Λευκά Σφραγίσματα

Σπασμένο δόντι: Αποκατάσταση με σύνθετη ρητίνη

Τα κατάγματα των προσθίων δοντιών είναι εξαιρετικά συνήθη σε νέα άτομα, είτε λόγω αθλοπαιδιών είτε λόγω άλλων κοινωνικών δραστηριοτήτων. Και βέβαια, αν επιβάλλεται να φοράνε οι αθλητές (μικροί και μεγάλοι) προστατευτικούς νάρθηκες , δεν μπορούμε να προτείνουμε κάτι τέτοιο και όταν κάποιος βγαίνει ένα βράδυ με την παρέα του… Στο συγκεκριμένο περιστατικό που παρουσιάζεται εδώ, η νεαρή κοπέλα χτύπησε το δόντι της την ώρα που έπινε από ένα μπουκάλι, κάτι που βέβαια είναι κοινή πρακτική.

Η αποκατάσταση μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, όπως έχει αναφερθεί σε άλλα άρθρα του blog μας, αλλά η πιο συντηρητική μέθοδος είναι η τοποθέτηση σύνθετης ρητίνης. κάτι που μπορεί να δώσει πολύ καλά αισθητικά αποτελέσματα. Η χρήση τοπικής αναισθησίας δεν χρειάζεται σε τέτοια περιστατικά.

Πιο καθαρή άποψη του κατάγματος

Άποψη του περιστατικού με απώθηση των χειλιών

Κάταγμα δοντιού

Κάταγμα άνω κεντρικού τομέα σε νέο άτομο

 

 

 

 

 

 

 

Σύνθετη ρητίνη στο σπασπένο δόντι

Μετά την αποκατάσταση. Προσέξτε τους χαρακτηρισμούς που γίνονται στη σύνθετη ρητίνη που δίνουν φυσική αισθητική, ανάλογη με του διπλανού δοντιού.

www.smile-clinic.gr

Αποκατάσταση του σπασμένου δοντιού με σύνθετη ρητίνη σε μια συνεδρία στο ιατρείο

Σπασμένη έμφραξη ρητίνης και επιδιόρθωσή της μέσα σε λίγα λεπτά με όψη ρητίνης

Πολλές φορές, σπασμένες εμφράξεις, μπορούν να αντιμετωπισθούν πολύ συντηρητικά με απλή επιδιόρθωση, δηλαδή να «μπαλωθούν» χωρίς να είναι απαραίτητο να  αφαιρεθεί ολόκληρη η προηγούμενη έμφραξη, και χωρίς να χρειάζεται να τροχιστεί το δόντι που απομένει .

Στο περιστατικό που παρουσιάζεται η ασθενής προσήλθε στο ιατρείο με σπασμένη έμφραξη ρητίνης στον αριστερό κεντρικό τομέα της άνω γνάθου .Μέσα σε λίγα λεπτά επιδιορθώθηκε με τοποθέτηση ρητίνης σε όλη την επιφάνεια(όψη ρητίνης).

Σπασμενη ρητινη

Παλιά, φθαρμένη έμφραξη ρητίνης που αντικατάσταθηκε με κάλυψη όλης της επιφάνειας του δοντιού.

Η όψη ρητίνης αφενός κάλυψε το κενό που είχε προκύψει από το σπάσιμο της προηγούμενης έμφραξης, αφετέρου κάλυψε την ανάγκη για αισθητική και ομοιομορφία με τα διπλανά δόντια.

 

Παρουσίαση δύο περιστατικών κατάγματος κεντρικού τομέα και αποκατάστασή τους με σύνθετη ρητίνη

Σπασμένο δόντι

Κάταγμα και των δύο κεντρικών τομέων, αποκατάσταση με σύνθετη ρητίνη

Τα κατάγματα της κοπτικής γωνίας των κεντρικών τομέων, είναι από τα πλέον συνήθη περιστατικά που αντιμετωπίζονται από τον οδοντίατρο μέσα σε λίγα λεπτά με τη χρήση σύνθετης ρητίνης (λευκό σφράγισμα).

Οι κεντρικοί τομείς (μόνιμοι) είναι από τα πρώτα δόντια που ανατέλλουν στη στοματική κοιλότητα στην ηλικία των 6και συχνά τα κατάγματα αυτά συμβαίνουν σε μικρή ηλικία.

Τα σύγχρονα υλικά που υπάρχουν, σε συνδυασμό με την λεπτεπίλεπτη εργασία από τον επεμβαίνοντα, επιτρέπουν στον Οδοντίατρο να συνδυάζει διαφορετικά χρώματα και ημιδιαφάνειες, δίνοντας έτσι ένα ιδιαίτερα φυσικό αποτέλεσμα.

Η αποκατάσταση με σύνθετη ρητίνη δεν απαιτεί τρόχισμα του δοντιού, αλλά μόνο  ελάχιστο γυάλισμα για να συγκολληθούν τα υλικά και για να αποδοθεί σωστή αισθητική.

Μέσα σε λίγα λεπτά και, σε σχέση με οποιαδήποτε προσθετική αποκατάσταση, οικονομικά,μπορεί ο ασθενής να επανακτήσει την προηγούμενη εμφάνισή του.

Παιδί - σπασμένο δόντι

Κάταγμα κοπτικής γωνίας κεντρικού τομέα σε νέο ασθενή ηλικίας 7 ετών. Η αποκατάσταση έγινε γρήγορα και ανώδυνα με σύνθετη ρητίνη.

Λευκά σφραγίσματα: Παρουσίαση περιστατικού

Οι σύνθετες ρητίνες είναι τα υλικά με τα οποία γίνονται τα λευκά σφραγίσματα. Πλέον, αποτελούν το υλικό εκλογής για τα σφραγίσματα όχι μόνο των προσθίων δοντιών αλλά και των οπισθίων. Γι’ αυτό υπάρχουν διάφοροι λόγοι:

  • Συγκόλληση. Τα λευκά σφραγίσματα κολλάνε στο δόντι με τη χρήση συγκολλητικών παραγόντων και δεν συγκρατούνται μηχανικά στο δόντι, όπως γίνεται με τα αμαλγάματα (μαύρα ή ασημί σφραγίσματα). Αυτό σημαίνει ότι τα δόντια γίνονται πιο ισχυρά γιατί το σφράγισμα συνδέεται με αυτά και επίσης ότι τροχίζονται λιγότερο απ’ ότι αν γινόταν ένα μαύρο σφράγισμα, που θα απαιτούσε να τροχιστούν εσοχές και να γίνει η κοιλότητα με τέτοιο τρόπο που να μην επιτρέπει να πέσει το σφράγισμα.
  • Συντηρητική προσέγγιση. Τα λευκά σφραγίσματα δεν έχουν απαιτήσεις σχεδιασμού της κοιλότητας που θα τα δεχτεί, όπως γίνεται με τα μαύρα. Συνεπώς, στα λευκά σφραγίσματα ο οδοντίατρος αφαιρεί μόνο το χαλασμένο μέρος του  δοντιού και καθόλου υγιές. Αυτό φυσικά, είναι καλύτερο για την υγεία του δοντιού.
  • Επιδιόρθωση. Τα λευκά σφραγίσματα μπορούν να επιδιορθωθούν αν σε ένα σημείο τους παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα. Τα μαύρα σφραγίσματα μπορούν και αυτά να επιδιορθωθούν, αλλά και πάλι το υλικό της επιδιόρθωσης θα είναι η σύνθετη ρητίνη των άσπρων σφραγισμάτων.
  • Αισθητική. Κανείς δεν θέλει να έχει ένα μαύρο σφράγισμα στο δόντι του, ακόμη και αν αυτό βρίσκεται σε κάποιο δόντι.

Στο σημερινό σημείωμα παρουσιάζεται περιστατικό οπισθίου δοντιού που αντιμετωπίστηκε με λευκό σφράγισμα. Αφαιρέθηκε μόνο το χαλασμένο τμήμα του δοντιού και το δόντι αποκαταστάθηκε αισθητικά και λειτουργικά.

Χαλασμένο δοντι

Δεύτερος γομφίος όπου φαίνεται μιας μέτριας έκτασης τερηδόνα

Λευκό σφράγισμα

Μετά την αφαίρεση της τερηδόνας με πολύ συντηρητικό τρόπο, το δόντι αποκαταστάθηκε με λευκό σφράγισμα

Λευκά Σφραγίσματα: Παρουσίαση περιστατικού κατάγματος πρόσθιου δοντιού

Τα λευκά σφραγίσματα, αν και προτείνονται πλέον και για τις οπίσθιες περιοχές, δίνουν λύση σε διάφορα προβλήματα των προσθίων δοντιών. Με αυτά, μπορεί να αποκατασταθεί αισθητικά αλλά και λειτουργικά ένα χαλασμένο ή σπασμένο δόντι. Τα σύγχρονα υλικά που κυκλοφορούν στην αγορά επιτρέπουν στον Οδοντίαστρο να συνδυάζει διαφορετικά χρώματα και ημιδιαφάνειες, δίνοντας έτσι ένα ιδιαίτερα φυσικό αποτέλεσμα. Τα λευκά σφραγίσματα δεν απαιτούν καθόλου τρόχισμα υγιούς οδοντικής ουσίας, παρά μόνο του χαλασμένου τμήματος του δοντιού.

Στο σημερινό σημείωμα παρουσιάζεται περιστατικό νέου ατόμου που έσπασε τον κεντρικό τομέα της άνω γνάθου. Έγινε ελάχιστο γυάλισμα του δοντιού και τοποθετήθηκαν υλικά που συνδύαζαν τις οπτικές ιδιότητες της αδαμαντίνης και της οδοντίνης του σπασμένου τμήματος του δοντιού. Το αποτέλεσμα μπορεί να διατηρηθεί για πολλά χρόνια, εάν ο ασθενής ασκεί σωστή στοματική υγιεινή και επισκέπτεται τακτικά τον οδοντίατρο για τη συντήρηση της αποκατάστασης.

Κάταγμα κεντρικού τομέα

Κάταγμα κοπτικής γωνίας σε κεντρικό τομέα της άνω γνάθου

Λευκό σφράγισμα αποκαθιστά την σπασμένη κοπτική γωνία

Αποκατάσταση της σπασμένης κοπτικής γωνίας με λευκό σφράγισμα σύνθετης ρητίνης

Μέθοδος Bonding. Παρουσιάση περιστατικού αποκατάστασης κατάγματος.

Κάταγμα άνω κεντρικού τομέα

Κάταγμα άνω κεντρικού τομέα σε νέο άτομο

Αποκατάσταση του σπασμένου δοντιού μρ τη μέθοδο Bonding

Το κάταγμα αποκατάσταθηκε σε μια συνεδρία με τη μέθοδο Bonding. Απαιτήθηκε ελάχιστο τρόχισμα του δοντιού.

Σε συνέχεια του προηγούμενου σημειώματος για τη μέθοδο Bonding, σήμερα παρουσιάζεται περιστατικό όπου έγινε αποκατάσταση κατάγματος ενός δοντιού με τη συγκεκριμένη μέθοδο.

Νέος ασθενής έσπασε τον άνω αριστερό κεντρικό τομέα του κατά τη διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας. Οι κεντρικοί τομείς είναι δόντια που έχουν υψηλή αισθητική αξία αλλά ταυτόχρονα χρησιμοποιούνται και για να κόβονται οι τροφές, κάτι που σημαίνει ότι συνήθως ασκούνται μεγάλες δυνάμεις που πολλές φορές μπορεί να οδηγούν σε σπάσιμο και της όποιας αποκατάστασης. Εδώ πρέπει να τονιστεί η σημασία της πρόληψης, καθότι τα περισσότερα από αυτά τα κατάγματα θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί εάν ο αθλητής, είτε πρόκειται για επαγγελματία, είτε για παιδί της σχολικής ηλικίας, φορούσε κατά τη διάρκεια της άθλησης έναν προστατευτικό αθλητικό νάρθηκα.

Αφού διαπιστώθηκε ότι το δόντι παρέμενε ζωντανό και δεν χρειαζόταν απονεύρωση, καταρτίστηκε το αποκαταταστατικό σχέδιο θεραπείας. Οι τρόποι που μπορεί να αντιμετωπιστεί ένα τέτοιο κάταγμα είναι:

  1. Ολομεραμική ή μεταλλοκεραμική στεφάνη (θήκη). Αυτή η μέθοδος δίνει πολύ καλά αποτελέσματα από πλευράς αντοχής και μακροβιότητας αλλά αποφεύγεται γιατί χρειάζεται πολύ τρόχισμα της εναπομείνασας οδοντικής ουσίας. Ιδίως σε ένα νεαρό άτομο, ακόμη και αν η μακροβιότητα της αποκατάστασης είναι πάνω από 15 χρόνια, είναι σημαντικό ότι έχει αφαιρεθεί πολύ οδοντική ουσία, κάτι μη αντιστρεπτό.
  2. Όψη πορσελάνης. Αποτελεί μια εξαιρετική λύση και από πλευράς μακροβιότητας και αντοχής στις δυνάμεις, ενώ ταυτόχρονα το δόντι τροχίζεται ελάχιστα. Είναι όμως αρκετά δαπανηρή, απαιτείται συνεργασία με οδοντοτεχνικό εργαστήριο και τα αποτελέσματα δεν είναι άμεσα και πολλές φορές δεν επιτυγχάνεται τέλειο αισθητικό αποτέλεσμα, εάν δεν καλυφθεί τουλάχιστον και το διπλανό δόντι ώστε να υπάρχει ομοιομορφία. Επίσης, αποφεύγεται να γίνονται αποκαταστάσεις πορσελάνης σε άτομα που δεν έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξή τους.
  3. Bonding. Η τοποθέτηση σύνθετης ρητίνης στα δόντια μπορεί να προσδώσει άριστη αισθητική, με ελάχιστη αφαίρεση οδοντικής ουσίας (ουσιαστικά γίνεται μόνο μια ελαφρά λείανση της περιοχής γύρω από το κάταγμα για να κολλήσει και να ενσωματωθεί αισθητικά καλύτερα το υλικό). Τα αποτελέσματα είναι άμεσα, σε μια συνεδρία στο ιατρείο και η μακροβιότητα είναι αποδεκτή, ιδίως αν ο ασθενής προσέχει να μην ασκεί υπερβολικές δυνάμεις στο δόντι. Η αντοχή στη θραύση είναι μικρότερη από την πορσελάνη, αλλά σε περίπτωση κατάγματος του υλικού επιδιορθώνεται εύκολα στο οδοντιατρείο. Τέλος, το κόστος είναι σημαντικά χαμηλότερο της όποιας αποκατάστασης με πορσελάνη.

Το περιστατικό που παρουσιάζεται σήμερα επιλέχθηκε να θεραπευθεί με τη μέθοδο Bonding. Αφού έγινε τοπική αναισθησία, η περιοχή του κατάγματος λειάνθηκε ελαφρά και στη συνέχεια έγινε μια διαστρωματική τοποθέτηση συνδυασμού υλικών σύνθετης ρητίνης, έτσι ώστε η αποκατάσταση να μιμείται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το δόντι που έσπασε. Στα βαθύτερα στρώματα πρέπει να τοποθετηθεί αδιαφανής ρητίνη, έτσι ώστε να μη φεγγίζει το σκούρο από το βάθος του στόματος και επιφανειακά, όπως και περιφερικά, πρέπει να τοποθετηθεί πιο διαφανές υλικό, που να μιμείται την φυσική αισθητική του σμάλτου του δοντιού. Εξαιρετικής σημασίας είναι η σωστή επιλογή του χρώματος, αλλά ακόμη περισσότερο η άριστη διαμόρφωση και λείανση της επιφάνειας, έτσι ώστε το φως να αντανακλάται με τον ίδιο τρόπο όπως και στο διπλανό, φυσικό δόντι. Τέλος δίνονται οδηγίες στον ασθενή και προτείνεται 6 – 12μηνος επανέλεγχος.

Η μέθοδος Bonding, αποτελεί μια από τις λύσεις για τα σπάσμένα δόντια, που αποκαθίστανται λειτουργικά και αισθητικά, άμεσα, σε ένα μόνο ραντεβού στο ιατρείο, σχεδόν χωρίς τρόχισμα του δοντιού που έχει απομείνει και χωρίς ιδιαίτερη οικονομική επιβάρυνση.

Παρουσίαση περιστατικού: Τροποποίηση κυνοδόντων με τη μέθοδο Bonding

Συγγενής έλλειψη πλαγίων τομέων. Οι κυνόδοντες βρίσκονται στη θέση των πλαγίων.

Συγγενής έλλειψη πλαγίων τομέων. Οι κυνόδοντες βρίσκονται στη θέση των πλαγίων.

Τροποποίηση των κυνοδόντων με τη μέθοδο Bonding

Τροποποίηση των κυνοδόντων με τη μέθοδο Bonding

Η μέθοδος Bonding είναι η τοποθέτηση σύνθετης ρητίνης στα δόντια, με σκοπό την αισθητική βελτίωσή τους. Το υλικό που τοποθετείται μπορεί να καλύπτει ολόκληρη την επιφάνεια του δοντιού που τροποποιείται (όψη ρητίνης), ή να καλύπτει μέρος αυτής. Η μέθοδος αυτή αποτελεί μια συντηρητική μέθοδο τροποποίησης των δοντιών, καθότι το υλικό που χρησιμοποιείται δεν έχει κάποιες απαιτήσεις ελάχιστου πάχους. Με άλλα λόγια, το υλικό αυτό μπορεί να τοποθετήθεί σε ελάχιστο πάχος, έτσι ώστε δεν απαιτείται να τροχιστούν τα δόντια για να μην γίνει «χοντρό» το τελικό αποτέλεσμα. Φυσικά, σε περιπτώσεις όπου τα δόντια είναι στραβά προς τα έξω, για να βελτιωθούν αισθητικά απαιτείται το τρόχισμά τους, λόγω της θέσης των δοντιών όμως και όχι του υλικού που χρησιμοποιείται.

Το περιστατικό που παρουσιάζεται εδώ, αφορά νέα κυρία με συγγενή έλλειψη πλαγίων τομέων, πρόβλημα αρκετά συνηθισμένο στον πληθυσμό. Οι πλάγιοι τομείς δηλαδή δεν βγήκαν ποτέ στο στόμα γιατί υπήρχε μια μικρή γενετική ανωμαλία και δε δόθηκε η εντολή για την κατασκευή τους από τον οργανισμό. Στο χαμόγελο αυτού του περιστατικού, οι κυνόδοντες βρίσκονται στη θέση των πλαγίων τομέων, κάτι που κάνει το χαμόγελο πιο επιθετικό και σαφώς αντιαισθητικό.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι αντιμετώπισης του συγκεκριμένου προβλήματος.

1. Γϊνεται ορθοδοντική θεραπεία για την μετακίνηση των κυνοδόντων στη σωστή τους θέση (ένα δόντι πιο πίσω από τους πλάγιους τομείς) και δημιουργία κενών, εκεί που έπρεπε να υπάρχουν οι πλάγιοι τομείς. Στη συνέχεια, τοποθετούνται εμφυτεύματα στη θέση των δοντιών που λείπουν και επιεμφυτευματικές αποκαταστάσεις πορσελάνης. Αντί για εμφυτεύματα, μπορούν να τοποθετηθούν ολοκεραμικές γέφυρες μετά πτερυγίων (θα γίνει παρουσίαση τέτοιου περιστατικού σε επόμενο σημείωμα), με μικρό τρόχισμα των διπλανών δοντιών.

2. Γϊνεται τροποποίηση των κυνοδόντων έτσι ώστε αυτοί να μοιάζουν με πλάγιοι τομείς με την προσθήκη είτε σύνθετης ρητίνης, όπως στο περιστατικό που παρουσιάζεται εδώ (Bonding), είτε με την τοποθέτηση πορσελάνης (Όψεις πορσελάνης). Επίσης, εάν χρειάζεται, τροποποιούνται και τα αμέσως πιο πίσω δόντια, οι προγόμφιοι δηλαδή, έτσι ώστε να μοιάζουν με τους κυνόδοντες.

Το περιστατικό που παρουσιάζεται εδώ, αντιμετωπίστηκε στο ιατρείο μας σε μια συνεδρία. Η ασθενής προσέρχεται και μετά την επιλογή του χρώματος γίνεται επιβεβαίωσή του με την δοκιμαστική τοποθέτηση σύνθετης ρητίνης στα δόντια. Αναισθησία δεν απαιτήθηκε γιατί δεν έγινε κανένας εκτροχισμός των δοντιών. Στη συνέχεια, γίνεται απομόνωση της περιοχής γιατί η επιμόλυνση με σάλιο δεν θα επιτρέψει τη σωστή συγκόλληση των αποκαταστάσεων. Γϊνεται η τοποθέτηση των υγρών συγκολλητικών παραγόντων και στη συνέχεια διαστρωματική τοποθέτηση συνδυασμού υλικών σύνθετης ρητίνης. Προς τα ούλα τοποθετείται πιο αδιαφανής ρητίνη, σε ελαφρώς σκουρότερο χρώμα, στο κέντρο τοποθετείται το κυρίως χρώμα του δοντιού και κοπτικά, τοποθετείται πιο διαφανές υλικό που μιμείται την φυσική αδαμαντίνη. Στη συνέχεια γίνεται η τελική διαμόρφωση και λείανση των αποκαταστάσεων, στάδιο απολύτως απαραίτητο για την σωστή αισθητική του περιστατικού, για την υγεία των ούλων αλλά και για τη διατήρηση του αποτελέσματος για πολλά χρόνια. Επίσης, ελέγχεται ο τρόπος που κλείνουν τα δόντια, έτσι ώστε να μην υπερπιέζονται τα πρόσθετα σημεία περισσότερο, η δυνατότητα να καθαρίζει τα δόντια της η ασθενής με οδοντικό νήμα, όπως θα έκανε και με τα φυσικά δόντια και δίνονται οδηγίες. Προτείνεται ο επανέλεγχος ανά 6 – 12 μήνες. Σημειώστε ότι την ημέρα που ολοκληρώνεται το περιστατικό, οι αποκαταστάσεις μπορεί να φαίνονται ελαφρά σκουρότερες από τα φυσικά δόντια, κάτι που οφείλεται στην αφυδάτωση των δοντιών κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Αυτό είναι απολύτως αντιστρεπτό σε λίγες ώρες.

Η μέθοδος που ακολουθήθηκε εδώ δίνει άμεσα αποτελέσματα, σε μια μόνο συνεδρία στο ιατρείο και εάν η ασθενής προσέχει τη στοματική υγιεινή της και δεν ασκεί υπέρμετρες δυνάμεις στα δόντια, θα έχει μακροβιότητα πολλών ετών. Επίσης, το κόστος της διαδικασίας με τη μέθοδο Bonding είναι σημαντικά χαμηλότερο από οποιαδήποτε άλλη μέθοδο λύσης του προβλήματος.

Σφραγίσματα οπών και σχισμών

Pit and Fissure Sealant

Η κάλυψη των οπών και των σχισμών του δοντιού γίνεται με λευκό ρητινώδες υλικό

Οι εμφράξεις οπών και σχισμών (Sealants) τοποθετούνται στις μασητικές επιφάνειες των πίσω δοντιών και καλύπτουν τις σχισμές και τις μικρές οπές που έχουν τα δόντια από τη διάπλασή τους. Έτσι, αποτελούν ένα φραγμό για τα μικρόβια, που όταν μπαίνουν σε αυτές τις περιοχές ειναι πολύ δύσκολο να καθαριστούν και προκαλούν τερηδόνα. Για την τοποθέτηση τους δεν τροχίζονται καθόλου τα δόντια και εφαρμόζονται με κάποιο πινελάκι, σαν μπογιά.Το χρώμα τους είναι λευκό.

Από τη δεκαετία του 1970 ο δείκτης τερηδόνας στα παιδιά μειώθηκε λόγω της διάδοσης της χρήσης του φθορίου στο νερό, τις οδοντόπαστες κ.α., ουσία που κάνει τα δόντια πιο ανθεκτικά στην τερηδόνα.  Στην δεκαετία του 1980, περίπου το 90% της τερηδόνας στα δόντια των παιδιών γινόταν στις περιοχές όπου υπήρχαν οπές και σχισμές, με τα 2/3 να ανευρίσκονται στις μασητικές επιφάνειες των οπισθίων δοντιών. Οι εμφράξεις οπών και σχισμών προτείνονται ακριβώς γι’ αυτές τις περιοχές και έχει αποδειχθεί ότι πράγματι προλαμβάνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό τις τερηδόνες σε αυτές τις περιοχές. Τα Sealants προτείνονται εδώ και πολλά χρόνια από τους Οδοντιατρικούς οργανισμούς και τους κρατικούς οργανισμούς δημόσιας υγείας παγκοσμίως.

Πότε πρέπει να γίνουν εμφράξεις οπών και σχισμών στο παιδί μου;

Οι πρώτοι μόνιμοι γομφίοι ανατέλλουν περίπου στην ηλικία των 6 ετών. Η τοποθέτηση προληπτικών εμφράξεων οπών και σχισμών σύντομα μετά την πλήρη ανατολή τους στο στόμα προστατεύει αυτά τα δόντια από την τερηδόνα, ιδίως αν αναλογιστούμε ότι τα παιδιά σε αυτή την ηλικία δε μπορούν ακόμη να βουρτσίσουν καλά τα δόντια τους, ακόμη και με τη βοήθεια των γονέων τους. Εάν τοποθετούνταν Sealants σε όλα τα παιδιά τη στιγμή που πρέπει, σε συνδυασμό με τη σωστή χρήση φθορίου, η μεγαλύτερη πλειοψηφία της τερηδόνας στα παιδιά θα μπορούσε να προληφθεί.

Οι δεύτεροι μόνιμοι γομφίοι ανατέλλουν περίπου στην ηλικία των 12 ετών και φυσικά αυτά τα δόντια παραμένουν το ίδιο ευαίσθητα στην τερηδόνα με τους πρώτους γομφίους. Συνεπώς, Sealants θα πρέπει να τοποθετούνται και στους εφήβους, λίγο αφού βγουν οι δεύτεροι γομφίοι τους στο στόμα.

Pit and Fissure Sealant 2Οι εμφράξεις οπών και σχισμών είναι μόνο για τα παιδιά;

Από τη στιγμή που βγαίνουν τα δόντια στο στόμα εκτίθενται στα μικρόβια που προκαλούν τερηδόνα, οπότε τα παιδιά και οι έφηβοι είναι οι πρώτοι υποψήφιοι για την τοποθέτηση τέτοιων σφραγισμάτων. Παρ’ όλ’ αυτά, πολλοί ενήλικοι, ιδίως κάποιοι με υψηλό δείκτη τερηδόνας μπορούν να προστατεύσουν τα δόντια τους με την τοποθέτησή τους. Ο Οδοντίατρός σας μπορεί να σας συμβουλεύσει για το αν πρέπει να γίνει μια τέτοια εργασία στο στόμα σας.

Η τοποθέτηση Sealants αντικαθιστά τη χρήση φθορίου, το βούρτσισμα και το οδοντικό νήμα;

Όχι. Το φθόριο που υπάρχει στο νερό, την οδοντόπαστα, τα στοματοπλύματα κ.λπ. επίσης βοηθά στην πρόληψη της τερηδόνας. Επίσης, η άσκηση σωστής στοματικής υγιεινής με βούρτσισμα τουλάχιστον 2 φορές την ημέρα με τον σωστό τρόπο και η χρήση οδοντικού νήματος 1 φορά την ημέρα παραμένουν το βασικότερο μέτρο πρόληψης, παράλληλα με τον έλεγχο της διατροφής (αποφυγή ζάχαρης, ιδίως στα μεσογεύματα).

Τα Sealants αποτρέπουν την είσοδο μικροβίων στις οπές και τις σχισμές των δοντιών. Λειτουργούν ως μέσα πρόληψης παράλληλα με τα υπόλοιπα που προαναφέρθηκαν.

Τοποθέτηση των εμφράξεων οπών και σχισμών

Pit and Fissure Sealant 3

Απαραίτητη είναι η απομόνωση του δοντιού κατά την τοποθέτηση του Sealant.

Για την τοποθέτηση των Sealants δεν γίνεται κανένα τρόχισμα των δοντιών και δεν απαιτείται αναισθησία. Ο Οδοντίατρος καθαρίζει καλά τα δόντια και στη συνέχεια τα απομονώνει, κατά προτίμηση με έναν ελαστικό απομονωτήρα ώστε να μην πάει σάλιο κατά τη διάρκεια της τοποθέτησης.

Στη συνέχεια εφαρμόζει για μισό περίπου λεπτό ένα υγρό το οποίο προετοιμάζει την οδοντική επιφάνεια για τη συγκόλληση του Sealant, το ξεπλένει, στεγνώνει το δόντι και μετά τοποθετεί με ένα πινελάκι το υλικό. Αφού το πολυμερίσει με ένα μηχάνημα που εκπέμπει μπλε φως, ελέγχει εάν είναι τελείως λείο και αν παρεμβάλλεται όταν κλείνουν τα δόντια.

Οι οπές και οι σχισμές έχουν πλέον εμφραχθεί, το δόντι είναι λείο και μπορεί να καθαρίζεται εύκολα.

Οι προληπτικές εμφράξεις δεν διαρκούν για πάντα. Έχουν μακροβιότητα 5 – 10 χρόνια και μπορούν να επιδιορθωθούν ή να επανεφαρμοσθούν. Ο Οδοντίατρος επιβάλλεται να ελέγχει τα Sealants αλλά και γενικότερα τα δόντια κάθε 6 μήνες, ώστε να διαπιστώνεται οποιαδήποτε πρόβλημα ή φθορά τους.

Μαύρα σφραγίσματα: Πρέπει να αντικατασταθούν?

amalgam to compositeΣήμερα, σχεδόν όλα τα σφραγίσματα γίνονται από υλικά στο χρώμα των δοντιών, ακόμη και στα οπίσθια δόντια. Αυτά τα σύγχρονα υλικά, που λέγονται σύνθετες ρητίνες, μπορούν να προσφέρουν πολλά οφέλη, όπως είναι το ότι δεν απαιτούν να τροχιστεί άσκοπα το δόντι, πέρα από την αφαίρεση της χαλασμένης οδοντικής ουσίας, ότι συγκολλούνται αποτελεσματικά έτσι ώστε μειώνονται οι πιθανότητες κατάγματος και βέβαια ότι προσφέρουν φυσική αισθητική εμφάνιση.

Πολλοί όμως, έχουν στο στόμα τους παλαιές αποκαταστάσεις από αμάλγαμα, τα ονομαζόμενα «μαύρα σφραγίσματα». Αποτελεί συχνή ερώτηση από τους ασθενείς που μας επισκέπτονται το εάν αυτά θα πρέπει να αντικατασταθούν με λευκά.

Το οδοντιατρικό αμάλγαμα είναι μια μίξη μετάλλων, όπως είναι ο άργυρος, ο χαλκός και ο ψευδάργυρος και άλλα σε μικρότερες ποσότητες σε συνδυασμό με υδράργυρο. Ο υδράργυρος μπορεί να φτάσει και το 50% ενός αμαλγάματος και χρησιμεύει για να δημιουργηθεί ένα μεταλλικό υλικό που στην αρχή είναι μαλακό και μπορεί να τοποθετηθεί σε μια οδοντική κοιλότητα, αλλά στη συνέχεια πήζει και μπορεί να αντέξει τις δυνάμεις που αναπτύσσονται στο στόμα ενός ανθρώπου. Τα οδοντιατρικά αμαλγάματα χρησιμοποιούνται για πάνω από 100 χρόνια από τους οδοντιάτρους και αυτή τη στιγμή, υπολογίζεται ότι υπάρχουν πάνω από 1 δισεκατομμύριο αμαλγάματα που λειτουργούν καθημερινά στα στόματα του πληθυσμού της γης.

Οι λόγοι αντικατάστασης ενός σφραγίσματος από αμάλγαμα είναι τρεις: Το σφράγισμα παρουσιάζει κάποιο χάλασμα, κάταγμα ή άλλο πρόβλημα, ο φόβος για την τοξικότητα του υδραργύρου που περιέχει και η βελτίωση της αισθητικής του δοντιού.

Αποτυχία ενός σφραγίσματος

Ο πιο κοινός λόγος που επιβάλλει την αντικατάσταση ενός σφραγίσματος είναι ο επανατερηδονισμός (να χαλάσει το δόντι εκεί που ενώνεται με το σφράγισμα). Κοινό πρόβλημα επίσης είναι το κάταγμα του σφραγίσματος ή του δοντιού και η αποκόλληση του σφραγίσματος από το δόντι. Σε κάθε περίπτωση, εάν ένα σφράγισμα αμαλγάματος έχει φτάσει στο όριο της ζωής του και παρουσιάζεται κάποιο κλινικό πρόβλημα ή ο ασθενής έχει συμπτώματα (πόνο, ευαισθησία σε θερμικά ερεθίσματα κ.α.), το σφράγισμα πρέπει να αντικατασταθεί.

Τοξικότητα υδραργύρου

Ο υδράργυρος είναι ένα μέταλλο που υπάρχει ευρέως στο περιβάλλον και μπορεί να βρίσκεται σε υγρή ή σε αέρια μορφή, εάν θερμανθεί. Επίσης, ανευρίσκεται σε συνδυασμό με άλλα μέταλλα, υπό τη μορφή αμαλγαμάτων.

Όλοι εκτιθέμεθα στον υδράργυρο από τον αέρα, το πόσιμο νερό, το χώμα και τις τροφές (τα ψάρια για παράδειγμα περιέχουν μεγάλη ποσότητα υδραργύρου, ως αποτέλεσμα της μόλυνσης του περιβάλλοντος). Ο υδράργυρος μπορεί να εναποτεθεί στα όργανα του ανθρώπου και αν αυτό γίνει σε μεγάλο βαθμό, προκαλούνται προβλήματα τοξικότητας, όπως νευρολογικά συμπτώματα, απώλεια μνήμης, πονοκέφαλοι και αίσθημα κόπωσης. Αυτό μπορεί να συμβεί για παράδειγμα σε εργάτες της βιομηχανίας που εκτίθενται σε υδράργυρο και δεν λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα προστασίας.

Η συζήτηση σχετικά με την τοξικότητα του οδοντιατρικού αμαλγάματος γίνεται επειδή έχει αποδειχθεί ότι από τα μαύρα σφραγίσματα απελευθερώνονται ελάχιστες ποσότητες υδραργύρου, όχι μόνο κατά την τοποθέτηση και την αφαίρεσή τους από το στόμα, αλλά και κατά την καθημερινή τους λειτουργία.

Έχει γίνει πάρα πολλή έρευνα σε αυτό το θέμα και η οδοντιατρική επιστήμη έχει καταλήξει ότι μέχρι στιγμής δεν τίθεται θέμα τοξικότητας υδραργύρου από τα οδοντιατρικά αμαλγάματα. Εάν κάποιος έχει μαύρα σφραγίσματα σε όλα τα οπίσθια δόντια του, η ποσότητα του υδραργύρου που απελευθερώνεται στο στόμα του είναι ίση με αυτή που παίρνει αν τρώει μια φορά την εβδομάδα ψάρι.

Αυτή τη στιγμή, όλοι οι μεγάλοι οδοντιατρικοί οργανισμοί δηλώνουν ότι το οδοντιατρικό αμάλγαμα δεν αποτελεί κίνδυνο για την υγεία του ανθρώπου (Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία, Παγκόσμια Οδοντιατρική Ομοσπονδία, Αμερικάνικος οργανισμός τροφίμων και φαρμάκων, Αμερικάνικη Οδοντιατρική Ομοσπονδία κ.α.) και θεωρούν ότι αποτελεί ένα ασφαλές εμφρακτικό υλικό για οδοντιατρική χρήση.

Επίσης, δεν υπάρχει καμία έρευνα που να δείχνει ότι το οδοντιατρικό αμάλγαμα προκαλεί νευρολογικές διαταραχές.

Είναι σαφές ότι τα μαύρα σφραγίσματα λοιπόν δεν πρέπει να αντικαθίστανται για λόγους υγείας. Εξάλλου, ο περισσότερος υδράργυρος που απελευθερώνεται κατά τη διάρκεια της ζωής ενός μαύρου σφραγίσματος είναι κατά την αφαίρεσή του.

Αντικατάσταση για Αισθητικούς λόγους.

Είναι βέβαιο ότι κανείς δεν προτιμά να έχει στο στόμα του ένα μαύρο σφράγισμα από ότι ένα λευκό. Επειδή ζούμε σε μια κοινωνία που η αισθητική παίζει σημαντικό ρόλο, θεωρείται από την οδοντιατρική επιστήμη αποδεκτή η αντικατάσταση ενός μαύρου σφραγίσματος με ένα λευκό για αισθητικούς λόγους και μόνο.

amalgams to composites

Παρ’ όλ’ αυτά, πρέπει κανείς να αναλογίζεται ότι κάθε φορά που ένα σφράγισμα αφαιρείται, η κοιλότητα του δοντιού μεγαλώνει και το νεύρο του δοντιού ερεθίζεται. Επίσης, σε πολλές περιπτώσεις, εάν το σφράγισμα που αντικαθίσταται είναι μεγάλο, μπορεί το νέο να μην καλύπτει τόσο καλά τις λειτουργικές απαιτήσεις του στόματος (μάσηση, επαφή με διπλανά δόντια κ.α.).

Ο οδοντίατρός σας μπορεί να κρίνει εάν ένα μαύρο σφράγισμα μπορεί να αντικατασταθεί με ασφάλεια για αισθητικούς λόγους.

Η οδοντική τερηδόνα

Τερηδονική κοιλότητα

Φωτο 1

Η οδοντική τερηδόνα (ή σάπισμα των δοντιών) είναι η νόσος που προκαλεί τη σταδιακή καταστροφή των σκληρών οδοντικών ιστών, δηλαδή της αδαμαντίνης (σμάλτου), της οδοντίνης και της οστεΐνης. Η τερηδόνα είναι μια νόσος που εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες και αποτελεί μια από τις συχνότερες νόσους που εμφανίζονται στον Δυτικό κόσμο.

Η τερηδόνα είναι μικροβιακής αιτιολογίας και προκαλεί την απασβεστίωση των ιστών του δοντιού, λόγω της παραγωγής οξέων από συγκεκριμένα βακτήρια όπως είναι ο στρεπτόκοκκος mutans και οι γαλακτοβάκιλλοι.  Ιδίως όταν δεν υπάρχουν προστατευτικοί χημικοί παράγοντες όπως είναι το φθόριο στο νερό και τις οδοντόπαστες, τα οξέα αυτά σταδιακά καταστρέφουν τα δόντια και οδηγούν στην ανάγκη για σφραγίσματα των δοντιών, απονευρώσεις ή ακόμη και εξαγωγές.

Ακτινογραφική απεικόνιση τερηδόνας

Φωτο 2

Η τερηδόνα αρχικά μπορεί να εμφανιστεί σαν μια λευκή κηλίδα στο δόντι, που μπορεί σύντομα να προχωρήσει σε μια μεγάλου μεγέθους κοιλότητα (φωτο 1). Άλλες φορές η τερηδόνα δεν αναγνωρίζεται παρά μόνο με ακτινογραφίες, γιατί αναπτύσσεται εκεί που ακουμπούν τα δόντια μεταξύ τους,στα σημεία επαφής, όπου ούτε ο οδοντίατρος στα αρχικά στάδια δε μπορεί να κάνει τη διάγνωση (φωτό 2 και 3).Στη σύγχρονη οδοντιατρική, εκτός από την κλινική εξέταση και την ακτινογραφία, υπάρχουν και άλλες μέθοδοι διάγνωσης της τερηδόνας, όπως κάποια είδη laser και κάποιες χημικές ουσίες που χρωματίζουν τους τερηδονισμένους ιστούς.Η τερηδόνα στα

Τερηδόνα όμορων επιφανειών

Φωτο 3

αρχικά στάδια μπορεί να αναχαιτιστεί ή ακόμη και να αναστραφεί, αλλά όταν πια δημιουργηθεί κοιλότητα, ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης είναι με την έμφραξη του δοντιού (σφράγισμα), κάτι που δυστυχώς περιλαμβάνει την αποκοπή του χαλασμένου τμήματος του δοντιού και την αντικατάστασή του με κάποιο τεχνητό υλικό. Εάν η τερηδόνα δεν αντιμετωπιστεί νωρίς, μπορεί να φτάσει στο εσωτερικό του δοντιού, τον οδοντικό πολφό, που περιέχει νεύρα και αγγεία, με αποτέλεσμα το δόντι να χρειαστεί απονεύρωση. Πόνος άλλοτε υπάρχει από τα αρχικά στάδια και άλλοτε παρουσιάζεται πολύ αργά, με αποτέλεσμα το δόντι να έχει υποστεί μεγάλη καταστροφή.

Μικροβιακή πλάκα ονομάζεται ένα κολλώδες φιλμ που αρχίζει να σχηματίζεται σχεδόν αμέσως μετά το βούρτσισμα στα δόντια μας και είναι γεμάτο από βακτήρια.Τα βακτήρια που προκαλούν τερηδόνα, όπως αναφέρθηκε νωρίτερα, έχουν την ιδιότητα να παράγουν οξέα όταν έρχονται σε επαφή με υδρογονάνθρακες όπως η ζάχαρη (σουκρόζη), η φρουκτόζη και η γλυκόζη. Μπορούμε να πούμε λοιπόν, ότι για να χαλάσουν τα δόντια χρειάζονται ταυτόχρονα τρία πράγματα: Τερηδονογόνα μικρόβια (που υπάρχουν στα περισσότερα στόματα σε ποικίλες ποσότητες), σάκχαρα (που υπάρχουν σε πάρα πολλές τροφές) και δόντια! Υπάρχουν βέβαια και δευτερεύοντες παράγοντες που θα καθορίσουν το πόσο γρήγορα τα δόντια κάποιου θα χαλάσουν, όπως είναι η ποιότητα και η ποσότητα του σάλιου, η χρήση φθορίου, κάποιες γενικές παθήσεις κ.α. αλλά χωρίς κάποιον από τους τρείς βασικούς παράγοντες που αναφέρθηκαν, δε μπορεί να δημιουργηθεί οδοντική τερηδόνα. Η κληρονομικότητα, που ακούγεται συχνά ότι ευθύνεται για την οδοντική τερηδόνα, δεν αποδεικνύεται σε έρευνες που έχουν γίνει. Συνεπώς, θεωρούμε ότι το οικογενειακό ιστορικό παίζει ρόλο σε ότι αφορά τη διατροφή και τις συνήθειες στοματικής υγιεινής και όχι κάποιον παράγοντα αντοχής των δοντιών.

Σε ηλικιωμένα άτομα εμφανίζεται και η τερηδόνα ρίζας, που πολλές φορές καταστρέφει τα δόντια κάτω από τα ούλα και αντιμετωπίζεται δύσκολα. Δευτερογενής τερηδόνα μπορεί να εμφανιστεί και γύρω από παλιά σφραγίσματα ή στεφάνες (θήκες) και αποτελεί τον κύριο λόγο αντικατάστασης αυτών των οδοντιατρικών εργασιών.

Για την πρόληψη της τερηδόνας υπάρχουν πολλοί τρόποι. Μερικά μυστικά είναι:

  • Βουρτσίζουμε τα δόντια μας 2-3 φορές την ημέρα με οδοντόπαστα που περιέχει φθόριο.
  • Καθαρίζουμε τις περιοχές ανάμεσα στο δόντια μας μια φορά την ημέρα (κατά προτίμηση το βράδυ) με οδοντικό νήμα.
  • Ελέγχουμε τη διατροφή μας. Οτιδήποτε σακχαρούχο, ακόμη και αν έχει “κρυμμένη” ζάχαρη, πρέπει να καταναλώνεται στο σπίτι και αμέσως μετά να βουρτσίζουμε τα δόντια μας.
  • Συζητούμε με τον οδοντίατρό μας για την χρήση συμπληρωματικού φθορίου (ανάλογα με την περιοχή που ζούμε και το φθόριο που υπάρχει στο νερό) και την εφαρμογή προληπτικών σφραγισμάτων, τα οποία καλύπτουν τις οπές και σχισμές των δοντιών μας, όπου συσωρρεύονται μικρόβια και τα δόντια χαλούν συχνότερα. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στα παιδιά.
  • Επισκεπτόμαστε τακτικά τον οδοντίατρο (συνήθως κάθε εξάμηνο) για καθαρισμό και προληπτικό έλεγχο. Επίσης, προτείνεται η λήψη δύο μικρών ακτινογραφιών (bitewings – οπισθομυλικές σύγκλεισης) σε τακτά χρονικά διαστήματα (κάθε 1 ή 2 χρόνια, ανάλογα με την ευαισθησία του ατόμου στην τερηδόνα).

Για συνεχείς ενημερώσεις εγγραφείτε στο Newsletter του smile-clinic.gr

Κριτικές Google
Alkioni Xristod
Alkioni Xristod

5 out of 5 stars

posted 1 month ago

Εξαιρετικές συμβουλές, πάντα στα πλαίσια του θεμιτού και της επαγγελματικής δεοντολογίας. Ιδιαίτερα άμεσες απαντήσεις, με ευγένεια και σεβασμό. Μακάρι να μπορούσα να βαθμολογήσω με περισσότερα αστέρια.

Μαρια Ματσουκατιδου
Μαρια Ματσουκατιδου

5 out of 5 stars

posted 5 months ago

Πολυ ευχαριστο κλιμα!!!

Magdalena Tsekou
Magdalena Tsekou

5 out of 5 stars

posted 1 year ago

Η αστείρευτη γνώση σε συνδυασμό με την αφιλοκερδή συμβουλευτική περί οποιουδήποτε προβλήματος στοματικής υγείας, σου προκαλεί απλά μεγάλη εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του κου Γιαννακόπουλου.

Follow Us