας.
  • Μην καταναλώσετε ζεστά φαγητά και ποτά.
  • Μην καταναλώσετε γαλακτοκομικά προϊόντα.
  • Μη φάτε σκληρές τροφές. Επιστρέψτε στο κανονικό σας διαιτολόγιο σταδιακά τις επόμενες μέρες.
  • Μη χρησιμοποιήσετε καλαμάκι γιατί μπορεί να αφαιρεθεί ο θρόμβος από την πληγή και να έχετε αιμορραγία.
  • Πάρτε τα φάρμακα που σας συνταγογραφήθηκαν από τον οδοντίατρό σας.
  • Μην καπνίσετε για τις πρώτες 24 ώρες. Αυξάνονται πολύ οι πιθανότητες να αφαιρεθεί ο θρόμβος και να έχετε αιμορραγία, να πάθετε ξηρό φατνίο που είναι μια εξαιρετικά επώδυνη κατάσταση που διαρκεί πάνω από μια εβδομάδα και να μεταφέρετε ρύπαρά στοιχεία στην χειρουργημένη περιοχή.

Ώρα για φάρμακα

 

 

 

 

 

 

 

Από το δεύτερο ως το πέμπτο 24ωρο:

  • Ξεπλύνετε το στόμα μας αρκετές φορές την ημέρα με χλιαρό αλατόνερο. Σε ένα μπρίκι με νερό βάζετε ένα κουταλάκι αλάτι και κάνετε μπουκώματα.
  • Εάν πρηστήκατε αρκετά, μπορείτε να βάλετε ζεστές κομπρέσες εξωτερικά.
  • Μην τρίβετε την περιοχή εξωτερικά με το χέρι σας ή εσωτερικά με τη γλώσσα σας.
  • Βουρτσίζετε τα δόντια σας κανονικά.

Μετά το πέμπτο 24ωρο, θα πρέπει να μπορείτε να επιστρέψετε στη φυσιολογική λειτουργία του στόματός σας. Ίσως να να σας ενοχλούν τα ράμματα, τα οποία θα αφαιρεθούν περίπου 7-10 μέρες μετά το χειρουργείο.

Η περιοχή όπου αφαιρέθηκαν οι φρονιμίτες σας θα γεμίσει σταδιακά με οστό και θα είναι σα να μην υπήρχε ποτέ δόντι, περίπου 6 μήνες μετά το χειρουργείο.

Οι παραπάνω οδηγίες, με κάποιες τροποποιήσεις ανάλογα με την περίπτωση, μπορούν να ακολουθηθούν μετά από όλες τις χειρουργικές επεμβάσεις στην περιοχή του στόματος. Ο θεράπων οδοντίατρός σας βέβαια θα σας δώσει συγκεκριμένες οδηγίες για τη δική σας περίπτωση.

Εξαγωγή φρονιμίτη: Τι να περιμένουμε

ΧειρουργόςΑφού εξετάσαμε στα προηγούμενα σημειώματα τα προβλήματα που μπορεί να προκύπτουν με τους φρονιμίτες και το τι οδηγεί στην απόφαση για την χειρουργική εξαγωγή τους, θα δούμε τι πρέπει να περιμένουμε κατά τη διάρκεια του χειρουργείου, όπως και κατά τη μετεγχειρητική πορεία.

Κατ’ αρχήν, εάν υπάρχει πόνος και μόλυνση, ο οδοντίατρός μας συνήθως συνταγογραφεί φάρμακα (αντιβιοτικά και αναλγητικά) και το χειρουργείο καθορίζεται για κάποια μετέπειτα ημερομηνία, ώστε να έχουν περάσει τελείως τα συμπτώματα. Μια επέμβαση «εν θερμώ» συνήθως είναι επώδυνη, γιατί δε μπορεί να αναισθητοποιηθεί ικανοποιητικά η περιοχή.

Η επέμβαση συνήθως γίνεται στο οδοντιατρείο, αλλά δεν αποκλείεται να γίνει και σε κάποιο νοσοκομείο ή κλινική, ιδίως αν απαιτείται μέθη ή ακόμη και γενική αναισθησία. Αυτή η πρακτική είναι σπάνια στην Ελλάδα αλλά στις Η.Π.Α. και την Ευρώπη είναι συνήθης, ιδίως όταν γίνεται ταυτόχρονη αφαίρεση και των τεσσάρων φρονιμιτών. Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, οι κάτω φρονιμίτες είναι πολύ δυσκολότεροι στην εξαγωγή και την επούλωσή τους από τους άνω.

Το πρώτο βήμα είναι η αναισθητοποίηση της περιοχής, όπως περίπου θα γινόταν και για ένα απλό σφράγισμα. Αφού ελεγχθεί η πλήρης αναισθητοποίηση της περιοχής, γίνεται μια τομή στα ούλα που καλύπτουν το δόντι έτσι ώστε να υπάρχει πρόσβαση σε αυτό. Συνήθως, επειδή ο φρονιμίτης είναι εγκλωβισμένος μέσα στο κόκκαλο της γνάθου γίνεται χώρος γύρω από αυτόν, έτσι ώστε να απελευθερωθεί και να μπορέσει να αφαιρεθεί. Στη συνέχεια, ο οδοντίατρος χρησιμοποιεί κάποιους ειδικούς μοχλούς για να κουνήσει το δόντι και στο τέλος να το αφαιρέσει. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χωρίσει το δόντι σε μικρότερα κομμάτια, έτσι ώστε να αφαιρεθεί ευκολότερα. Όταν το δόντι κινείται με τους μοχλούς νιώθουμε κάποια πίεση, καθότι αυτό το αίσθημα δεν καλύπτεται με την αναισθησία, αλλά όχι πόνο. Τονίζεται ότι καθ’ όλη τη διάρκεια του χειρουργείου, ο ασθενής δεν πρέπει να νιώσει καθόλου πόνο. Εάν κάτι τέτοιο συμβεί, ενημερώνει τον οδοντίατρο, ο οποίος χορηγεί περισσότερο αναισθητικό.

Μετά την αφαίρεση του δοντιού γίνονται ράμματα στην περιοχή έτσι ώστε να κλείσει το τραύμα. Αυτά αφαιρούνται μετά από 7-10 μέρες, εκτός αν έχουν τοποθετηθεί ειδικές κλωστές που απορροφούνται μόνες τους. Τέλος, τοποθετείται μια γάζα πάνω από το τραύμα, πάνω στην οποία ο ασθενής δαγκώνει απαλά, έτσι ώστε να σταματήσει η αιμορραγία, που συνήθως δεν είναι έντονη, λόγω της συρραφής.

Η διαδικασία που περιγράφηκε παραπάνω αφορά κάποιο έγκλειστο ή ημιέγκλειστο φρονιμίτη (που καλύπτεται δηλαδή ολόκληρος ή κάποιο μέρος αυτού από ούλα ή οστό) και τότε η εξαγωγή αναφέρεται ως χειρουργική. Εάν ο φρονιμίτης φαίνεται εξ΄ ολοκλήρου μέσα στο στόμα, τότε η εξαγωγή λέγεται απλή και δεν απαιτεί ράμματα. Η επούλωση μετά από μια απλή εξαγωγή είναι επίσης πολύ ευκολότερη.

ΕργαλείαΗ όλη διαδικασία, ανάλογα με τη δυσκολία του περιστατικού και αν το δόντι είναι στην άνω ή την κάτω γνάθο, αν είναι έγκλειστο ή όχι κ.λπ. μπορεί να διαρκέσει από 10 μέχρι 45 λεπτά. Επιπλέον, χρειάζονται συνήθως περίπου 15 λεπτά, ιδίως στην κάτω γνάθο, μέχρι να αναισθητοποιηθεί η περιοχή.

Εάν χρειάζεται η εξαγωγή και των τεσσάρων φρονιμιτών, εμείς προτείνουμε να γίνεται σε δύο ραντεβού, το ένα για τους δύο φρονιμίτες αριστερά και το άλλο για τους δεξιά. Εάν η εξαγωγή γίνει σε 4 συνεδρίες, μια για κάθε δόντι, θα υπάρξει τέσσερις φορές υποβολή του ασθενή σε χειρουργείο, ενώ ο άνω φρονιμίτης συνήθως είναι εύκολος και δε θα επιβαρύνει ιδιαίτερα τη διαδικασία ή την επούλωση. Επίσης, τα δύο τραύματα θα είναι αντικρυστά (άνω και κάτω) και θα κλείσουν περίπου ταυτόχρονα, οπότε η περίοδος που ο ασθενής θα έχει δυσκολία στη μάσηση θα είναι η μισή απ’ ότι αν τα τραύματα δημιουργούνταν σε άλλο χρόνο. Αντίθετα, αν η εξαγωγή και των τεσσάρων φρονιμιτών γίνει σε μια συνεδρία, η διαδικασία θα διαρκέσει πολύ χρόνο και θα υπάρχει το δυσάρεστο αίσθημα ο ασθενής να είναι τελείως μουδιασμένος, δεξιά και αριστερά και να μη νιώθει καθόλου το στόμα του. Επίσης, κατά τη μετεγχειρητική περίοδο, θα έχει δυσκολία στη μάσηση και οίδημα και στις δύο πλευρές, κάτι σαφώς δυσάρεστο.

Στο τελευταίο σημείωμα σχετικά με τους φρονιμίτες, θα αναφερθούμε στις μετεγχειρητικές οδηγίες, για να έχουμε μια ταχύτερη και ευκολότερη επούλωση.

Εξαγωγή φρονιμίτη: Η δύσκολη απόφαση

ΦρονιμίτεςΠριν πάρουμε την απόφαση να προχωρήσουμε στην αφαίρεση των φρονιμιτών συνήθως έχουμε ταλαιπωρηθεί πολλές φορές με φλεγμονές, πρήξιμο και πόνο. Άλλοτε όμως, προτείνεται από τον οδοντίατρο να εξαχθούν χωρίς εμείς να έχουμε κάποιο σύμπτωμα, οπότε η απόφαση για να προχωρήσουμε σε αυτή τη χειρουργική επέμβαση γίνεται δυσκολότερη. Τι πρέπει να σκεφτούμε λοιπόν πριν πάρουμε την απόφαση?

Οι φρονιμίτες εξάγονται είτε για να διορθωθεί κάποιο ήδη υπάρχον πρόβλημα είτε για να προληφθεί η δημιουργία προβλημάτων στο μέλλον. Στο προηγούμενο σημείωμα στο blog μας αναφέρονται αναλυτικά τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν από τους φρονιμίτες.

Μια τέτοια χειρουργική επέμβαση, όπως κάθε χειρουργείο, έχει κάποια περίοδο επούλωσης, όπου συνήθως ο ασθενής ταλαιπωρείται με πόνο, οίδημα κ.λπ. μέχρι να γίνει μια αρχική επούλωση του τραύματος. Ποιά είναι όμως τα πιθανά προβλήματα που μπορεί να προέλθουν από την εξαγωγή των φρονιμιτών που δεν έχουν να κάνουν με τη φυσιολογική διαδικασία επούλωσης από το χειρουργείο?

  • Βλάβες σε διπλανά δόντια είτε από τη διαδικασία της εξαγωγής είτε επειδή απλά ο φρονιμίτης ήταν πολύ κοντά σε αυτά και τα τραυμάτισε βγαίνοντας.
  • Βλάβες σε οδοντιατρικές εργασίες (σφραγίσματα, στεφάνες κ.λπ.) κατά την εξαγωγή των φρονιμιτών.
  • Τραυματισμός του κάτω φατνιακού νεύρου, κάτι που μπορεί να είναι παροδικό και να επανέλθει σε διάστημα έως 6 μηνών ή μπορεί και να είναι μόνιμο. Κάτι τέτοιο βέβαια είναι σπάνιο αλλά προκαλεί μια αναπηρία, όπου ο ασθενής δεν αισθάνεται το χείλος και τη μια πλευρά του στόματός του.
  • Αιμορραγία που δε σταματά για πάνω από 24 ώρες.
  • Ξηρό φατνίο. Πρόκειται για μια κατάσταση άγνωστης αιτιολογίας, κατά την οποία το φατνίο (η τρύπα που έχει μείνει μετά την αφαίρεση του δοντιού) δε γεμίζει με αίμα. Προκαλεί έντονο πόνο για διάστημα περίπου 10 ημερών.
  • Μόλυνση λόγω της εισόδου μικροβίων στο χειρουργικό πεδίο. Μπορεί να προκαλέσει έντονο πόνο, οίδημα και καθυστέρηση της επούλωσης.
  • Σπάνια, μπορεί να συμβεί κάταγμα της γνάθου ή κάποια επικοινωνία με το ιγμόρειο, όταν ο φρονιμίτης που εξάγεται είναι στην άνω γνάθο.
  • Προβλήματα με την αναισθησία, η οποία όμως είναι ίδια με αυτή που χορηγείται για ένα απλό σφράγισμα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι φρονιμίτες πολλές φορές ανατέλλουν κανονικά και λειτουργούν όπως όλα τα δόντια μας, βοηθώντας στη μάσηση, χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος για την αφαίρεσή τους. Όταν όμως ο οδοντίατρός μας προτείνει για κάποιους λόγους την εξαγωγή τους, χωρίς αυτοί να έχουν κανένα σύμπτωμα, αφού μας εξετάσει κλινικά και δει μια πανοραμική ακτινογραφία του στόματός μας, πέρα από την εμπιστοσύνη που πρέπει να έχουμε στην επιστημονική άποψή του, τι θα πρέπει να σκεφτούμε για να προχωρήσουμε στο χειρουργείο?

  • Είναι πιθανό τα προβλήματα για τα οποία προσπαθούμε να κάνουμε πρόληψη να μην εμφανιστούν ποτέ στη ζωή μας. Αυτό βέβαια δε μπορούμε να το ξέρουμε εκ των προτέρων.
  • Είναι εξαιρετικά σπάνιο να προκληθεί κάποια σοβαρή βλάβη στην υγεία μας από την εξαγωγή των φρονιμιτών, πέρα από τη φυσιολογική ταλαιπωρία μετά από ένα χειρουργείο. Παρ’ όλα αυτά, κάθε χειρουργείο έχει ρίσκα και πρέπει να γίνεται μόνο όταν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις.
  •  Στην εφηβεία και μέχρι περίπου τα 25, οι ρίζες των φρονιμιτών δεν έχουν διαπλαστεί πλήρως και το κόκκαλο της γνάθου είναι λιγότερο πυκνό, οπότε η εξαγωγή γίνεται ευκολότερα. Το πόσο εύκολα γίνεται η εξαγωγή έχει να κάνει με το πόσο έντονα θα είναι τα συμπτώματα κατά την επούλωση του χειρουργείου.
  • Τα περισσότερα προβλήματα με τους φρονιμίτες παρουσιάζονται πριν την ηλικία των 25.
  • Εάν υπάρχει κάποιο άλλο ιατρικό πρόβλημα που μπορεί να επιδεινωθεί μεγαλώνοντας, είναι καλύτερο να εξαχθούν νωρίτερα οι φρονιμίτες ώστε να μην επιβαρύνουν τη γενική κατάσταση της υγείας με επαναλαμβανόμενες φλεγμονές και μολύνσεις.

consultationΤέλος, πριν πάρετε την απόφαση για την εξαγωγή των φρονιμιτών σας, ο οδοντίατρός σας θα πρέπει μετά την κλινική και ακτινογραφική εξέταση του στόματός σας να σας έχει ενημερώσει πλήρως για την κατάσταση και τα πιθανά προβλήματα που υπάρχουν σε σχέση με τους φρονιμίτες, όπως και τα πιθανά ρίσκα που εμπλέκονται στο χειρουργείο. Μη διστάσετε να κάνετε ερωτήσεις, στις οποίες πρέπει να πάρετε ικανοποιητικές απαντήσεις.

Στο επόμενο σημείωμα θα ασχοληθούμε με την εξαγωγή των φρονιμιτών και το τι πρέπει να περιμένουμε κατά την εξαγωγή και στην μετεγχειρητική πορεία.

Τρίτος γομφίος (Φρονιμίτης): Ένα δόντι που δεν θα θέλαμε να υπάρχει

ΦρονιμίτηςΟι τρίτοι γομφίοι ή αλλιώς σωφρονιστήρες ή φρονιμίτες, είναι τα τελευταία δόντια της άνω και της κάτω γνάθου, που εμφανίζονται συνήθως στα τελευταία στάδια της εφηβείας μέχρι τα πρώτα χρόνια της τρίτης δεκαετίας της ζωής του νεαρού ενήλικα.

Οι φρονιμίτες μπορεί να ανατείλουν κανονικά και να λειτουργούν φυσιολογικά στο στόμα, αλλά μπορούν να προκαλέσουν και πολλά προβλήματα που οδηγούν στην ανάγκη για την εξαγωγή τους, μια διαδικασία πολλές φορές επίπονη.

Τα πιο συνηθισμένα προβλήματα με τους φρονιμίτες είναι:

Περιστεφανίτιδα. Σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να μην υπάρχει αρκετός χώρος στη γνάθο για να βγει ο φρονιμίτης οπότε παραμένει έγκλειστος ή ημιέγκλειστος, δηλαδή ολόκληρος  ή ένα μέρος του μέσα στο οστό της γνάθου ή καλυπτόμενος από ουλικό ιστό. Όταν ο φρονιμίτης έχει βγει μερικώς, υπάρχει ένα τμήμα ούλου πάνω από αυτόν, κάτω από το οποίο συσσωρεύονται μικρόβια και υπολείμματα τροφών τα οποία είναι δύσκολο να καθαριστούν με την οδοντόβουρτσα και το οδοντικό νήμα, με αποτέλεσμα να γίνονται μολύνσεις και φλεγμονή, η οποία ονομάζεται περιστεφανίτιδα. Η περιστεφανίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με φάρμακα και τοπική αντισηψία, αλλά επειδή ο φρονιμίτης θα παραμείνει στην ίδια θέση, είναι βέβαιο ότι τα συμπτώματα θα εμφανιστούν και πάλι, οπότε πρέπει να γίνει εξαγωγή του. Άτομα με γενικότερα προβλήματα υγείας, είναι πιθανό να παρουσίασουν εντονότερα συμπτώματα από τους φρονιμίτες τους.

Τα συμπτώματα της περιστεφανίτιδας που προέρχεται από τον φρονιμίτη μπορεί να είναι:

  • Μια ήπια ενόχληση, η οποία φεύγει μετά από μερικές μέρες, ως έντονος πόνος που διαρκεί έως μια εβδομάδα, ακόμη και με φαρμακευτική αντιμετώπιση.
  • Ερυθρότητα των ούλων δίπλα στο φρονιμίτη.
  • Πρήξιμο που μπορεί να είναι έντονο και ορατό από μακριά.
  • Πυρετός.
  • Πύον που βγαίνει από το ούλο που καλύπτει το φρονιμίτη.
  • Επώδυνοι και πρησμένοι λεμφαδένες στον τράχηλο ή κάτω από τη γνάθο.
  • Δυσκολία κατάποσης και ανοίγματος του στόματος.

Προβλήματα στα διπλανά δόντια

Οι δεύτεροι γομφίοι που είναι τα τελευταία δόντια πριν τους φρονιμίτες είναι σημαντικά για τη μάσηση. Πολλές φορές, ένας έγκλειστος φρονιμίτης βρίσκεται λοξά μέσα στη γνάθο και στην προσπάθειά του να βγει μέσα στο στόμα χτυπάει στη ρίζα του δεύτερου γομφίου, κάτι που μπορεί να οδηγήσει στον τερηδονισμό του δοντιού αυτού, σε απώλεια του οστού που το στηρίζει και τελικά να οδηγήσει στην ανάγκη για εξαγωγή του. Συνεπώς και σε αυτή την περίπτωση, ο φρονιμίτης πρέπει να εξαχθεί νωρίς, πριν δημιουργηθούν μη αντιστρεπτά προβλήματα στους δεύτερους γομφίους.

Υπερέκφυση

Όταν ο ένας φρονιμίτης είναι έγκλειστος και ο άλλος έχει βγει, επειδή δεν υπάρχει δόντι στο οποίο να δαγκώνει, πολλές φορές υπερεκφύεται (ανατέλλει παραπάνω από ότι πρέπει) με αποτέλεσμα να δαγκώνει στο ούλο της αντίθετης γνάθου όταν κλείνουμε το στόμα μας, και να ερεθίζεται διαρκώς αυτή η περιοχή. Και σε αυτή την περίπτωση ο φρονιμίτης πρέπει να εξάγεται.

Δάγκωμα της παρειάς και προβλήματα μάσησης

Πολλές φορές, οι φρονιμίτες, ακόμη και αν έχουν βγει τελείως, είναι στραβοί, οπότε μπορεί να δαγκώνεται συχνά η παρειά (μάγουλο) και να τραυματίζεται. Η εξαγωγή του φρονιμίτη ενδείκνυται και σε αυτή την περίπτωση.

Τερηδόνα

Επειδή είναι πολύ δύσκολο να γίνει σωστή στοματική υγιεινή στην περιοχή του φρονιμίτη, είναι πολύ συνηθισμένο αυτός να τερηδονίζεται. Επίσης λόγω της θέσης του, είναι πολύ δύσκολο για τον οδοντίατρο να κάνει μια σωστή αποκατάσταση σε έναν τερηδονισμένο φρονιμίτη, οπότε και πάλι μπορεί να επιβάλλεται η εξαγωγή του.

Στράβωμα των δοντιών

Αποτελεί κοινή πεποίθηση στον κόσμο ότι οι φρονιμίτες είναι υπεύθυνοι για το στράβωμα των προσθίων δοντιών, που πιέζονται όταν αυτοί βγαίνουν. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν αρκετές επιστημονικές ενδείξεις για να υποστηριχθεί κάτι τέτοιο και πρέπει τέτοιες καταστάσεις να αντιμετωπίζονται κατά περίπτωση.

 

ΕξαγωγήΗ εξαγωγή των φρονιμιτών αποτελεί πολλές φορές μια δύσκολη επέμβαση, αν και είναι σπανιότατο να δημιουργηθούν σοβαρά προβλήματα υγείας που προέρχονται από το χειρουργείο, πέρα από την περίοδο που χρειάζεται για την επούλωση του τράυματος. Παρ’ όλ’ αυτά, μια τέτοια επέμβαση παραμένει μια χειρουργική επέμβαση που πρέπει να γίνεται μόνο όταν υπάρχουν ενδείξεις και πολλές φορές δεν αποφασίζεται εύκολα. Σχετικά με τα κριτήρια που πρέπει να οδηγήσουν σε αυτή την απόφαση, καθώς και για το τι πρέπει να περιμένει κανείς κατά τη διάρκεια και μετά από ένα τέτοιο χειρουργείο, μείνετε συντονισμένοι στο blog μας, στα σημειώματα που θα ακολουθήσουν!

Εκγόμφωση. Τι πρέπει να γνωρίζουμε για ένα δόντι που έχει βγει από το στόμα σε ένα ατύχημα.

Ατύχημα BoxingΈνα δόντι που μετακινείται ή ακόμη και βγαίνει από το στόμα λόγω ατυχήματος (εκγόμφωση), πρέπει να αντιμετωπιστεί το συντομότερο δυνατόν από τον Οδοντίατρο. Ανάλογα με την περίπτωση, υπάρχουν πιθανότητες να σωθεί, αν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα άμεσα.

Εάν μετά από ένα ατύχημα στην γναθοπρωπική περιοχή διαπιστώσουμε ότι κάποιο δόντι έχει βγει από το στόμα μας, αρχικά, ασκούμε ελαφριά πίεση στην περιοχή του εξαχθέντος δοντιού με μια καθαρή γάζα ή έστω με ένα χαρτομάντηλο. Το δόντι που βγήκε είναι πιθανό να έχει αφήσει μια πληγή που να αιμορραγεί σημαντικά, οπότε πρέπει να αντιμετωπιστεί πρώτα η αιμορραγία.

Εάν βρείτε το δόντι και έχετε σταματήσει την αιμορραγία στο στόμα σας ή στο στόμα του παιδιού σας, παρατηρείστε προσεκτικά τη ρίζα του δοντιού για να διαπιστώσετε εάν είναι σπασμένη. Εάν η ρίζα φαίνεται ακέραια και λεία, κατά πάσα πιθανότητα δεν είναι σπασμένη. Εάν το δόντι είναι βρόμικο από την επαφή του με το χώμα κ.λπ. ξεπλύνετέ το σε ένα ποτηράκι όπου έχετε βάλει σάλιο από το στόμα σας. Αν και ακούγεται λίγο περίεργο, το καλύτερο περιβάλλον για να αυξηθούν οι πιθανότητες να επιβιώσει το δόντι είναι το φυσικό του, που είναι το σάλιο σας. Δεν πρέπει βέβαια να τρίψετε τη ρίζα του δοντιού, απλά να την ξεπλύνετε απαλά. Εναλλακτικά, μπορείτε να ξεπλύνετε το δόντι σε τρεχούμενο νερό ή με φυσιολογικό ορό. Σε καμία περίπτωση μην ακουμπήσετε τη ρίζα του δοντιού με τα χέρια σας. Κρατήστε το από τη μύλη, το τμήμα δηλαδή του δοντιού που είναι ορατό στο στόμα.

Το επόμενο βήμα είναι για κάποιους που έχουν το θάρρος να ενεργήσουν, γιατί πραγματικά η βασικότερη παράμετρος για να σωθεί το δόντι είναι ο χρόνος που θα περάσει μέχρι να επανατοποθετηθεί στη θέση του. Προσπαθήστε λοιπόν να τοποθετήσετε προσεκτικά το δόντι πίσω στην τρύπα (φατνίο) που έμεινε στα ούλα μετά από την εκγόμφωσή του. Αυτό ονομάζεται επανεμφύτευση. Μια απαλή δύναμη με τα δάχτυλα θα πρέπει να είναι αρκετή για να επανέλθει το δόντι στην αρχική του θέση. Εάν έχει ήδη δημιουργηθεί θρόμβος αίματος, ξεπλύνετε δυνατά το στόμα σας με νερό για να φύγει και τοποθετήστε το δόντι στη θέση του. Ιδανικά, το δόντι πρέπει να επανεμφυτευθεί πριν περάσουν 30 – 60 λεπτά της ώρας από το ατύχημα. Αφού τοποθετήσετε το δόντι στη θέση του, δαγκώστε απαλά σε μια γάζα και επισκεφθείτε τον οδοντίατρο άμεσα. Εάν δεν μπορείτε να επανεμφυτεύσετε το δόντι, βάλτε το σε ένα καθαρό δοχείο με γάλα και πηγαίνετε άμεσα στον οδοντίατρο.

Μετά την επανεμφύτευση, ο οδοντίατρος πρέπει να ναρθηκοποιήσει (κολλήσει) το επανεμφυτευμένο δόντι με τα διπλανά του με συγκολλητικούς παράγοντες και ρητίνες, έτσι ώστε να μην υπάρχει καμία απολύτως κινητικότητα του δοντιού μέσα στο φατνίο του (στην υποδοχή του μέσα στα ούλα και το οστούν της γνάθου). Στη συνέχεια και σε τακτά χρονικά διαστήματα, θα παρακολουθεί το δόντι για να δει την πορεία του. Αρκετά από αυτά τα δόντια τελικά επιβιώνουν μέσα στο στόμα, σχεδόν πάντα βέβαια αφού έχει γίνει σε αυτά απονεύρωση. Σε κάποιες πολύ σπάνιες περιπτώσεις, το δόντι και οι ιστοί θα επουλωθούν και δε θα χρειαστεί ούτε αυτό.

ΑτύχημαΕάν η ρίζα του δοντιού έχει σπάσει, το δόντι δυστυχώς δεν έχει ελπίδες να διατηρηθεί στο στόμα σας και το μόνο για το οποίο μπορεί να χρησιμεύσει είναι ως προσωρινό, μέχρι να κατασκευαστεί κάποια αποκατάσταση για εσάς. Αν δεν είστε σίγουροι για την κατάσταση της ρίζας και πάλι φυλάξτε το βγαλμένο δόντι μέσα σε γάλα, ή μια ποσότητα σάλιου σας που να το καλύπτει και επισκεφθείτε τον οδοντίατρο το συντομότερο δυνατό.

Όσο και αν σας ακούγεται τρομακτικό το σενάριο που περιγράφεται στο σημερινό σημείωμα, ο καλύτερος τρόπος για να χειριστείτε μια επείγουσα κατάσταση είναι η ενημέρωσή σας, που θα σας επιτρέψει να ενεργήσετε σωστά, λογικά και γρήγορα εάν προκύψει ανάγκη.

Εμφυτεύματα

Τα εμφυτεύματα αποτελούν τον καλύτερο τρόπο αποκατάστασης σε περιπτώσεις που έχει χαθεί κάποιο δόντι ή ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν υπάρχουν καθόλου δόντια στο στόμα. Είναι ό,τι πιο κοντινό στα φυσικά μας δόντια και αποτελούν συνήθως μια πολύ συντηρητική (αν και χειρουργική) θεραπεία, αφού δε χρειάζεται να τροχιστούν τα διπλανά δόντια, όπως θα γινόταν στην περίπτωση μιας γέφυρας. Στις απλές περιπτώσεις, απαιτείται ένα μικρό χειρουργείο με ελάχιστο πόνο, λιγότερο από ό,τι υπήρξε μετά την εξαγωγή του δοντιού. Από τη δεύτερη μέρα, συνήθως δε χρειάζεται ούτε καν κάποιο αναλγητικό και μετά από αναμονή κάποιου χρόνου για την ενσωμάτωση του εμφυτεύματος (συνήθως 2 μήνες), κατασκευάζεται μια αισθητική αποκατάσταση πορσελάνης.

Σε πολλές περιπτώσεις, ενδείκνυται η άμεση τοποθέτηση και φόρτιση του εμφυτεύματος, κυρίως σε πρόσθια δόντια. Δηλαδή, το εμφύτευμα τοποθετείται την ημέρα της εξαγωγής του δοντιού και άμεσα τοποθετείται σε αυτό κάποια προσωρινή αποκατάσταση, μέχρι την ενσωμάτωση του εμφυτεύματος και την τοποθέτηση της μόνιμης προσθετικής εργασίας.
Σε περισταστικά που δεν υπάρχουν δόντια και οι ασθενείς δε μπορούν να συνηθίσουν τις ολικές οδοντοστοιχίες (μασέλες), η τοποθέτηση δυο ή τεσσάρων εμφυτευμάτων μπορεί να αυξήσει σημαντικά τη συγκράτηση της οδοντοστοιχίας, άρα και την άνεση του ασθενή όπως και τη δυνατότητά του να φάει σκληρές τροφές, χωρίς τη μεγάλη οικονομική δαπάνη που απαιτείται για την τοποθέτηση ακίνητων αποκαταστάσεων επί εμφυτευμάτων (γεφυρών). Ιδίως στην κάτω γνάθο, η λύση αυτή προτείνεται ανεπιφύλακτα γιατί έχει και το επιπλέον πλεονέκτημα ότι, στα σημεία που τοποθετούνται τα εμφυτεύματα, προλαμβάνεται η απορρόφηση των ούλων, που συμβαίνει με το πέρασμα του χρόνου και έχει ως αποτέλεσμα την ακόμη χειρότερη συγκράτηση της οδοντοστοιχίας. Στην άνω γνάθο, με την τοποθέτηση τεσσάρων εμφυτευμάτων, μπορεί να κατασκευαστεί μια οδοντοστοιχία χωρίς να καλύπτει την υπερώα (ουρανίσκο).

Περισσότερα δείτε εδώ

Για συνεχείς ενημερώσεις εγγραφείτε στο Newsletter του smile-clinic.gr

Κριτικές Google
Alkioni Xristod
Alkioni Xristod

5 out of 5 stars

posted 1 month ago

Εξαιρετικές συμβουλές, πάντα στα πλαίσια του θεμιτού και της επαγγελματικής δεοντολογίας. Ιδιαίτερα άμεσες απαντήσεις, με ευγένεια και σεβασμό. Μακάρι να μπορούσα να βαθμολογήσω με περισσότερα αστέρια.

Μαρια Ματσουκατιδου
Μαρια Ματσουκατιδου

5 out of 5 stars

posted 5 months ago

Πολυ ευχαριστο κλιμα!!!

Magdalena Tsekou
Magdalena Tsekou

5 out of 5 stars

posted 1 year ago

Η αστείρευτη γνώση σε συνδυασμό με την αφιλοκερδή συμβουλευτική περί οποιουδήποτε προβλήματος στοματικής υγείας, σου προκαλεί απλά μεγάλη εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του κου Γιαννακόπουλου.

Follow Us